Geschichde vunn Dehääm

29.11.2006 um 19:28 Uhr

November un e bisje Wehmut

von: Paelzermad   Kategorie: Ãœwwer mich   Stichwörter: Advent, Rose

 

 

 Am Samschdaag –

Ich kumm ans Audo, klemmt hinnerm Scheiwewischer e wunnerschäänie langschdielischie gelwie Ros. En gons leichde rore Rand ausserum had se aa.

Ich hunn die abgemach, mich in moi Audo gesetzt, moi Herz hod gerasd, moi Gedange Borzelbäm geschlaa.

Wielang hunn ich gesess un die wunnerschää Ros ogeguggd.

Wer die do hiegeschdeggt hot..... 's konn jo bloss Jemand soi wu wääs, wie gern ich geele Rose hann.

Es kunnt aach nore Jemand soi wu wääs wo ich wohn, wo moi Audo schdeht.

Eischendlich kämen dodefor ned Allsoviel in Frooch, hunn ich so fer mich gedengd...

Ään Beschdimmder-----awwer nee, des konnisch mer ned vorschdelle. 

Ich hunn mer de Kopp vebroch, awwer genitzt hots mer jo nix.

E zwädd Meeschlichkeit ded mer noch innfalle, awwer des konn jo garned soi.

Der iss jo viel so weid eweg un des is long, long her.... 

Im Audo dann, uffem Weg bei moi Momme is mir des Alles widder ingefall..... 

Jetz is des jo schunn Johre hä, wu ich emol e schnuggelich Kerlche so e bisje bussiert hann. Noja, 's war schunn es bisje mäh alswie nore Geplängel. E bisje Jinger wie ich warer, aarisch lieb, aach veheirat un vedammt allä. 

Sellmols wolld'er dass ich alles hieschmeiss, middem eniwwer mach in die neije Bundeslänner. Nää, erschdens deet ich moin Fomilie jo nie allää losse un zwäddens wär mer des viel zu weid fort gewääs. 

Do is'mer Johre veheirat, die Luft is raus -  un Daach fer Daach draus unner de Leid. Sowas bassiert halt mol, kommer wenisch bis gaar nix degeeche du. Hauptsach mer wääs soi Grenze lein un vegesst die ned. 

E halbjohr isses immer hie un här gang, üwwers Dellefon und de Pzeeh. Gesieh hun mir uns dreimol hiwwe un zwäämol driwwe. Es war immer mäh Diefgang mit im Schbiel un bevors so richdisch weh dut wolld ichs liewer auslaafe losse. 

Gebiddeld un gebeddelt hodder, awwer ich kunnt ewe ned annerschd. So hod's e ledschdes Treffe geb mit Träne – Er war de erschde Mann wu ich greine gesieh hann un genau in dem Moment hunn ich mich erschd rischdisch inne veliebt. 

Hädders gewisst, er hätt nie im Lewe logger geloss. So awwer hodder moi Gründe ogenumm un gesaat  - dasser mich irschendwo dief in sich drin schunn veschdehd -  mich awwer schwere Herzens gehe losst, weils moi Wunsch is unweil'er mich so aarisch gern hod. 

Obs werglich do noch moi Wunsch war, dodrüwwer wolld ich am Beschde dortmols ned nodenge. Ich hab mimm Kopp un ned mimm Herz entschiede, hab mich umgedreht un bin gang. 

Ich wääs noch, moi alder Chef had uns sellen Nomiddag inne Kaffee oigelad.Ich bin hie, awwer was do gered wor is, orrer was in dem Kaffee war, des hab ich garned worhgenumm.........

Zwää Monad schbäder hodder soiner Fraa gesaat wie ugligglich er in ährer Beziehung is un dasser liewer alää lewe will, alswie so weidermache. Heid sin'se geschied.

Er hod in soiner Firma e äfach Frääsche aussem Birro kennegelernd un lebt jetzerd midde'rer beinonner.

Lieb vunn soiner Seid isses ned, awwer sie gebd'em die Wärm wurer in soiner Ehe, all die siwwezeh Johr vemisst hot un des is aarisch viel – saat'er. Ich glaab'sem. 

Wu moi Herz is, des wääs Sie un sie is schunn froh fer all des was ich ihr gewwe kann – saat'er aa, wann mir so ab un zu mol am Dellefon redden.

Ich hannem Sellemols veschbreche misse, dass mir uns ab un zu mol orufen un wann ich ihn brauch, dass ich des aach saa un ned hinnerm Berch hall....

Gebrauchd häddichen schunn so manchmol, gesaat hunnichs nie. Er hod widder en Platz im Lewe gefunn un ich kumm serechd. 

Geschdern Owend iss e MMS kumm. Dodruff hot mer zwää Audo newernanner schdeh gesieh, drunne uffem Parkplatz.

Moins un Soins, die Nummer war deitlich se erkenne. Moi Herz hodd ään Momend ausgesetzt....

Uff de ää Seid isses e usachbar schäänes Gefiehl, se wisse.....

Uff de onner Seid bluden alde Wunde....

Aach ich vegess niemols denne Woihnachtsmerk in Dreschde – es erschde Adventwocheenn.....Sellemols......

