Geschichde vunn Dehääm

30.01.2007 um 15:53 Uhr

's kennd direkt en Pälser sinn

von: Paelzermad   Kategorie: Schprüsch vunn Dehääm   Stichwörter: Pfälzer

 

 

 

De gude Mann fiehrt e reschelmäsich Lewe

De gude Mann lebd in de Reschel mäsisch

 

So werd was aussem – un wonner nix werd, werrer hald Werd....**gg**

 

Kaum uff de bugg'lich Weld, musser redde, sitze, laafe lerne, der klää Krutze

Aus soine Winnele grad eraus, in de Kinnergaade ninn geschdeggd

Soin Hinnern konner jez allä abbuzze.

 

Dorch die Schul sich grad so dorchgeaijerd, um die Zeid iss ned werklich schad.

Kaum dort eraus, soller zeiche wasser kann - schunn werd gedienerd, in Olivekluft zum Dienschd am Schdaad

Jez isser ferddisch - en rischd'sche Mann, so wie e Fraa ne gerne hat.

  

Dann serick in soi privades, fangt die Sach erschd rischdisch o, die Soije sinn noch klää.

Awed suche, Trottwar kehre, Audo buzze, nore ned üwwernemme, det nix nuze.

Brav Mill, Wasser, Lichd un Schdeier zahle, ämol im Johr in Urlaub fahre – 

So e Lewe, ess des ned schää.....

 

Leichd horrers ned, e Fraa se finne, wu lieb un ehrlich ess - middem aa e Heisje baut

Dodebei noch e Familie grünne weil, schliesslich isser dann jo aa getraut

Endlich schdeht man(n) midde drin im Lewe, guggt uff Audo, Fraa un soi Dehääm

De Kinner ab un zu e Penning schdegge, un dodebei noch schbare geh'n.

Ach was horrers doch so schää

 

Omends guggder Daachesschau – Rabbatz konner dobei ned veknuse

Mondaachs isser frieh dehääm, dud mid de Fraa e bisje schmuse

Dienschdaachs gehder Kaade, jeden Middwoch  do is Schbord

Donnerschdags gugg'der e Sääfeober un am Freidach kummd en Mord

Samschdaachs geht’s e Woische tringe, Sunndaachs en die Kerch, donn helfder amol koche

Numiddachs mit de Brut enaus, nuff uff de Dunnersbersch.

So gehds mid de genaalde, im Trab dorch all die Woche

 

E Lewe wie in Saus un Braus – Daachin...Daachaus

Saach, is des ned schää……

Orrer fehld do doch noch e bissi was......was määnschen Du ???

 

 

27.01.2007 um 15:42 Uhr

Känischin der Nacht.....

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Fassenacht

 Kalle - de Känichstiescher.....

 

Här  Kall – draus im Bohnem is Heit Kabbesitzung mit Dansmussig.


Wääsche was, ei mer däät jo grad es Ärschje jugge fer hiesegeh...was määnschen...

Ich hädd jo noch moi Koschdüm al Känischin der Nacht un der basst velleicht jo noch des vumm Känichstiescher.


Wannde doi Zäh rischdisch ninn machsch un dich e bissje dussmo hallsch, gehd des noch fer gud.

Was du werrer babbelsch Lissbett, wie wann ich schunn ääääämol ohnisch moi Zäh aussem Haus gang wär.
Nä, des jo ned grad Kall.....awwer Ledschdjohr sinnse der ins Woiglas gefall, midde om Disch.

Ich här Heid noch die Fraa newisch där kreische.
Un wie die uffgeschprung ess......

"Komm Otto, wir setzen uns woanterschd hin, do verbleibe ich nicht hocken" säät die im roinschde Vorderpälser Hochdeitsch. ;-) 

Ich hunn gemäänt, awwel duds mich verreise....  :-)

Jo,jo...so ebbes kann äm jo mol bassiere – wie lang willschen mär des noch uffs Safdebrod schmääre. Un duuuuuuuuu, du brauchsch grad was ze saa.....
Änns saa ich deer moi lieb Lissbett.....

Wonn der Hawwerleeb vunn Vorrsjohr a werrer do is un där beim Danse werrer die Hänn uff de Asch leet,
dann awwer "Genacht Marie, uffem Fenschder leid's Geld"

Donn hodd der Sell moi Hänn in soiner Kauleischd.
Den du ich wiggele dasses sich gewäsch hod. So, des saa ich deer......

Ach Kall babbel ned, des war doch so en Dans...Des hunn doch sellemols do allminanner so gemach.
Des is meer Worschd.... Allminanner kännen die mache wasse wollen, awwer ned mid moiner Fraa.

Däädsch du aa danse un ned bloss doin Tiescherschwanz ums Schduhlbää wiggele un dich om Woiglas feschdhalle, dann häddsche selwer genuch se du un mischd ned Onnere beowachde.

