Guschdav - die gligglich Wutz (noch hodder Schwoin)
Heid is Sundaach un uff de Sundaach fräd sich de Guschdav immer säächnarrisch, weil
Sundaachs gebds es leggerschde Fudder.
Do kummd die Marri ogeschlabbd, middem Schorz, unnem Koppduch umgebun un schlebbd sich ab mimme Äämer, randvoll mid Saufudder.
Die Rechde vun de Ganz Woch, alles was in de Kich iwwerisch beglebb is, hoddse zammegeschidd un im Hawwe gud dorchgekochd.
En Hawwe gequellde, die dinne Grumbeere vunnem Friehagger, die hodds dem Wutz extra noch debei gekochd.
Zwä Schdunn hod's Marri des Fudder kald geriehrt, dass de Guschdav sich jo ned die Schuckschdeggernos dro vebrennd.
Der is nämlich so vefress, die Marrie wääs des – der deed denne Troog leerbuzze ohne äämol rumsegugge.
Jezzerd awwer, endlich schlebbds Marri denne Äämer ebei.
Em Guschdav so Schwänzje gehd wie mimme Maschinche genurld, eriwwe un eniwwer.
So schnell kommer gar ned gugge.
Un grunze duder, oing,oing....wie wanner däm Rudi Rüssel Kongerenz mache wolld.
Enin mid dem Pambes in de Troog un dann die Schdoppuhr geschdelld.
De Guschdav is nämlich Weldmäschder im Sundaachs-Saufudder-fresse.
Es Marri feierd ne noch o –
Jo moi Gudschder, fress du schä, mach nore alles eweg – des gebd en gude Winderschbeck un machd mer die Kiehltruh voll.
Musch dich sowieso e bisje eile, weil – ich glaab de Winder kummd Desdojohr friehjer als mer dengd. Des schbier ich in de Knoche.
De Guschdav leggd de Troog noch sauwer, es Marrie leerd en Äämer Wasser no – un dann machder sich eniwwer in soi Schlofegg.
Soi vollgefressenie Wambe schaugeld debei, als wannse sich glei aushewwele wolld.
Links newer de Schdalldeer schlofd de Guschdav am Liebschde.
Do hods'em frisches Schdroh uffgeschidd, dasser aach gemiedlich leije kann un des Fudder schää oschlaat.
Jo moi Wutzje, was e gud Schdiggelsche Veeh is, des leet sich-gelle....
Heid Omend bring ich der nommol was, is jo schließlich Sundaach Heid - gell Guschdav......