  

 

28.11.2006 um 18:40 Uhr

Grumbeer, Blutworschd un Abbelbrei halld bloss o bis Halwerdrei...eschdes awwer mid Salad hallds aa o bis schbad...**gg**

von: Paelzermad   Kategorie: Schprüsch vunn Dehääm   Stichwörter: Blutwurst, Salat

  

Ähr liewe Leit , werrn hunnert,


lewen lang und känner sterb’,


und wann’s aach noch so stärmt und dunnert,

 

newwelich ess un merb

 

 E gequelldi Grumbeer mit Blutworschd

un Andiftschesalad

rickt alles werrer grad.....Fröhlich

27.11.2006 um 14:03 Uhr

's Kletzje

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Fuhrwerk

 

  

Moi Großvadder, de Hannes, war jo ned bloss Bauer, nä...der war aach "Fuhrunternehmer".

Der hat Aggergeil gehatt un Fuhrwerk.

En Pluggskersch, e Bohleroll, en Heiwaa mit Schbrosse an de Seide un e Langholzroll hod in de Scheier platz gehatt.

Dodemit hodder fer die Leid hauptsächlich Holz, awwer aach onner Sach gefahr.

Die Ambach enunner, dorch de Wald bis zum Rodekerchehof sin die Geil geloff un hun's Holz gezo.

Dort sinn nämlich vun de Forschdleid Bääm geschla worr un die Schdämm hot de Hannes mit soim Fuhrwerk aussem Wald gezerrt un uffgeschdabelt.

Ä um die Anner Ladung hot misse aussem Wald enuff iwwer die Häd, enunner no Kerchem ins Sääwerk geschafft werre.

Drei Männer waren immer bei denne Fuhre debei.

Äener hot uffem Bock gesess un mit Hü – Ha – Hot, die Geil gelenkt,

Äener hat die Ladung im Au –

un Äener hot mäschd misse neweher laafe un bei Zuruf 's Kletzje unnerleje.

 

Geschafft beim Hannes un geholf bei dere Awet, hot de Ungel Hermann un schbäder aach moin Babbe.

Noja, en rischdische Ungel war des jo eischendlich ned.

Der war bloss en Kusäng vun moine Momme, awwer mäer Kinner hun hald Ungel gesaat.

 

De Herrman hat immer e Batschkapp uff, Summers wie Winders un hodder die mol wu vegess, der is Killomeder weid serick geloff, nore fer soi Batschkapp werrer se hole.

 

War des Fuhrwek voll, hot misse de Herrman neweher laafe.

Gefahr hot nor de Hannes, der hot kään Onnere uff de Bock geloss.

 

Horrer gemergt dass die Geil es alleweil nimmie packen,

so hodder geruf  "Herman... 's Kletzje"

Un de Herrman is geschprung un hot de Bremsklotz unners Rad geplaggt.

So hot die Schoos ned serickrolle gekännt un die Geil kunden veschnaufe.

 

Isses werrer weidergang, hot de Hannes werrer geruf "Herman... 's Kletzje"

Des is zichmol so gang bis die Baamschdämm an Ord un Schdell waren.

 

Alle Daach, solang wie Holz gefahr worre is, hots dorchs Ambachdal geschallt  un Jeder kunds hääre....

"Hermann....'s Kletzje"

 

Ob ähr jetz roden, was der Mann ferre Uzname hot, soiner Lebdag schun – weil, er lebt jo noch.

 

Froot Äener uff de Häd nom Hermann, krieht er hekschdens e Achselzugge – froot er awwer nom Kletzje....

 "Ei allemol kenn ich's Kletzje, der wohnt doch uff de Owwerhäd"

 

 

  

26.11.2006 um 13:49 Uhr

De klää Moltruff iss gans err

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Maulwurf

  

De Moltruff – Fränzje häßt'er- is e fleisisch Kerlche

Grabt de Borrem rum Perl fer Perlche.

 

Monadelang schun grabt'er Daag fer Daag

Vun Moijens o, mit Schipp un Hack

 

Baut faschd ohne mol se schnaufe,

newernonner all soi Moltruffshaufe

 

Die Tempradure gaugeln'nem de Friehling vor

geht’s so weider, schippt er ohne Paus ins näxschde Johr.

 

Jetzerd awwer, willer mol bei soi Gewergschaft geh,

weil, was'er Desjohr schaffe muss, is nimmie schää.

 

Normalerweis wär längschd schun Winderschlofe ogesaat

's Bett is gerichd, die Kammer voll, dass ach soi Fraa ned klaat.

 

Jetz hodder dick soi Schnauze voll, 's iss nemmie wohr

Wonn endlich end donn desdo Johr.

 

© paelzermad 2006

 

Dehääm hun ich ne mo kennegelernd, es Fränzje....

Draus uf de Häd, vorre vor de Weed is so e Schdiggelche Wiss.

Dort hodder grad geschdoss.

 

Schdill hun ich mich higesetzd un gewaat,

bisser aus soim Moltruffshaufe owwe erausguggt.

 

Jessas is des e goldisch Kerlche, e sieß Gesichdsche und Hänn wie e Grabschipp.

War wunnerschää den klääne Kerl mol lewendisch se sieh.

 

Dass der immer noch dort wohnt, hun ich Geschder gesieh, wie ich do vebeigefahr bin.

Ään Moltruffshaufe newerm onner, die warn ball nimmie se zähle.