Lisbett - Du hosch Gefiehl,  grad soviel wie die Kuhschdalldeer.

Ach.... jezz bin ich in Kabierschem Dehääm......Du bisch bloss eifersichdisch....
Ei des däät jo häse dass du mich gern hosch....kumm Kall, sa'mers emol......kumm....
Jo du dabbisch Nurl, klar hunn ich dich gern.

Kall, wäsche was....meer bleiwen Dehääm, machen uns e gud Fläschje uff un danse, des kennen mir aa do.

Do - mit deer Dehääm, bin ich Känischin der Nacht un du de Känichstiescher, a ohne Koschdüm....


Ach moi goldisch Krodd, kumm hä...... so machemers......

 

 

 

25.01.2007 um 14:13 Uhr

De Babbe hots gesaat.....

von: Paelzermad   Kategorie: Schprüsch vunn Dehääm   Stichwörter: Hämat

 

Bu denk dro.....Mad, du aa..... 

Die Mundartschprosch im Hämatland

Wu uns die Alde iwerliefert hannd

Häärt sich soooo schä o beim singe

Konn beim redde grob aach klinge

Beim Schtreide werds erschd g'scheerd

Iwwerhaubd wann's schdreng genumme werd

Dann widder schmeischeld se sich oi

So zard, so lieb, so foi

Mundartschprosch, häämelich, vetraut se lese

Nie solld mer, wu mer hää is, je vegesse.

määnt die paelzermad ....

20.01.2007 um 14:14 Uhr

Samschdach is un Samschdachs werd die Gass gekehrd.

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Samschdach, kehre

 

 

  

Alla ich nix wie in die Dreckschuh eninn un enunner in de Hof.

Dort hunn ich mer de Besem geschnabbd, de Äämer uns Kehrblech un enaus uff die Gass.

De Nochber war driwwe, iwwer de Schossee a grad am kehre.

 

"Alla gemoije Loddar, bische aach am Dreck ewegmache"

 

"Jo was willden mache, seit die mit ährne Scheisskarre e paarmol am Daag do enuff un erunnerfahrn leit immer alles voller Schdää.

 "Jo, do hiwwe bei mer aa - un die Saufbrieder wu do vorre in däre Wärdschaft vekehre dun, wonn die nachts mit ganz krumme Fieß hämgehn, die schmeissen ähren Dreck bei mär in der Vorgade eninn.

Gugg nore mol - Sackdischer, Flasche und Gottwääswasalles ich do schunn eraus hann hole misse."

"Ich hunn mich do jo e paarmol schunn mit Wellene ogeleet, awwer die hängen der e frechi Gosch o in ährem Hormel, ei die deeden äm noch vedreche wommer ned Fersegeld gewwe ded"

 "Jo Ernschd, bei mär schdellen die ähre Roschdlauwe ab un bis die naachts all wirrer abgefahr sinn, is des e gejachdel un Schbekdagel. Schlofe brauch mer do jo nimmie.

Die mäschde sin jo blo - krottegranatevoll un säächen uschenierd aach ans Meijersche – Ich hunn drunne uff de Bollezei Bescheid gesaat, die sollen naachts emol e bissie efderschd gugge kumme."

 

"Aach gummol, do vorre kimmt de Jaggob, es Haarer Bläädsche – mol sieh was der werrer se vezehle hot"

 "Tach ähr Männer", veel geschafft hunner jo noch ned, gell......Gundach Jaggob – un du gehsch werrer maije?.....Alla, ich muss doch middem Hund laafe, die hunnen kaafd un wer muss middem laafe...ich...wääsch jo wies ess.

Do vorre uff der Hauptschdross hot's grad geschebbert.

De Eichän wolld rickwärts aus soiner Innfahrt un vun unne is änner kumm.  

Soi Machda hod am Finschder gelää unnem was nochgeplärrd.

De Eischän war korz abgelengt un schunn hots gebatschd. Hobbela hunn ich gesaat, des waa knapp. De Hund had sich jo aa veschrogg. 

De Eichän is ausgeschdieh un hod e Gesicht gemach wie wonner de Essisch all alläns gesoff hätt – wurer doch sowieso so'n Schbähbrenner is.

Der Onner hoddne hald hinne bes vewischd, des werd deier.

Obwohl de Eichän jo schuld es, hod der denne Onner beraat, moiliwwer,moiliwwer......

 "Du Ollwer, du üwwerzwercher, du Dollbohrer -  hodderne glei ogefahr, konnnsche ned longsom dorch de Ort fahre.

Machda, rufemol die Bollezei.

 Ei du Schoode, du hebgedrehder, konn ich rische dass du mit achzisch hinnerschd do erausfahre duusch.

Du musch doch gugge, du Dummbeidel.

 Du uffgstummbder Gaadezwerch, bloss dich bloos ned so uff du abgeressener Meder.

Schuld hosch du, du wasch innerorts veel so schnell.

