Geschichde vunn Dehääm

31.01.2010 um 13:42 Uhr

Sunndaa un Schnee bis abwinge

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Hadder, Winder

Sunndaach is

 

Un ich laafch do nixahnend anne, frää mich uffen schääne Schbaziergang im Pälzer Wald – wupp machds  - un baufdisch, hock ich uffem Bobbes.

 

Kummd do Ääner hinnischmer geloff un froot bleed „sinn’se uff e Schdiggelche gladdes kumm“

Ich häddem middem naggische Bobbes ins Gesicht schbringe känne, wann der ned grade saumäässisch weh gedu hätt.

Glei druff schdreggder mer die Hand anne un seed „ach Gott Fraa, hunnse sich hoffentlich nix gedu“

Alla do wars widder gut un ich hunn mir denne Kneecht emol e bisje genauer betracht.

Gegrinst hodder jo, wierer mer dann uffgeholfe hot, awwer e neddes Grinse hadder druff.

 

‚s is net gut, mudderseeleallääns dorch de Wald se dabbe, wanns so mords gefrore iss. Ich geh  mit, ich glaab mir hunn die selb Richdung.

Ich wolld uff de Bremerhof, saa ich – ei ich aa, seed’er.

Alla gut….

Beim losmaschiere hunn ich uff de erschde Meder, aarisch’s Aua am Schdeiss gemerkt.

Geht’s, froot er - un middeme süffisande Grinse määnt’er „ e bisje massiere deet jezz helfe“ – „Nä, nä ‚s geht schunn….

Ich war Geschder erschd  beim Dokder, weil mir moi linges Bää so weh gedu hot.

Des isses Alder, sääd mer doch do glatt der Quacksalwer.

Awwer ich, ned faul, , hunnsem dann vekliggerd.

„Nääää, Herr Dokder - des kann schummol gar ned soi,.

Guggenso mol, moi rechdes Bää hod gar nix, bumberlxsund issses - un des is genauso ald wie’s Onner“ Der hodder velleicht bleed aus de Wäsch geguggd, der Sell, vezeel ich moin Mitmaschierer.

 

Erschd guggder mich o, wie en Ochs wanns blitzt, dann blätscht er sich die Hänn uff die Schengel un lacht wasses Zwerchfell härgebd.

Awweil wär ich jo Beinah druff eninngefall, awwer bloss Beinah, lachd er….

Alla ‚s Eis war gebroch. Mir sinn uff de Bremerhof geloffe, hunn dort schää minanner Kaffee getrunk, veel gelacht un Schbass gehadd.

Wie mer Häämzu sinn, hunn mir uns glei de nexschde Sunndaach ausgemach.

 

Heid is widder Sunndaach –Jo -  un glei geht’s ab enaus in de Wald.

Awwer Owwacht muss ich gewwe,

dass ich ned uff „e Schdiggelche gladdes kumm“ am Borrem orrer so – gelle *gg*

alla dann .....

__________________$$$$$
_______________$$$$$__$$________$$$$$$$$
__________$$$$__$$$$___$$_____$$$$$____$$
______$$$___$$$$________$$_$$$______$$$
___$$$_$$$$______________$$_______$$$
$$$_$$$$________________$$______$$$
$$$$_________________$$$_____$$$
$$________________$$$_____$$$
$$_____________$$$_____$$$
_$$________$$$$____$$$$
__$$____$$$_____$$$$
___$$_$$$$___$$$$
____$$_____$$$$
__$$_____$$$$
$$____$$$$
$$_$$$$
$$$$$_____$$$$$___________$$$$$__________
_________$$$$$$$_________$$$$$$$_________
_________$$$$$$$_________$$$$$$$_________
__________$$$$$___________$$$$$__________
__$$$$_____________________________$$$$__
_$$$$$$___________________________$$$$$$_
__$$$$$$_________________________$$$$$$__
___$$$$$$_______________________$$$$$$___
____$$$$$$$___________________$$$$$$$____
______$$$$$$$_______________$$$$$$$______
_________$$$$$$___________$$$$$$_________
____________$$$$$$$$$$$$$$$$$____________
______________$$$$$$$$$$$$_______________

 

eier paelzermad :-)

 

03.05.2009 um 09:24 Uhr

Sunndaach un's Kaddel in de Kerch

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Kirche, Pfalz

 

 

Sundaach, korz vor zehne  - Zeit fer in die Kerch.