 

Ich hun mich erinnert ans Fränzje - un gefräät.....Fröhlich

 

 

19.11.2006 um 18:42 Uhr

~~~Vericktdie Welt~~~

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Winterjasmin, Blumen

 

 

Die ledschde Blimmelscher vor de Momme ährem Haus uffem Trottwar.
Die Fässer dodefor hot mol moine Momme ähren Schwiechersohn  Fröhlich gebaschdelt aus alde Tank.
Er hotse äefach owwe uffgeschnitt, Fies drogeschweisst un mit Färb oigeschprühd.
Seid  dreissisch Johr schdehn die uffem selwe Platz, werrn immer werrer nei oigeplanzt un sinn äefach ned kabutt se krieje.

Dasse ned "Fies kriehn" hammer die uffem Trottwar feschdgedüwwelt.
Iss ewe noch echdie Deitschie Wertarwet  Fröhlich

Ich wolld die Vorsch Woch die Fässer leer mache, awwer so schää, wie die noch in de Blieht schdehn, näääää, ich losse grad schdeh bisse vun selwer uffgewwen. Die ledschde Rose bliehn - un aach de Winderjasmin am Zaun entlang.

Die Momme hot er wohrie Frääd dro, alla lossisch ser.
So langsam lossd jo alles die Ohre bambele,aach bei uns im Gaade.

Der leit ned so geschitzt un die Blumme hunn sich längschd umgeleet. Die Bääm, ährie Blädder abgeworf. Die Wiss leid g'säät voll defunn.
Moije muss ich mol bissje zammereche geh.

Aach de Wald is wunnerschää, so viel Farwe wie die Nadur uffbringt – mer kann bloss schdaune.
Enaus schbaziere gehe, war heit Nomiddag jo nix drin, weils geräänt hot, wie im Dauerabbo.
Un Moije muss mer die Schdiwwele oziehe, weil alles so borremlos is draus.
Is jo aach kää Wunner, ich hat Audo gebutzd un dorch die Finschder kammer aach werrer gugge , noja, kunnt mer....... Fröhlich

Moije fangt widder e nei Woch o, mid Schnuddelwedder, wie die saan – wommer denkt....'s is ball de erschd Advent....ohr gefort, des basst awwer sowas vun iwwerhaupt ned zamme.
Draus bliehn Rose un Geranie un drin brennt ball die erschd Kerz......
Verrickt, die Welt........

16.11.2006 um 19:08 Uhr

In de Lieb - "Du un Sie" - gewwen eich e bissje Mieh'...

von: Paelzermad   Kategorie: Schprüsch vunn Dehääm   Stichwörter: Paelzermad, Liebe

 

                                                                                                  

Die Paelzermad hot feschdgeschdellt, dass die Lieb' viel länger hält

Wann Er un Sie sich täglich drum bemiehn

un am selwe Zibbel ziehn.......

 

15.11.2006 um 19:24 Uhr

Die Pälzersch war "knaudele" **gg**

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Alteisen, Erinnerungen

 Nä, im ernschd....Heid war ich drauss uff de Hääd.

Dort is Moije nämlich schperrisch Müll. Also war ausraame o'gsaat.

 

Im Keller schdehn jo Schränk o'mass un in jedem is noch drin, was moi Babbe un moi Momme so üwwer die Johre uffg'howe hun.

Was sich do alles werrergefunn hot - Des war e Reis in die Vegangenheid, bis serick in die Kindheit.

 

Topplappe, gehegeld un geschdriggd – also, mer konn se immer noch ogugge.

Kissjer, wu die Fraa Schulz als gemacht hot, wonnse in de Schdubb bei de Momme g'sess is un die zwä zesomme gehandarweided un geraatschd hun.

 

Die ald Dampmaschin – wie gud ich mich an des Woinachde erinner. Es Chrischkinnsche hat den Bausatz gebrung un de Babbe hot moim Bruder geholf die Maschin se baue un zum Laafe ze krieje. 's hat ned glei geklabbt un der hod e Schlärr gezo, dasser sich bal druffgetret hot – awwer dann isse geloff un hot gedampt.

Ich hun'sem Geschder newehie geschdelld, mol sieh wasser saat.

 

E wunnerschäner Abbel aus Schdägut, ogemolt in gelb mit rore Backe un es Deggelche hat zwä griene Blättcher. Do is Friejer die Mamelad eninkumm fer uf de Disch se schdelle weil, Mamelad is sellemols jo immer in große Inmachglässer ingekochd wor un die hädden uffem Friehschdiggsdich jo ned gebasst.

 

Uralde Kucheblech, wu die Momme so druff geschwor hot – "Dochder, egal was de ferre Dääg backe dusch, back uf Schwazblech, uf Weißblech werder nix", so saat se heit noch.

 

Moim Babbe soi klänne Woigläsjer, (Piffcher, falls ner die kennen). Die hodder gesammeld, wu immer er äens vewischd hot. Mährschdens hot noch en schäne Schbruch druffg'schdann.

Un donn soi Wärgzeigschränk, die warn jo schwer wie Blei. Was drin war, war mäschdens jo nimmie viel Wert un ganzs schä veroschd.

E Däl hummer mol mit naus un schwupp...war schun de erschde Aldeisehännler do un hod ausgekruschd. Alla, ich han an dem Middag achd veschiedene Audo ofahre un ufflade gesieh un was mer widder oigefall is, wie ich denne so zugeguggt hann...

 