 Saamol, du bisch jo dumm wie en Dobbelweck, belet mit Bohneschdroh. Schuld...ich.....ned in dausend Johr. 

Bassemoluff, glei ha ich deer äni uff die Gosch, dassder die Zä im Asch Klavier schpielen, du Schereschleifer, du forzdruggener.  

Och geh ford, kumm här, prowiers emol. Wonn ich donn mid deer ferdisch bin hosche e Visaasch wie en ausgedriggde Handkäs, kannsch dich druff velosse. 

Hallen mich feschd, schunn schlaa ich dem die Knoche kabutt, dass'er de Mond fer e Kucheblech oguggt- Ich schlaa dem uffs Zifferblaad, dass die Zeicher letzrum laafen."  

Was is hier los.... is dann die Bollezei kumm. Glei zwä Mann hoch sinnse ausgeschdieh.

 De Eichän, zorniggelsrot, faht erum un schilt glei weider.

Die bläd Bluns is mär hinne eninngerennd, do missener mol hiegugge.

 Der Onner hod wagger degeschegehall.

Die Bollezischde hunn e Aablick zugeheert un dann war'ne des awwer veel so bleed. 

So jetz redd Ääner nom Anner un ich schreibs uff, sächt der Ään. 

Un Sie, wer sinn Sie donn, waren Sie Zeuge, froocht der mich.

Iiiiiich, nää, ich geh nore mid moim Hund hunn ich gesaat, un mich dabberche vumm Agger gemach.

 Wissener, ich will jo mid Nimmand was un vezehl aach ned üwwer Annerleid.

Jo Jaggob, des wissemer...... **gg**

 

"Alla ich muss jetz weirer, moi Erigasche werd schunn mimm Esse wade", sääd'er un zieht soi Batschkapp korz.

 Jo, ich muss aa eninn, määnt de Loddar, muss noch no de Hase gugge un die Hingel fiddere.

Alla dann –

Alla dann –

Alla dann un en schäne Sunndach saa ich, nemm moi Besem, moi Schipp un de Äämer un geh eninn.

So ebbes awwera, des mimm Eichän.....ei do muss ich beim nausfahre jo aach als owwacht basse – naa, naa, wasses all gebd...... 

Här Ernschd, wollsch du ned die Gass kehre, ruft do's Frieda......

Schlaggdunnerkeilnocheninn........

15.01.2007 um 14:22 Uhr

Moijens beim Friehschdick

 

 

De Honnes, gut uffgeleecht un freindlich, säät zum Lena - Här, do hosche awwer en foines Teeche gekochd.

Tee, was fern Tee donn.....des is doch Kaffee....ei schmecksch du des ned,  du Blindfisch.

De Honnes määnt ganz kläälaud - Jo Lena, jetz wu des saach......

 

Hosch gelees, do im Bläädsche schdehd dass de Schembree Hoiner g'schdorb ess - un de Wilsefranz hot Heid Schlachdfeschd.

Sicher hod der wirrer beim Karl en Orwis zwää Sei schlachde loss.

Dem soi Werdschafd gehd jo prächdisch, kinnden mer aa mol wirrer evor esse gehje.

Noja, helfen jo aach die Kinner, mitsomt de Ninngeheirade mid schaffe.

 

Ei wääsche was Honnes, du eschd doch so gern es Quellfleesch. Do hol ich uns, awwer nore wanns aach richdisches iss un kää so zammegekochde Bauchlabbe.

Richdisch Quellfleesch is mit Schnut un Bäggelcher, mit Niercher un e bieje Feddes derf jo fer dich aach bebei soi.

Im Bläädsche schdehd aach, die Metzelsupp gebts fer ummesunscht.

Do nämm ich mer nothin glei emol e Häwwelche un laaf do evor.

Schmeiss ich's Progromm Heid um un mach die Hawwedampnurle e Onnermol.

Jo mach des Lena, kannsche aa glei mol gugge, obber veel Essegäschd hot un wer do Sunndaachs so hoggd.

 

Jessas die kummt un kummt ned hääm, wo die sich bloss wirrer feschdgeraatschd hod.

Maije vunn hinne no vorre un wirrer serick.

Des määst ich emol mache, des Lena dät mich beraa dass ich nedmie wisst wu hinne un vorre ess. Awwel geht die Däär......

Saamol......hosch du des Quellfleesch in Hinnerweiredal gehol. Ei in der Zeit hädde mär jo selwer e Sau geschlachd un's Fleesch wär gar.

Zeich mol här wasde kaaft hosch. Jo, schääne Schdiggelscher horrer geschnett un Schnuss un Bagge sinn aa debei un Nierche.

 

Jo,jo bloos nore die Bagge ned so uff - Hauptsach wann du meggere konnsch.

Wärsche hald selwer evor......

So en Griwwelbisser, so en grandische, maults Lena vor sich hie bis in die Kich.

