Geschichde vunn Dehääm

24.06.2007 um 10:16 Uhr

Sundaachs

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Sundaachs

 

Bei uns war de Sundaach jo immer was besunneres.

Sundaachs Moins hods Weißbrot geb un gudie Budder. E wachswääsches Ai un drei Sorde Mamelad, was bei uns jo Safd hässd..

Die ganz Woch, warn unser Schulbrode mit Margeretsches odder Reidschulfett, wie moin Babbe die Margarine genennd hot, geschmeerd.

Mir wars Worschd, Hauptsach ich hadd üwwerhaupt e Brod debei. Des war nämlich e begehrdes Tauschobjegd, weil die mähschde Kinner aus aame Fomilie warn un häkschens drugge Brod mit Latwersch orrer annern Schmär druff hadden.

Fer so mansches moiner Brode hunn ich nämlich ferdische Hausuffgawe gefuggerd J

 

Mir hunn jo jed Johr geschlacht un moi Momme hod gud Hausgehall mid dem Sach.

Budder hoddse selwer gemach, in de Budderleier, Safd gekochd vunn alle Obschd wus geb hod -  un Aijer hunn unser braune Belschier Riesehingel geleed.

Brot hummer drei Pund fer fuffzisch Penning krieht, weils Mehl vun unserm Kornagger, bei de Bägger Burschderfer kumm is.

Der hod Buch gefiehrd un solang es Mehl gelangd hod, hummer alle Woch e Dreipinder krieht un  Samschdaachs e Weißbrot.

Wars Mehl all, hodds Brot aach mähner gekoschd.

 

Alla wie gesaat – Friehschdigg Sundaachs Moijens, des war ebbes ganz besunneres. Dodefor is selbschd moin schunschd verrazzdes Brurerherz freiwillisch uffgeschdieh.

Am Sundaach Punkt achd, warn mir all geschdrischeld un geberschd am Disch.

Es war jo aach de Äänzich Moije, wu die Familie minanner am Disch esse kunnd.

De Babbe is die Woch iwwer mäschd so schbäd vun de Awed kumm, dass mir schun im Bedd warn un Moijens war'er schun wirrer ford, orrer grad im geh, wann die Momme uns geweggd hod.

Grad awwel beim friehschdigge muschd ich do dro denge, wie selbschdveschdännisch heidsedaachs so ebbes wie

gudie Budder, Schinge, Weißbrot un Safd  sowieso - un Schbeck un Aijer uffem Disch doch sinn.

Aach Kaffee hods Sellesmol nor Zichorie un"Lindes Bliemchekaffee" geb.

Alla, dodro kännd ich mich jo nimmie gewähne.

En Daach ohne e Tass/Kann J gescheide Kaffee, nää – kummd  ned in die Tutt. (hoffentlich nimmie, muss mer jo saa).

Zeit fer e gemiedlich Friehschdigg, des winschd aach Eich

die paelzermad