"Lumbe, Aldeise, Knoche Babier, alles war ähr nimmie brauchen, des sammele mir"

 

So sin Friejer die Lumbehännler dorch die Schdrosse gefahr un hun geschellt mit ähre große Handbimmel. Mir Kinner sin hinnenochgeloffe un hun mitgeruf.

 

Do leijen jetz awwer noch alde Schrauweschlissel, so große wuchdische Dinger, knapp en Meder lang, wääs de Deiwel fer was'ser die mol hergenumm hot - 

un die Audogaraasch, die is jo noch iwwervoll mit allem meegliche Eisekrams uff dere groß Wergbank, an de Wänd un drummerum.

Des hewe mer awwer uff, bis Äens vun uns Luschd hot, des alles ausenanner zu klabuschdere, was mer do noch brauche kann un was ned.

Do hot en Eisehännler soi Dellefonnummer dogeloss, den kommer orufe. Dem Soi Herz wird wahrscheins hubbse, wonner des all sieht.

 

Blumevase, noch die schänschde Borremvase, sowas hot mer heit gar nimmie, all noch ganz un ohne Macke.

 

Zwä, nee drei Flääschwölf sogar, die waren sellemols schun deier un zwä Kichemaschine. Äeni iss immer fers Weckmehl se mahle, eruffgehol wor un die Onner fers Flääsch un die Lewwer dorchsemahle, fer die Lewwerknepp. Alle Bäd so laud, dass mer en Geheerschade defun krieht...

wahrschoins schdehn die desdeweeche do unne gut vepackt...**gg**

 

Moi alde Schi... - die korze fer im Wald erumserenne, (Langlauf) nennen die des Heit - un die Lange.

Die had mer mol en Bayer vekaaft middeme herrliche Schiwachs dezu.

Die sin abgang wie Nochbers Lumbi, wonns dunnerd. Huih....de alde Berch enunner orrer im Schdäbiehl uf de Hangwisse wann schää Schnee gelee hot.

Bei uns hots üwwerhaupt immer viel Schnee gewwe, des hun ich in all denne Johre do in de Schdadt nie gesieh, wie sellemols Dehääm.

 

Un die Schlittschuh, dodal veroschd, die Dinger.

Nix vun weeche mit schääne Schdiwwelcher droh, so wie Heit, nänää...des warn bloss die Kufe un die hot mer misse unner die Schuh schnalle un mit Oimachgummi vun de Weck-Gläser fixiere.

Dann noch diggi Gordel drum, dass mer se jo ned velierd.

Ohr, wie oft is mer dodemit gefloo.

Also ich war kää Freind defun un hun a ball die Fies hunne geloss, awwer moi Bruder, der war dodemit echt gut.

 

Kaum dass die Wiss newer unserm Haus, unner Wasser geschdanne is ( des bassiert alle Johr, weil's do viel Grundwasser gebt) un des zugefror war, war der uff dem "Weiher" Schlittschuhlaafe. 's war schä dem zusegugge, un's hot sooooooo leichd ausgesieh.

 

Schdäguthäwwe in Zwiwwelmuschder, wunnerschä un en schdänerne Woikruch mit de Bämbel, un'nem schmiedeeiserne Halder.

Donn noch de große Lackhawwe aus Schdägut, der is groß wie e Fass un noch oiwondfrei erhalle.

Die groß Korbflasch, wu de Babbe soin "Obschdler" ogesetzt hot.

Große, drei Lidder Ligärflasche....

Echde Raridäde die uffem Flohmärk richdisch Geld bringe deeden.

 

Awwer nix, die bleiwen mol schä noch schdeh.

 

Rasierabberate, Kaffemaschine, Kuchepladde un Deggel. En elktrische Doseuffmacher, Waffeleise un was wääs ich noch alles.

Do hod sich aa so mansches "unnitz Geschenk" werrer gefun, wu mir Kinner immer ned gewisst han, was mer de Eldre kaafe sollen zu Woinachde un Geburtsdaache.

 

Was ich awwer vemisst hun, is des alde gusseiserne Waffeleise, wu moi Momme immer die Waffele drin geback hot. Des hat aach so lange Eiseschdiehl gehatt, weil 's hot jo misse uffem Owwe gedreht werre.

Dodezu hots do Därrobschd geb, selwer dedärrt im Owwe un imme schdänerne Hawwe uffgehowe, so dasses iwwer de Winder langt.

Ä Porzion is dann üwwer Nachd ingewäächt wor un annerndaachs gekochd.

 

So wie die Waffele, knuschprisch un luck, so hun kää onnere Waffele geschmeckt, egal wo ich prowiert hun.

Ich muss die Momme mol froh, ob des vielleicht uffem Schbeicher schdeht, orrer 's hot "Fies" krieht..... Des werrich jo dann heere.

 

Im Babbe soi Woiregaalche, ohr was warer immer so schdolz, won Besuch kumm is.

"Waat, ich hol e gud Dröppche eruff" so hodder immer gesaat.

E paar gans alde "Gude Dröppcher" leien noch do unne, die werremer im Dezember mol uffmache, wann die Momme achzich werd un debei aach an de Babbe denke.

 

Uffgehob han ich aach e großie Kischd mit allerlei Kruschd (Krimskrams), wo mers Herz blud fer fortseschmeisse.

E jed Schdiggelche vezeelt e Geschichd. Ich hätt schdunnelang zuheere känne,

awwer des mach ich e onnermol, un gans in Ruh......

 

 

Hach jaaaaaaaaaa...... seifzt die Paelzermad

12.11.2006 um 21:09 Uhr