Noch beim Grumbeerschäle dutse knerwele.

Sauerkraut werd aussem Schdänner gehol un uffgeschdelld.

De Grumbeerschdambes werd geriehrt un abgeschmelzt mit Zwiwwelcher, gebagg mimme Leffel Grieweschmalz.

 

Die Bagge voll und "Oor is des gud" – Doi Riwwelcher in de Metzelsupp sinn budderzart......schmust sich de Hoiner werrer o un alles is vegess.

So riggt sich alles werrer grad un de Sunndaach is geredd

 

Fer was e gescheid Esse ned alles gud iss....gelle

 

     

12.01.2007 um 14:49 Uhr

Freidaach iss....

von: Paelzermad   Kategorie: Üwwer mich   Stichwörter: Ausgeh

 

 

Puuuhhhhh...endlich Freiddach.....

"Ach was sinn des Affe, die wu am *Frei*daach sogar jezerd noch feschd schaffe"


Also mir däät jo schunn de Hinnern jugge, nothin e bisje uff die Roll ze geh, es bisje naus, was onneres siehje.
Vielleicht sogar wohie, wumer e bisje lache kann.

Bin werklich grad am üwwerleeche.
Do es nore e klää Problem.
Bei uns hääst's immer
*Freidaachs gehn nore die Bettsäächer aus* un zu denne will ich jo ned grad geheere ;-)


Awwer es kännt mer jo grad egal sinn -
do in de Kammgarn spielt e prima Band....
kännt mer mol widder e bisje mimm Äschje waggele un e bisje flärde :-)

des däät de Seel grad gut.
So e gud Tröbbsche im Glas fungele losse, en nedde Typ hinnerm Bobbes mitschungele losse,

gudi Mussik hääre un ääfach die Welt mol fer paar Schdunne drauslosse.

Jo des mach ich....

un ausserdem....all die wu dord sinn, des sinn jo dann schliesslich aach "Bettsäächer"  ;-)

Was määnchen du...

gehsche mid......

kumm gehmer....

 

 

10.01.2007 um 15:24 Uhr

Was en veriggde "Winder" desdo Johr

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Winder, Vechel, Januar

 

  

Muss mer sich mol vorschdelle, 's is Januar un de Fellselat geht uff de Ägger kabutt, werd  veel so groß und krieht unne laurer geele Blädder, so dass'ne kääner mäh kaafe will.

De Griekohl vefault aa un de Schbinat is veel so frieh schunn reif, fer se ernde.

Uff Halde leien Tonneweis die Säck mit Sträsalz un känner braucht'se.

Vechel fiddere kammer sich aach schbare, die finnen genuch draus uff Feld un Flur.

All die Winderkläärer Jagge un Mändel bleiwen uff de Schdange in de Geschäfte hänge, 'sbraucht se jo Nimmand.

De Schlidde wachse muss mer aa ned, ess jo kään Schnee se siehje, neijenswu....

Die wo mit all denne Windervedienschde feschd gerechnet hunn, die kriehn's Meilche sauwer gehall. 's hot jo alles soi Vor-un Nodäl.

Ich frooch mich hald – bei dere Technik Heit, wo schlaue Kepp alles so genau schunn long,long vorher wissen – kammer do ned Frieh genuch Bescheid saa, wie so en Winder werd.

Guggemol, die Baure kännden sich besser druff inschdelle un dääden ned so veel Geld veliere, weil ses's Gemies fer die Amschle un die Hase planzen.

Die Geschäftsleid kinnden besser plane un es määsden ned werrer soviel Leid ähre Aawet veliere, bloss weil Veluschde wett gemach werre missen.

Wonn's ned mol meeschlisch is do e bissje besser vornehiesegugge, wonn die ned weider gugge kännen, alswie vunn zwelfe bisses Leit.....

Na, do bloos un peif ich denne uff ähre gonse Vorhersaacherei......

*Es kann nore besser werrn* säät sich de Optimis(ch)t...... un die Pälzermaad

 

06.01.2007 um 15:26 Uhr

En Daach wie jeder annere aach.....

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Amerikaner

   

1963 – Mir hadden grad gebaut un warn ingezo.

Unser Haus war de ledschde Neibau am Enn vunn de Gass. Owwe war noch en klääne Balkon dro un vunn do had mern en errlich freie Blick üwwers Feld un de Wald. Leider war moi Schdubb no vorre uff die Gass.

War awwer ned so schlimm, ich hunn eh jed frei Minudd moi Daggelche on die Loi gemach un dann simmer losgezo in de Wald. Määschdens hinnenunner üwwer de Kreizweech.

Dort unne war aach e aldi Müllkipp, links newe de Weech enuff - nimmie in Betrieb, awwer die Häärer Leid hunn do ähre Gadeabfäll hiegekippt.