's Kaddel grießd "Gemoin Herr Parre",
nickt no Rechts un Links un hockt sich glei in de erschd Bamk vorre anne

De Parre preddischd vun Sell un Jenem, vun Sodom un dem Annere aach  -
Ausem Xangbuch werren Lieder xsung –
un aach noch im Paule Ruddolf soi Dechdersche gedaafd.

Dann is die Kerch aus - un nore die wu noch beichde gehen, die bleiwen hogge.
's Kaddel hoggd aach.

's hoggd un hoggd noch immer wie längschd de Ledschde außem Beichdschduhl widder erauskumm is.

Do siehd's de Parre hogge un froot
"Ei Kaddel, du hoggsch jo immer noch do, willsche aach beichde odder hosche Kummer"

Nää saat's Kaddel, "ich waad nore bis Sie de Klingelbeidel ausleeren.

"Waaaaaaaaaaaas", guggd de Parre gons entgeischderd,
"wie kääm ischen dezu vor doine Aue de Klingelbeidel ausseleere – was gehden dich des o, wie veel Geld do sesammekumm is"

"Ach Herr Parre, ei nää - des will ich jo garned wisse, des dud mich jo gaaaaaarned inderessiere"
awwer moi Kall, dä hod an soine beschde Schaffhosse de Knobb velor-
un ich wolld hald mol gugge,
ob do in dem Klingelbeidel velleichd ebbes bassendes debei wär"  :-)  ;-)  :-)

© paelzermad

 

 

22.03.2009 um 11:22 Uhr

Friehling is

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Ostern

 

Zeit die Kieh wiedder naus ze losse,

de Ochs - ab enaus uff die Wiss un middem Wasserschlauch abgeschbrizzd.

De Welschkornewwer an de Waldrand losse,

dort wu die Buchele un die Ääschelebääm schdehn.

De Fuudermais is all,

un unner denne Bääm finder immer noch genung Buchele un Äächele, mid un ohne Peifcher ;-) fer se fresse.

De Maldersack kammer richde, fer dann de Oschderhaas ze fange ;-)- schliesslich hodd der noch jed Meng Aawet.

Der muss e Schdeisje Aijer omole.

Moos hole un Hasselrude un Neschdcher baue fer die Kinner....

Wammer aus veseh e Elwetritsch vewischt, is aach ned schlimm, awwer 's iss dann hald kään Oschderhaas;-)

Iwwerhaupt Haas....

Moi Obba un moi Babbe, die hunn um diedo Zeit immer Falle vor die Lecher uff de Felder geschdellt.

Dodemit hunn die Labbè gefang un an Oschdre hodds immer Wildhasebroore gebb.

Ich hat do immer kää Hunger, hunn mich mit bunde Aijer un Schoggelad vollgeschdobbd,

dass ich bloss nix vunn dem aame klääne Haas do in de Pann, esse muschd :-X

Ach, Oschterhaas, Du guudes Dier!

Du bischt mär lieb un siess;

Doi Aijer schmeggen besser als

Des bescht gekocht Gemies!

Doi Ohre, die sinn grooss un lang,

Doi Schwanz iss korz gebabbd; -

Dieweil mir schloofen, kummscht du schdill

In unser Haus gedabbd.

Du bisch  kää brauner Schoggeladehaas

Mit Ohre lang un g’schpitzt;

Mit schdeife Bää un schdeifem Hals,

Wo in de Schaufenschdre sitzt.

Nää, nää! Du bischt kää Zucker-Haas,

Doi Aij kää  Zucker-G’schleck;

Net g’macht am Fliesband

Net halwer Farb un Dreck!

Du leesch doi Aijer in jed Neschd,

Un gackschd kää äänzich Word;

Duhscht alles in de schdille Nacht,

Not gehsche widder ford.

Mä heerd dich ned, mä siehd dich ned,

Doch bisch’d e guudes Dier;

Du hobbelsch leis de Gaadepad entlang,

Kumm ball - mir danken schää defier….

 

15.03.2009 um 11:31 Uhr

Krimi - Dinner

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Krimi

 

Jo. genau so hot des gehääs, wo ich Geschder Omend war.

Des war direggd en Genuss fer Gaume, Aue un es Ohr. 

Ogefang hod des Ganze middem Saladdeller. Der hat de Name "aus Feld, Wald un Wasser.Druff war Feldsalat, Orangescheibcher mid'rer Kersch in de Mitt- Wildlachssträäfe mit Preiselbeerdubbe druff un Paschdedescheibcher.

En subber Aueschmaus un aarisch legger.

So - un dann is losgang…..