Gedange traachen Herze weit.....

 

Sundaachstöne lind un leise

Zard gehn Gedange uff die Reise

Landen sacht irschendwo in de Unendlichkeit

Gedange traachen Herze weit.....

 

Um die Zeit wars, vor zich Johre. Kald wars draus un erinn hodder jo ned gederft.

En Ammi, des geht uff känne Fall, hot die Momme dortmols gemäänt.

 

Kennegelernt hadden mir uns uff moim Weech, alle Daa de "Alde Berch" enunner uff die Awet. E Lehrmädsche war ich sellemols noch, hunn alle Daa en Weech vun drei Killomeder enunner in die Schdadt und Owends aach werrer enuff, gehadd.

Vum erschde Lehrlingsgeld hunn ich e bisje behalle derfe un had mer so e klännes Radiosche kaaft. Geloffe bin ich jo immer bloss mit Korb, dort war alles drin, was ich so gebraucht hunn un hald aach des Radiosche. Uffedreht bis hinnewerrer und laut mitgesung ( wahrscheinlich e bisje falsch, weil im singe had mer der "Helmut Faul" in de Schul e sechser verbasst, weil ich ned vorre an die Dafel gang bin zum vorsinge)**gg**

so bin ich denne "Alde Berch" enunner gedänseld. Net links, net rechts geguggt.... bis uff äemol....

's war e bisje gefror in de Nacht, des hot mer jo uff dem Grund vum "Alde Berch" ned so gemergt, awwer am End, wo ich üwwer die Schdross gemisst hann.

Huiiiiiiii, bauf... hann ich uffem Hinnern gesess un moi Korb is wie weid üwwer die Schdross geschlidderd.

Ich war vielleicht veschrogg, hunn mich umgeguggt ob mich doll-Mensch, aach grad Niemand gesieh hot, bei dem Freifluch.....

Oups....hinner mer schdand en LKW un en Mann in Ammikluft hot was zu mer gesaat, is här kumm und wolld mer uffhelfe, awwer so schnell wie ich uff war.....

Moi digger Zopp war voller Reif, de Annerak aach, moi Rock war verutschd, moi Bobbes hod mer weh gedu un moi Schdrumbhosse hadden e Laafmasch. Jessas hann ich mich grad geschämd.....

Veschdanne, was der wolld, hann ich aach ned – jedenfalls Ofangs ned, bis moi Dorchenonnerkopf kabiert hot, dass der englisch redde dud.

Noja, soooooooo gud war ich in englisch ned, dass ich mich getraut hann, dem Antwort se gewwe, alla hann ich gar nix gesaat.

Der Ammi is härkumm, hot mich bei de Ame genumm un als uff mich oigeredd. Wahrscheinlich hadder angschd, ich hädd mer ernschdhaft was gedu, weil...so hodder grad geguggt.

No un no hunn ich mich vun dem Schock werrer oikriet un mer denne Ammi mol betrachd. (Er mich aach)

E bidsauwere Mann, e bisje (viel**g**) älder wie ich, (ich war dort siwwezeh) wame graue Aue, groß, e herrlich Figur un denne tolle Ammihoorschnitt,

(der hot mär immer schun gefall-Messerschnitt nennt mer denne, glawisch)

genau der Typ Mann, wo Schmedderlinge in de Bauch planze kann un aus Knie Waggelbudding machd. Un ich bleedi Nuss flieh do grad uff die Gass. Nä, nä - was fer'e Siduation awer aach.....

So langsam kunnt ich veschdeje was der redd, hann an unser "Freilein Freder" (Englischunnerrischd) gedengt un Antwort gewwe.

"Sorry my english is very bad" hann ichem awwer glei gesaat, ned dasser dengt, dass ich englisch middem redde konn, wie e Buch.

"No problem" war soi Antwort. Jo-un so is losgang......

Der konnte flirten mid soine Aue, redde mit Hänn un aach midde Fies. Ich war hie un wech.

Awwer, grad des solld der jo gar nerd merge.

Geradebrecht, dass ich jetzt weider muss, moin Korb uffgesammeld un ab die Poschd.... der is mim LKW noch newehergefahr, bisses nimme gang is, weil ich abgehau bin in e Oibohnschdross.

Jessas hat der mich dorchenonner gemach. De ganse Daach isser mer ned aussem Kopp gang. In de Middagspaus hann ich gemergt dass moi Radiosche weg is, des hann ich beschdimmd velor, wie moi Korb üwwer die Schdross gefloche is, hann ich so fer mich gedengt, des such ich uffem Hämwech.

Omends war ich b'sunnerschd schnell, beim Lade butze un ufframe.

Endlich Feieromend un ich kunnt geh.

Weils jo schun Schbätherbschd war, wars jo schunn dungel. E bissi Schiss had ich do schunn, allän denne Buggel hochselaafe, awwer gesaat hann ichs Dehääm ned.

Im Schossegrawe hann ichs klä Radiosche gesuchd, awwer nadierlich kunnt ich faschd nix mä sieje. Faschd owwe okumm, plärrd moi Bruder

"Wu bleibsche dann, mach hie – mär is kalt un moi Frollein Schweschder treedeld erum"

Die Momme haddene enausgejahd, mich abhole dass mer jo nix bassierd.

 

Dort wo die Schossee ofangt, am Ortsenn, dort hot e Audo g'schdann. So e Kombi middeme Ammi Nummerschild. Moi Herz hot geschlaa wie beklobbd.