Manchmol simmer dort enuff gewannert, weils dort so wunnerschääne Blumme geb hod. Die hodden sich dort selwer vemehrt un im Friehjohr/Summer wars dort oft schääner, alswie in jedem Gaade.

Ich hunn mich dort uff en Baamschdamm, in die Sunn gesetzt un de Waldi schpringe geloss. Fer dene war do immer was ze schniffele un se buddele, der hadd en Heideschbass. Ich hunn mer die Blimmelcher betracht, de Vechel gelauschd un annere Diercher beowacht, die wu sich hägetraut hänn. Iwwerall erumgugge kunnt mer vunn dem Pläzje aach, ohne glei gesieh se werre. 

Unser selwergebaudes Baamhaus war aach ned soweit eweg, drunne im Schlangepäädche. Dort hadd ich moi Hefdelcher veschdeggeld, die wu die Momme ned wisse gesollt hätt. Mir hadden in de Schul en schwunghafde Dauschhannel mit Liewesromane un Herzschmerzschnulze, es war e wohrie Pracht.

Manchmol hunn ich mer do so e Hefdelche gehol un dort owwe uff de ald Knaudel schdunnelang gelees un vumm Prinz uffem Schimmelgaul geträämt.

's war so schdill un häämelich, des Pläzel.

An ewe some veträämde Nomiddach awwer, wars laud.

Odauernd is en Hubschrauwer driwwergefloo. Uff Äämol heer ich aach Schdimme. Leis hunn ich im Waldi gepeff. Der is ogewetzt kumm un hot sich an mich gedriggd. Ich hunnem's Loiche dro gemach un gehorschd.....

E Schdiggelche unnerhalb vunn moim Veschdeck wa's alde Schprengheisje g'schdanne. Des war noch vunn gonz Friehjer, wie do noch Schdä gebroch worre sinn. Ab un zu is do alsmol noch geschprengt worr.

Mer hot die Tuut dann üwwers gonze Dorf gehäärt, wonn de Schprengmoaschder gewarnd hot. Kääner hot do in de Wald geh derfe, bis die Tuut werrer gang is, dann wars gut. 

Alla egal...Jerenfalls an dem Nomiddach, dort unne, am dem Schprengheisje, war uff ämol alles voller Männer in Tarn-Oziesch mit Helme uffen Kopp, dreggische Gesichder un Gewehre im Oschlach. Mer isses Herz faschd schdeh geblibb. Im Waldi hunn ich schnell die Schnauz zugehall, dasser net belle dut un schdeggeschdeif hunn ich dort enunnergeguggt, was die do machen un ob jo aach kääner erufferkummt.

Ich war so ogeschbannt, dass ich nedmol gemergt hunn, dass do längschd schunn Änner hinner uns geschdanne is. De Daggel hot gemach wie veriggt un ich bin in dem Aachebligg vor angschd geschdorwe.....glaawisch wennigschdens... 

Vor mir hot en Mordskerl geschdann, schwarz wie die Nacht, dreggisch wie's Weisers Wutz no'm suhle un was der gebabbelt hot, des hunn ich aa ned veschdann.

No un No sinn Onnere aach noch kumm hunn sich ääns gegrinst un uff mich oigeredd. Noja, irschendwie hunn ich schnell gemergt,dass die mär nix due wollen, awwer  was die wollden....do bin ich aach ned dehinner geschdieh.

Der dreggische, schwarze hot als gedeit, ich soll mitkumme, alla hunn ich de Waldi uff de Aam genumm un bin mit. Vorre am Weech kunnt ich ne werrer laafe losse un er war jetz aach ruhisch. Wahrschoins hadder aach  kää angschd mäh gehadd. Der schwarze hod mich an de Hand gefiehrt, de ganze Kreizweech enuff, bis owwe an die Schdross.

Dort war aach der riesisch Hubschrauwer geland un vunn unne kunnt mer schunn en gonze Haufe Leid dort sieh. Panzer waren uffgefahr, die Wisse hunn ausgesieh, wie en Agger wo die Willsei drin waren. Der Bauer war ganz schää schdinkisch, awwer der hot Flurschaadegeld defor krieht (hot unsern Babbe schbäder vezeelt) 

Jo, also.....der baamslange Kerl hot mich uff änner vunn denne Panzer gehowe, midde owwe druff hod der mich gesetzt...uihhhhh war ich schdolz. Immer mäh Häärer Leid sinn kumm un hunn sich des Schbekdagel ogeguggt. Ich had e Kläädche o un e Scherzje drüwwer.

Vunn iwwerall hunn Hänn mer was zugeschdeggt. Klääne Päggelcher, greesere un dann Bixe in alle Greese. Ich wuscht garnimmie wie ich des alles feschdhalle soll. Do sieh ich uff Äämol moi Momme. Huhuuuuuuu Momme hunn ich geplärrd. 

Der Schwarze had moi Bligg beowacht un moi Momme härgehol.