 

 Acht Laieschauspeeler hunn die Familje Schmittbauer geschbeeld, die sich zum esse innerer Wertschafft trifft. Es Familjeowwerhaupt hat’s befohl.

En Mann un e Fraa hunn e bisje üwwer des vezeelt, was uns do so erwaade du dun hunn gesaat dasses Licht kabutt is un mir uns ned wunnern sollen, wanns ab un zu mol ääfach ausgeht..Nodem des Schdick vorgeschdellt war, is die Supp kumm.

E delikat Gemiesesüppsche, nore die Leffel warn e bisje klää Fröhlich

Dann isses weidergang.

 

 De Senior hodd voll Geld gehang un die ganz Blooss bis Dato unnschdizzd.

Zwää Dechder, die Ää hod gesoff, wie e Loch – die Anner had dauernd annere Männer am Reggelche hänge. Bei der Feier hadd’se schunn wirrer en Annere noch debei – nämlich en franzeesische Galan.

Der hod so uff fransosedeitsch „Arscheloch“ zu ääm vunn denne Vorgänger, vunn soim Liebsche, gesaat.

De ganze Saal hodd sich kabutt gelacht…..

 Debei war aach de Engel Tom, middeme jung Määdsche. Jeder hodd gemäänd, des wär Soim soinie.Vunn de Schwischersöhn war de ään gleichzeidisch de Vemöschevewalder, de Anner war Dokder – un dann war do noch en Veflossene, der war irschendwas am Bau.

Uff alle Fäll, hannse all vumm „Ald“ gelebd  un warn sosesaa abhängich vunn dem soim Gudwill.

Jo, un jezz  kummd der Sell, an demme Omend do oo un saat dasser widder heirade geht un zwar e blutjung Dingelche.

Die ganz Bloss is faschd in Omacht gefall, wierer dem Tom soi Mädsche, als zukinfdisch Fraa Schmittbauer vorgeschdellt hot.Oooor, do isses losgang….. De Senior war am Enn so fuchsdeiwelswild, dasser Jedem die Appanaasch gestrech - un die komplett Blooss enterbt hot.

Genau do isses Licht ausgang , es hot gekresch un gerumbelt un wies Licht wirrer o war, war de Alt dod.

E Messer midde im Herz harrer schdegge..

 

Die Weibse hun gegreind, die Männer hunn die Leich enausgetraa un rinkumm isses Kalbsgeschnezzelde in Morschelrahmsoss un Buweschbazze middeme Schbarschelpäggelsche owwedruff..

 

No dem Gang isses widder weirergang.

 

 Jo, wer wars jezz, wer kinnds gewess soi – des wurden mir als Zugugger dann gefroot.Zeddelscher sinn ausgedääld wor, wumer de Mörder druff okreize konnt. 

Ich hunn de Vemöschensvewalder ogekreizt un hat Recht.Leider warn noch elf Annere grad so schlau wie ich un’s hod misse ausgelost werre.

Des Krimibuch hod dann en Mann gewunn. 

Schaad, hunn ich noch gedengt, wie de Noochdisch uffgetraa worr is.‚s war schunn elf inzwische.

Was fern schääne Deller. Ahhhhh un Ohhh hodds dorch ge Saal geraund.

Es war aach ääfach bongforzionees.

Uff dem Deller war en Schoggeladeschbichel, newe droo Beerescheibscher un Kiwi un e halwie Quetsch, schää gefächerd.

Bällscher vunn Schoggelade-un Mandelmousse warn druff vedäält un im helle Klecks  hod die Mordwaff geschdogg. E Messer aus hell un dunkler Schoggelad. An de Kling war Preiselbeergelee veschmeert. 

Des war en gelungene Ufftritt, en runde Omend un ich zieh moi Kapp for some tolle Infall, wu der Wert do gehatt hatt.

Dreizeh mol hadder jezz schunn ausfekaafenes Haus, hodder uns noch vezeehld un sich aarisch gefrääd, dass mir soveel geklatschd hunn. 

Des vezeel ich jezz weider, nadieerlich ned um wasses geht un wer’s war….klor, newohr Fröhlich….. 

Alla dann…..

eijer paelzermad

 

03.01.2009 um 16:46 Uhr

Es Johr zweedausendachd hod sich veabschied – unser Pauli aach....

von: Paelzermad   Kategorie: bassierd

 

 

Ach, was war der des en klääne Razzegalli.

Sellemols, es war uff moi Geburdsdaach Neinzehhunnereddreienneinzich, hoddene unser Bu ogebrung. Er hadd in de Schul vunner Lehrerin geheerd dass die klääne Katze hodd un ned wääs wuhie demit.