Wie mer an dem Audo dro vebei sinn, hodder moi Radiosche korz hochgehowe un mer gezeit un traurisch geguggt hodder aa.

"Kännsche denne, wer issen des" wolld moi Bruder wisse...."Wäs ich doch ned, was gehen mich fremde Leid o – mach, dassmer hämkummen jetz" hann ich gesaat un bin schneller geloff.

Schad, awwer 's war eh zuschbäd an dem Omend.

Am näxchde Moije, bin ich exdra e bissi frieher los, war uffgerechd, wolld'ne sieje...awwer nix war.

Wie oft ich mich erumgedreht hab un geguggt, obber ned doch vielleicht.....Had faschd die Gnickschdarr wie ich an de Kass gehockt hann.

Der Daach ess.. un ess.. ned vebei gang, ich war kriwwelich un alles hodmer viel so lang gedauerd.

~~Ich war veliebt~~ un wie.......

E paar Dach is des so gange – Moijens nix vum se sieh un Omends aach ned.

 

"Bleedi Sun- so en Mann werd sich grad aus deer was mache- Schdrich drunner un dräm vun was annerem"

Tja, wann des sooooo äfach wär.......

Samschdaach – ich hat werrer Kassedinschd, hun gedangevelore vor mich hie kassiert, wie uff ämol änner saat "Hey little Lady"

Mär isses Herz in die Hosse gefall – **Er wars**

Korz hodder mer gesaat, dasser Omends uff mich waad-un wo-un draus warer.

 

Ich bin in soi Audo oigeschdieh un weil er mich jo faschd bis hääm gefahr hod, hadden mir do wenigschdens e bisje Zeid.

An dem Omend hot mich zum erschde Mol in moim Lewe e rischdischer Mann gekissd un ich hann gelernd wie des geht....**s**

....was hodder alles vezeelt, dasser die gons Schdadt no mer abgesucht hot, wo ich schaffe kännt un wierer mich donn endlich gefunn hott.....

Dasser Laynee häßt un soi Schäferhund Randy

Wo er schafft, warum er die ganze Daa ned do war....

Wurer herkummt un dasser ned veheirat is, dasser sich in mich veliebt hot un dass er gern moi Freund wär, wann ich'ne will. Ach dass nix bassierd, was ich ned will.

 

Un wie ich wolld, nor......Moi Eldere, des werd e Problem....

 

So vezeelt dass do e Mädsche middem Ammi geht, das had ich moiner Momme jo mol – do hod se sich glei uffgerecht "Dass bloss du mer so kääner oschlebbe dusch, des merg der"

Tja, so hann ich hald geloche, was ich nie fer meechlisch gehall hädd.

 

Jedi Minud, die mir zwä zesamme sei kunnden, war uvegesslich schä un so isses Lieje immer leischder gang.

Er wolld ubedingt moi Eldre kenne lerne un klare Fronde schaffe- ich hann immer onnere Ausredde gefunn, fer des ze umgeje.

Schänes Daachs, ich had frei un war ogeblich in Kerschem bei de Tande Lenche – hodder mich midgenumm uff de Stützpunkt, worer stationierd war.

Hod mer gezeijt wierer so haust in soim Zimmer (ufframe war ned so soi Ding**g**)

Nore, wie ich wisse wold, wasser eischendlich so machd, des hodder mer ned saa derfe- nor, dasser manchmol vun jetz uff nochher eweg muss, mimm Fliescher zumme Insatz. Des kann aach mol zwä Woche oder so dauere, un ich solld mer dann kää Soije mache, ich kumm beschdimmd widder,

*des veschprech ich der*

 

Mir warn so gligglich bis.... ja bis ich omme schäne Daa hämkumm bin.

 

Moi Momme hod uff mich gewaat un mer glei änni geschmeert, wu sich gewäsch g'hatt hott.

Sie hodd alles gewisst un zwar vun ährer Schweschder.

Die kunnt mich nie leide un ich sie aach ned.

Die had mich gesieh im Audo vumme Ammi uff de Koppelberch abbie. (Des Ort, wu die wohnt, leit schräsch geniwwer.)

Un genau des hodd die moiner Momme nadierlich briehwam vezeehlt.

 

"En Ammi, un donn aach noch bei dem im Audo, was do die Leid saan wonn sich des erum schbreche dud". Sie hod gebrilld un sie saats moim Babbe won der hämkummt un so is die Tirad weidergang.

E Moralpredischt, vun weeche (solang'de die Fies unner unsern Dich schdregge dusch un die gans Lidenei) waren's End vum Lied - un Schduwwearreschd hann ich krieht, ned mol mäh Milch hole durft ich Omends geh - un des fer ettliche Woche.

Uff die Awet musst ich mid Jemand zesamme geh, bloss nimmie allää un abgeholt hot mich moi Bruder. Der war stinkesauer uff mich.

 

Laynee war aach sauer, weil...er wolld jo kä Hämlichkeide, vun Ofang o ned.

 

*Funkschdille" drei Woche, vier Woche... in de fünft hann ich mich uffs Rad gesetzt un bin bis an de Koppelberch geschdrambeld.

Unne an de Oifahrt war en Findling, do dehinner hadden mir e Keksdos verschdeggeld, wo er mir immer e Nachrischd eningeleet hot, wanner mol widder weg gemisst hot.

Die Keksdos war do, awwer drin war nix.

Ich bin enuff ons Door un hann gefroot, worer is.