Uihhhh, wie der die ogelacht hot, e großie Tutt genumm un alles eninngeschdobbt, die dann moiner Momme geb un mich vumm Panzer erunnergehol. Sooooooo viel Sache, die Tutt war ganz schää schwer.

Momme, was sinn dann des ferre Männer un was wollen die bei uns, hunn ich gefroot. Des sinn Ammi, die machen do Mannöwer fer e paar Daach, hot se mer erklärd.

Jetz warn jo noch en Haufe annere Kinner do, ich glaab's gonz Ort hatt sich uff die Bää gemach. Die Ammi hunn sich ned lumbe geloss un alle Kinner was geb.

Was Kaugummi war, des hadden mir all schnell haus. Kaugummi hat unser Dorf "erobert" un seitdem war des Kaugummi e Dorn im Au vunn all unre Eldern un de Schullehrer.

Moi Briederche is aach okumm midderer greessere Ausbeut. Dehääm dann isses losgang. Die Momme kunnt jo kää ameriganisch un was uff denne Bixe un Päggelcher geschdanne is hot kääner gewisst.

Mär waaden bis Heit Owend de Babbe do is, hot se ogeschafft...un solang wird vunn dem Zeigs nix ogeriehrt.... Hunners veschdann????  Sowas awwera, wo mir doch soooooooo neigierisch waren was do iwwerall so drin is.

Am Gaadediersche hummer die Schdross abgeguggt un unsern babbe ebei, bis dasser endlich okumm is.Ooooor was hadden mir ze vezeele.

Die Momme hodd'sem dann ausenannerklabuschderd un den Bersch voller Geschenke gezeijd. Es greeschde war, an all denne Bixe war jo en Bixeeffner glei mit dro gebosselt....wie praktisch hot de Babbe gemäänt.

Mir machen jetz ääfach emol änni defun uff. Gesaat, gedu.....er hotse uffgemach un die Momme hotse ausgeleert. Des sin Pfirsisch, saatse, oor wie schää. Sie hot uns all was in Dellercher gemach mit Drieh debei. Sowas leggeres hadd ich bis do nie ned gess.

Schlau wie moi Momme war seet'se...du Ernschd, les emol all die Bixe dorch un wos selwe druffschdeht wie uff dere do, die du ich in de Keller fer Suundaachs fer Nochdisch. Des is jo was ganz besunneres....

Äens vunn dene Päggelcher mache mer jetzt aa noch uff, mol sieh was do drin is.Es waren Kekse drin, gefillt mit Schoggelad.....dasses sowas gebt....nä,nä.....Mir durften glei ääns prowiere.

So hot die Momme, alle Bixe beinanner gedu, wos selwe druffg'schdanne is un no un no immer mol Äänie uffgemach.

Do war Gullasch un Gemies, do war Obschd un Budding, do war Supp un Flääsch un Worschd in denne Bixe un all sooooooo legger.

In de Päggelcher ausser Kaugummi noch Kekse gefilld un ugefillde un Schoggelad. Fer uns sellemols sowas wie Woihnachde, noch besser.

Am näxschde Daach no de Schul waren mir jo werrer bei dene Ammi. Awwer jetz hunn die nimmie soviel ääfach umschunschd härgeb. Krieht hammer wammer Grumbeere geschält hann, orrer Feierholz gesammeld un so klääne Aawede geholf hot. 's war ned schlimm,  beschdimmd ned.

Ich hann am näxschde Daach e Kärbche mit 10 frische Aijer mitnemme solle, so fer Dankeschää, hat mer die Momme ogeschafft. Der baamslange Schwarze war werrer do, ich hunnsem hiegehall un der hod sich genauso gefräät wie mir Owends vorher. 

Zeiche fer soi Ziggarett hodder mer gemach un ich bin hämgerennd. Momme, der brauch Feier fer soi Ziggarett hunn ich gesaat un weil mir Kinner kää Feier krieht hunn, isse mit ehinnergeloff un hot dem Ammi zwää Schächdelcher Schdreichhelzjer geb.

Omends dann, uff Äämol klingelts. De Babbe is an die Dier un kummt erinn in die Kich mit'rer große Holzkischd. Die hodder uff de Disch geschdelld. Die Momme hoddene ogeguggt.... Des war en Ammi, hot was geradebrecht vunn Feier un des schenkt der uns alles, die gonz Kischd, saat moi Babbe. Achdumoiliewergott, säät die Momme un vezeelt im Babbe die "Feiergeschicht".

Am näxchde Daach warn die Ammi veschwunn, mit Sack un Pack, grad als ob se nie do gewääs wärn. .....schad.....

Vun denne Bixe hadden mir lang ze esse. Die Momme hot alles e bisje geschfdreggd, mit Nudele, Grumbeer un Gemies, jenodem was drin war.

Un Schnääges hodse ingedäält un aach im Babbe alle Daach was in die Schaffdasch geschdeggeld.