Mamme, Mamme, bidde bidde, saa im Babbe dass mir äänie hole fahren. Alla had sich de Babbe ins Audo gesitzt uni s middem noo Waldfischbach gefahr.

 

Ookumm isser mid some klääne, derre, dodefor awwer ellelange Kaderche. Schää-, was immer mer sich drunner so vorschdellt, nä – schää warer ned un in ääm Ohr harrer en Razzer, sicher vunn Hännelscher mid soine Geschwisdercher.

‚s erschd isser gaaans vorsichdich uff dem Balgon erumgekrawweld, als obber kääner Schnoog was due kännd. Aaaaawer dann, wirer mol warm war, do is los gang. So schnell wie der in de Schränk war, so schnell hosch du die Deer garned wirrer zumache känne, wannde der Gescherr gehol orrer wegeraamd hasch.

Ofangs isser in de Kisch aach uff de Disch geschprung, äämol midde ninn in Kuchedääg – Jessas was fer Sawwerei. Des hummerm schnell abgewähnd, anschunschde durfder üwwerall hie.

Uusinn hadder Dä im Kopp, es war e wohrie Pracht. Der kunnd hubbse un hochschpringe.

Wammer mid’rer Daschelamp so an de Wand de Lichtkringel gemach hodd – der is hoch enuff geschbrung un wolld’ne fange. Grad garned mied isser worr, vor lauder Schbass.

Am liebschde war er awwer draus. Die Vechelscher, die Biene, die Schnooge un wie all des Gesumms aach hääsd, all denne isser nogeschprung , die Wiss enuff un de Gaade enunner. An Blimmelcher geroch un Gladiole ogefress. Die hannsem ogeduu.

Schdunnelang kunnd der sich draus vedulle – hod Gras gefress un manchmol drin dann aa gekotzt , ich hunn geschennt-)

 

Bees kunnd merm jo nid soi. Am Disch gebeddelt hodder selde,.

Soi Schisselche mim Eigeel un de gekochde Schingeschdiggelcher, des hodd Sunndaachsmoijens do geschdann un der Katzekader hodds gewisst, wie nix.

E bisje schnäägisch warer im Fresse.

Brocke  wollder ned un aach ned alle Fuddersorde.

Schnell had mer raus, was’em geschmeckt hodd..

Joggerd, wann ich Wellen hadd mit Persching odder wu no Vanille geschmeckt hodd, do wollder immer was ab un wann dann so e Perschingbreggelsche debei war hodders dorch die halb Schdubb geschbauzt. Vewäähnder Bangerd, dää.

Ach was hadd ich mich so ball als aarisch an den Fratz gewähnd un immer wann ich Omens Hämkumm bin, hodder am Päädsche newischem Parkplatz gehoggd un gewaad.

Miau, miau, hunn ich schunn geheerd, beim Deeruffmache.. En dicke Schdrächler üwwer soi Köppche un dann sinn mir des Päädsche enuff,  minanner Hääm.

Wie de Babbe noch schaffe gang is, wars grad so. De Pauli war uns all en dreie Freind.

Wanns Ääm mol ned gud gang is, hodder soi Köppche ans Bää gedriggd, odder sich bei mir im Schooss sesammegerolld un laud geschnurrd.

Kussjer hodder gern un viel vedääld, awwer nore denne Leid, wurer hod aach leide känne.

Wann’ne Ääner geärjerd hod, des hot de Pauli dem Sell nie vegeass.

Ich erinner mich noch - Moin Babbe, der haddene mol Schbasshalwer getriezd un de Dank war, dassene’s Paulche gewldisch in de Finger gebiss hadd – un immer wann moi Babbe dann zu Besuch do war, hoddene’s Paulche wierisch ogeknorrd wie en Hund. Knorre, des kunnder deischend echt.

Bei mir in moiner Schdubb hodder so gere mit mir Mussik geheerd. Schdunnelang isser do gelee un hod debei geschloof.

Jo – un jezz am ledschde Daa vum alde Johr, hodder aach do bei mir gelee un Mussik geheerd, bisser ingeschloof is.

Die ganz Zeit waren mir beinanner, hunnen geschdrächeld un zugedeckt.

Am Neijohrsdaach hummerne dann begrab, im Gaade unner de Kolkwizieheck.

‚s hodd weh gedu……

Es Johr zweedausendachd hod sich veabschied – unser Pauli aach.

 

Ich vemissene aarisch, denne klääne Ragger……

 

 

eier paelzermad