Gesaat hot mer mär bloss, dasser ned do is.

Woche Schbäder hann ich dann erfahr, dass die vumme Oisatz nimmie serick kumm sinn…..

        

 

10.11.2006 um 19:31 Uhr

.....noch zeh sekunne bis 12°°

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Job

 

Es gebt Daache, do deet mer am Beschde gar ned erschd for die Dier geh –

Heit war'der so Änner.....

 

Ogefang  hot des alles jo schun vor längerer Zeit.

In de Johre hod do un dort, immer mol werrer Änner bankrott gemach un Leid hunn uff de Schdross g'schdann. Schleichend is des immer schlimmer wor.

 

Die Äene hun sich de Säggel vollgemach un die Annern es blaue vum Himmel erunner gelooche, nor....geholf hod Kääner.

 

Wommer die Nochrichde heerd, nix wie.... wer werrer alles dicht machd un wieviel werrer ährie Awet veliern 

Geschdern hot Äener zu mer gesaat – "Jo, do wo du lewe dusch, des is hald e schdruggdurschwachie Geschend – do iss jo nie was gemach wor, all die Johre desdeweeche dreffts eich noch härder.

Faschd kää Induschdrie und nore vun de Uni un denne paar klääne Betriewe kännen sich die Leid ned ernähre".

 

Mer denkt jo, "deer kann des ned bassiere" – vun weeche.

Ei bei uns geht des so longsam aach los. "Krisegeschbräsch" nennt mer sowas dann.

 

Alle Daach mellen sich Leid am Dellefon, wu Awet suchen. Fer die is mer e Hoffnung un dodebei kommer ned mol sicher soi, ob mer selwer soin Job behalle dut.

 Un do schdellen die do owwe sich hie un vezählen was vun "Aufschwung" un alles wär schun schbierbar besser wor. Nor fer wen, froot sich do..... 

Am liebschde deht ich mol bei denne Schbesemacher on de Där riddele un rufe

"Här...ehr do owwe.....'s werd Woinachde"

un wie die in zich Familie werrer aussieht, des kammer sich ned mol dräme.

05.11.2006 um 11:23 Uhr

Abbel im Schlofrock

von: Paelzermad   Kategorie: Dehääm gekocht un gebagg   Stichwörter: Abbel

 

  

Geschdern war ich jo uff de Häd bei moiner Momme, s'war jo allerhand se mache. De Grieschnitt im Vorgaade war fällisch un de Scherezaun ums Haus erum muschd aach geschdrisch werre. Alla, de "Ablecher"  :-))))  war mit,  es Wedder hot oinischermasse gehall un so hammer viel geschaffd.

Awwer des wolld ich eich eischendlich gar ned verzehle....

nää – vezeele wolld ich eich vum *Abbelgligg* un warum Äbbel  gligglich machen. 

Freidaach Middach had ich uff äemol de Rabbel krieht –Hunn en Budding aus knapp emme Schobbe Milch gekochd

(der muss e bisje digger soi, wie schunschd)

20 Äbbel geschält un's Kernhaus ausgeschdoch.

 ausseme Killo Mehl

zwä Päckcher Baggpulwer

200 Gramm Zugger

4 Aijer

12 Eßleffel Milch

300 Gramm Budder

en schääne Knetdäg gemach un e Schdick defunn ausgewälljerd. 

Jetzerd hunn ich immer än Abbel uff de Däg gesetzd E paar Rumrosine in des Kernhausloch geschdobbd un zwää Teeleffelcher vun dem Budding aach dort dezu.

Mirreme Dägrädche dann en greesere Kreis ausgeradeld un denne Abbel in den Däg oigewiggeld.

(Dägrechde werren ääfach abgeschnitt un bei de näxschd Portion werrer mit ausgewälljerd.)

Denne Abbel wie en Grumbeerkloß schää in de Hänn drehe un so de Däg gut odrigge. Uff e großes Kucheblech mit Baggbabier, die Äbbel druffsetze. 's bassen 12 Äbbel uff so e Blech.

Moi Äbbel warn jo ned grad klä un so hot moi Däg bloss fer siwwezeh Schdigg gelangd.. Die fimf wu iwwerisch warn, hunn ich uff e rundes Quetschekucheblech gehoggt.

Uff alle Äbbel hots dann noch en Klecks Budding owwedruff gewwe, weil des äefach schää aussieht, wann die gebagg sin.

Ab eninn in de Owwe mit de Blech – Heißluft sei Dank, geht des jo alles in äänem Rutsch.

Die Äbbel baggen bei 180° e gurie Schdunn – mit Heißluft nadierlich e bisje wenischer. Muss mer hald enin gugge, ob die schunn leicht braun un gar sin. 

Hui waren die schää, wie'se so uffem Dich geschdanne hänn, zum abkälde. Änner schääner wie de Onner, 's war grad e wohrie Prachd - un erschd der herrliche Geruch.

Es Wasser iss mer in de Gosch 'zamme geloffe - un wissener was.... Ich kunnts mer ned vekneife, änner vunn denne Äbbel enaus uff de Balgon se schdelle, bloss dasser schneller kald werd un ich denne fuddere kann.

(Soviel zum innere Schwoinehund) ** ;-)  :-)  ;-)  ** 

Siwwe schdig hann ich midgenumm fer moi Momme, weil ich wääs dass die se gern esse dud.

Oooor.... wie ich donaus kumm bin, in de Schdubb hinne enin, wu'se in ährem Sessel gehockd hod, die Kuchebox uffgemach -  un dann des Schdrahle vunn de Frieda-Elisabeth gesieh hann......

