به نام عشق
به نام عشق
مهربان ترینم سلام
این روزها که آفتاب بهار و باران نور بر روح تشنه مان میبارد ..
این روزها که میتوان شادی هر لحظه اش را با پروانه ها و گلها قسمت کرد...
این روزها که طبیعت عشق ناب الهی بر دامنمان می پاشد و شور زندگی را مهمان دلهایمان میکند ..
حیف نیست چنین لحظاتی را غرق ترس و تشویش سپری کنیم و در گذشته ایی سیر کنیم که هیچ گاه تکرارنخواهد شد!...
خداوند مهربان در قلبهای تک تکمان انتظار روزی را میکشد که به خود آییم و عشق فراموش شده اش را مجال پرواز دهیم ...و با محبت آسمانیش دنیایی خلق کنیم سراسر نور و محبت و پاکی...چنین دنیایی دور نیست ...نورش در دستهای ما و محبتش در دلهایمان خانه دارد و پاکیش بر اندیشه مان سایه افکنده...
در سکوت ثانیه ها کمی عمیق شویم و بیاندیشیم به بودن ...به چگونه زیستن...به صعود بر قله های معنویت ...به تجربه های ناب عاشقی بر خداوند عشق و احساس...به اشکهای خشکیده و نگاه منتظر کودکان پاک سرزمین تبعید ...به بالا و پایین های روزگار ...به حد و مرزها و محدودیت ها...به طعم شیرین آزادی ،پرواز،یگانگی...بیاندیشیم و عمیق شویم...ببینیم و بپذیریم...بشنویم و زندگی کنیم
عشق ناب الهی گوارای وجودتان