Lang hunn mer noch drogedengt, an den Daach wie kään Onnere, ewe....

04.01.2007 um 18:39 Uhr

Waldi - de klää Daggel.....

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Dackel

  

Friehjer hat ich en klääne Daggel.

Waldi hodder gehääs. E lieb veschmusdes Kerlche.

Ich wääs noch genau wie ich denne krieht hann. Schwer hann ich for schufde gemisst.

Bei's Spächeles (so hunn die gehääs) musst ich wielong die Kohle aussem Keller schlebbe un die Kich butze.

De ald Schpächele war de Oba vunn moim Schulfreind Joachim. Die waren Frieher in Minche gewohnt un sin dann doher bei uns gezo.

Newer dem alde Baurehaus vumm Spächele hunn die sich en Bungalow hiegebaut.

Der Joachim is jo dann bei uns in die Schulklass kumm un weil mir jo aussem selwe Dorf waren, hod der mich Nomiddags mitgenumm zum speele in ähre Scheier.

 

Die hadden immer klääne Katze in de Scheier renne un aach klääne Hundcher.

Dortmols hunn ich jo noch ned gewisst, dass der ald Spächele die immer vekaaft.

Mir Kinner hadden vor dem Alde schunn immer en Heidereschbekt, weil der immer wiescht war.

Kinner kunnt der grad so wennisch leide wie die Dierscher.

Der hod nore sich selwer gekennt un nore Geld gesieh.

 

Der Joachim hat aach angscht vor soim Großvadder un mir hann uns immer veschdeggelt, wammer ne kumme gemergt hunn.

Manchmol hodder sich aach ogeschlisch un uns an de Ohre geress, wanner uns vewischt hot.

Gemacht hunn mir nix schlimmes, bloss mit denne Dierscher gespeelt, ne Wasser hiegeschdelld un Fudder zesammegesuchd.

 

Amme schääne Daach, (Der Joachim un ich hadden uns mo wirrer veschdeggelt) hunn ich gesieh, dass der Drecksack no denne Hundscher trede dut, un aa mid soim Schdegge gehjese schlaat. Du hunn ferschderlich gejault.

Wie der wiescht Mann fort war, hunn mir die Hundscher in de Arm genumm un gestreichelt un gegreint, so lääd hunn die uns gedu.

Ää Daggelche war debei, denne hodder besunnerschd getriezt, weil der net so schää war, wie die Annern. Der war e bisje lang gerot un hat aach schtaksische Bääncher.

Der klää Ragger un ich, mir warn glei ä Herz un ä Seel.

Der hod mers Gesicht abgeschlotzt un gemach wie närrisch, wann er mich bloss schunn kumme gesieh hot.

Ich bin hääm un hunns moiner Momme gesaat.

"Momme, ich mach alles was de willsch, ich helf der bei alle Awede, wonn ich nor des Daggelsche kriehje kann".

 

Klänes, hot'se gesaat – guggemol, mär hunn grad frisch gebaut, e aische Heisje un e Dach üwwerm Kopp, des is doch wischdisch.

Mär hunn kää Geld fer so e Daggelsche. Was soll der donn üwwerhaupt koschde"

 

Ich hanns jo noch ned gewisst, hann mir e Herz genumm un bin bei den wiescht Mann hiegang.

"Herr Spächele, ich hätt sooooooooo gern den klääne Daggel, den do, wu'se jo eh ned vekaafe kennen"

Den willsche Hunn, den wolld ich grad vesääfe, weil ich mit dem nix ofange kann".

Hach Gott....mär is faschd es Herz schdeh geblebb. Bidde, bidde, was sollern koschde, hunn ich gefroot.

Fümfunzwansich Merk, dann kannschene mitnemme, awwer des will ich Heit noch wisse.

 

Ich bin häm gerennt, hunn gebeddelt bei moiner Momme.

Nää, määnt se mit traurische Aue, des is viel Geld, des konn isch der ned gewwe.

Dodefunn missemer lewe, bis de Babbe es Schlechtwedder rum hot un werrer was vedient.

Nä moi Schätzje, so laad wie mers dud, des geht ned.

 

Ich hunn mich in die ald Audogarasch gehockt un iwwerleet.....un wann ich schaffe geh fer des Geld~~~~

Widder die Gass efor, mit Herklobbe geklingeld....

Die Fraa Spächele war an de Dür un ich hunn sie gebiddelt un gebeddelt, dass'se mich ähre beim butze helfe losst, bis ich des Daggelche vedient hunn.

Sie hot ährn Mann dann rumkrieht, awwer zu was fer'me Preis.

Der hod gesaat, weil der klää Daggel jo dann so quasi ab Heid schunn moi wär, misst ich aa fer dem soi Fudder schaffe.

 

Glei noch de Hausaufgawe bin ich alle Daa hiegang un dann hodder mich schaffe geloss bis umfalle.