"Ach Gott, was e Fräd un ....oooor sinn die schää".....Sie hod sich ball gar nimmie oikrie känne.

Do war mid ääm Schlagg die gonz Aawet vum Freidaach vegess.

Um korz node drei hotse schunn zum Kaffee geruf, kunnts gar nimmie abwade so en Abbel se schbachdele.

"So safdich de Abbel un schä knuschbrich de Däg", hot moi Frieda-Elisabeth gesaat...'s hot gebassd...... 

Wie ich moi Momme so in ährm "Abbelgligg" gesieh hann, hunn ich so for mich gedengt –  

Friejer war se jo e Dunnerkeilsie un aarisch schdreng war se aach. Manchmol hunn ichse ins Kaggaduggaland gewinschd, wonn se gar so eschlich war. 

Sie war im Kriech Owwerfeldwewel beim Rode Kreiz un sowas is hald fers Lewe drin, des hot moi Babbe immer gesaat, wonn ichem vorgejammerd hann.....

Wahrscheins hadder Reschd gehatt.

Heid, viel älder un selwer Mudder, denk ich do driwwer doch e bisje annerschd. Leicht hats die Momme jo äre gons Lewe ned gehatt un sicher hotses  aach nie bees gemännt un desweche machts mer Heit frät, se e bisje gligglich se mache –

 **un seis aach bloss mid Abbel im Schlofrock**

So hääsen die nämlich  :-)  

 

 Es i-Dübbelche fer aarische *Sießmeiler* is jo dann Sahne dezu, orrer e frischie Vanillisoß.....gelle.... 

Falls ner nobagge wollen, e gudes gelinge un lossens eich schmeggeFröhlich

 

Herzliche Gruß ~~die PälzermadFröhlich

01.11.2006 um 14:25 Uhr

~~Novemberblues~~

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: November, Tanne, Herbschd, Gräwer

  

So, wär des aach werrer erum, des Halloween.

Siechde, so geht Ääns ums Anner.

Kaum war Summer, noch kää rischdisch Herbschd un die redden vum Winder. Soll jo Heid noch Schnee gewwe, sieht aach grad denoo aus. Kalt genung isses devor un die Luft rischt no Schnee.

Kaum waren mir Kinner, e korzie Juchendzeit un schunn sinn mir selwer Mudder/Vadder.

Geschdern war ich uffem Friedhof, hunn die Platt sauwer gemach. Des ganse Laab erunner -  dort stehn jo alle Sorrde Bääm, ach warn do schääne Blädder debei.Dodebei hann ich mich erinnert.....

Frieher Dehääm, do is am Nomiddag vor de Allerheilische, es klänne Wäälche gepackt worr.

Schipp un Hack- Grund un Grabgeschdeck un Schale druff, all des wu mer e paar Daach vorher zesamme gebaschdeld hänn.

Dodefor waren mir extra im Wald Hutzele sammele, Zwagge vun Wildrose mit Hachebudde, vum Immergrie e paar Zweiche, des hot so wunnerschääne rode Beercher. Vun de Erle aach e paar Zwagge, e paar dicke Blautanneäschd un dann nadierlich schääne große Goggele.

Manchmol sinn die soweit owwe gehängt, dass mer mit Waggeschdää vesucht hann, welle vun de Tann ze schmeisse.Do hot sich gezeijt wer schmeisse un vor allem aach treffe kann - un ich... naja, ich war halt jo e Linxses J

Äämol hunn ich beinoh e Neschd vumme Eichhörnche getroff. Des is wie en geölde Blitz die Tann enunner un hat gescholl, wie en Rohrschbatz..

Dehääm, bei de Tante Annlies in de Scheier, is des ganze dann zu wunnerprächdische Grabgeschdegge gebunn  un in Schale mit Grund geschdeckt wor.

Die Kerze dodefor hänn mir in de Schul aus Bienewaawe selber gerollt. In des Waweblatt is in die Mitt e Schick Docht geleet wor un dann e bisje an de Heizung ogewärmt un uffgerolld..

Des warn schäne Kerze, nor wommer die in de Schdubb ogeschdeckt hot, ohr was hot des geschdunk. Also ich hann die ned gern geroch.

Wie alles uff de Kärch gelad war,

isses mit de Momme (so hot moi Momme zu ährer Momme gesaat)

un de Momme (also moiner Momme) **gg**

ab enunner uff de Kerschhof gang. Bis die Gräwer all gemach warn hot des schunn e paar Schdunn gedauerd un dann jo noch die drei Killomeder de alde Berch werrer enuff, Hääm.

Unnerwegs hot mer do als ball's halwe Dorf getroff. Des war wie so e kläänie Wallfahrt.

Wann Sauwedder war, is des ganse ewe vorverleecht wor. Die Baure un die alde Leid hunn immer gewisst, wann mer die Gräwer im Johr mache muss, wann de Winder frieh un wanner schbäder kummt.

Jo, so wars Sellemols. Heid kaaft mer de Grabschmuck fix un ferdisch, weil mer mäschdens gar kää Zeit hot, fer selwer se baschdele. 

Änns vun moine Lieblingslieder is

"November Rain" vun Guns N' Roses

Jetzt grad geht aach bei uns die Sunn eweg, 's is windischer

un räent sogar e Schutt.

Alla, werd de erschde November soim Ruf doch noch gerechd un moi Lied basst aach dezu.

Des heer ich mer jetzt grad emol o un denk e bisje on Dehääm.....

 

 

Â