Wo rennsch du dann alle Middag so eilisch hie, hot mich die Mamme mol gefroot. Ich geh speele mit de Mäd, hunn ich geschwinnelt.

 

De ald Spächele war e richdische Willewwer.

Der hot immer de Kohlekaschde uffgezo un eninnge....

nä, des kommer nedemol do schreiwe.

 

Dem soi Fraa hot mer lääd gedu. Sellie hat nix schäänes.

Ogeplärrt hodderse un ich glaab, handgreiflich is der aach worr. Die war so vehäärmt un duckmoaserisch.

Dereselieb hunn ich die Sawwerei wegmache geholfe, aach wanns mich faschd als g'howe hot.

 

Drei Woche is des so gang, do hod die Momme was gemerkt.

Saamol, frocht'se, was issen mit deer los, wie siehsch du dann aus, bisch du krank, orrer briehsch du was aus.

Erscht hunn ich nix gesaat, awwer sie hot gebohrt un gebohrt un dann hunn ich gegackst.

 

Wie die gehäärt hot, was der wiescht Spächele mit meer macht is die aussem Haus gerast – hot mich mitgeschlebbt un bei denne Vorre Schdurm geklingeld.

De Ald war selwer an de Dier.

"Sie zeich ich oo, uffem Gerischd, sie Kinnerschänner un Dierquäler, hot se gekrisch.

Was glaawen sie dann wer sie sinn, e Kind so aussenitze".

Der is frech gewääs wie Rotz. Hot gesaat, ich hätt des alles freiwillisch gemach, do kännt mer soi Fraa froo, die dät's beschdädische un hot die Dier zugebatschd.

 

Jetz hodd drowwe uffem Dorf änner gewohnt, der war beim Gericht. Zu dem is die Momme hie.

Ich will e Ozeich mache, hot se gesaat un dem Mann alles vezäält, aa dass der Spächele mär des Daggelsche veschbroch hätt, wonn ich defor schaffe du.

 

Der Mann hot gemäänt loss mich des mache, ich redd mid dem emol Tacheless. Sowas derf der ned mache.

 

Es enn vumm Lied war.....Mit dem Gerichtler durft ich hie un mär des Daggelsche hole, glei am selwe Daach noch, weil ich angschd had, dassern vesääfe dut.

 

Was mär des weh gedu hod, wie mer do hiekumm sinn un der Ald Schdinker gesaat hot, der Daggel wär fortgeloff, orrer so.

Jerenfalls wäre nimmie se sieh in de ganz Scheier ned. Mär kännden jo nochgugge geh.

 

Ich bin in die Scheier gerennd, hunn alles abgesucht...nix.... uff ämol häär ich e leises peife...

De Joachim hat sich wirrer veschdeggelt. Kumm, ich wääs wo'rer den klää Daggel hiegedu hot.

 

Draus himmerm Hingeslchdall hadderne in en Grumbeersack geschdeckt un owwe zugebunn.

Fers vesääfe haddem wahrschoins die Zeit nedmee gelangt.

Gott sei Dank, war ich froh.

Ich hunn den Klää do erausgehol un dem Gerichtler den Sack gezeijt.

Der hot was in soi Buch geschribb un ich duft mit dem klääne Kerlche häm geh.

 

Die Mamme hot gemäänt. Jetz hosche fer den klääne Ragger sooooo gekämpft, jetz bringe mer den aa noch satt.

 

So lang de Waldi gelebt hot – immer wann de ald Spächele am Deerche vebei gang is mit soim Schdegge.

Er hoddene furschbar veklefft un soi Zäh gefletscht. Ich glaab, wanner nausgekännt hätt, der hädd'ne wiescht gebiss.

De Waldi un ich warn unzertrennlich bis er mit ferzeh Johr die Daggellähmung krieht hot un geschdorwe iss.

 

Denne ald Spächele hunn ich gehasst solang wierer gelebt hot un e safdisch Schdrof hadder jo aach krieht, des hoddisch vumm Joachim gewisst.

 

Es hässt jo immer dass kään Mensch wiescht gebor werd – un nix wär soo schlecht, dass ned aach noch was gudes debei wär.

Bei dem kann des awwer ned geschdimmt hann, der war schunn wiescht gebor un war soiner Lebdaach wiescht un falls an dem was gures war, dann hadders so gud veschdeggelt, dassers selwer nimmie g'funn hot.

 

 

01.01.2007 um 07:09 Uhr

"Prost Neijohr"

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Neues, Jahr, 2007

 

 

"Proschd Neijohr"

E Brezel wie e Scheierdoor

E Kuche wie e Pluggsrad un e Owweplatt

Do werrn'mer allminonner satt.

 

Fer's neije Johr, wünsch ich all meine Leser,

soviel Glick wie de Rää on Trobbe hot

Soviel Lieb, wie die Sunn hot Schdrahle

Un soviel Gudes, wie en Rääebooche hot an Farwe.