Geschichde vunn Dehääm

 

Des muss ich eich jo jezzerd grad emol vezehle.

 

Hadden mir doch do in de ledschde Woch Besuch vunn "owwenaus" do hunne bei uns in de Palz. Aarisch liewe Leid.

 

Hann die vunn owwedrauß doch noch nie Trauwe direkt vum Schdock weg gess -  glei gaaned Rolle voll Trauwe gesieh - un wie die abgelad werrn.

De Treschder laaft es Ferderband enuff un de Trauwesaft in Fässer, unne im Keller.

Mir kennen jo des alles, vum Reewe schneide o, bis hie zum Moschd un "Neije" prowiere.

 

Der hod iwwerischens dammisch legger geschmeggd zu Handkäs un Mussik.

Aus de Vorrerpalz war e goldisch Pääsche aa debei.. Die hadden die gans Bagaasch dodezu inngelaad.

Er had eijens fer denne Daach, Handkäs ingeleet in Riesling. Zwiwwele geschnidd, Gewerz un Essisch samt Eel , alles debei gehadd.

Soim Soins had gequellde dezu, uffeme Gaskocher gedämpd.

"Neije" hodds aussem Kanischder, direkt in die Schobbeglässer se tringe geb. Awwer kää so e Schrichbimbulibockforzelorem ;-) , nääääää, e  guuuudes Dreppsche wars......

 

Des war in Muschbach, bei de Meggenemwer Winzer drin.

 

Ohr hadden die zwää sich e Aawed gemach, fer Leid, wuse neddemol gekännd hann.

Ei häär, do hädd moim Vadder soi Dochder sich grad dro gewähne känne. E digges "Dangeschää"

 

Hogge dud mer urgemiedlich un genieße kommer "Herzwasbegehrschde" vum Moschd, Neije un Bizzler, üwwer Flamkuche, Zwiwwelkuche, Woiknorze un Worschd bis hie zu de Trauweschmär.

 

Muschd hald, wannde fahre muschd, e bisje uffbasse weil, der Neije kann äm ganz schä es Härrn venewwele.

 

Daags druff waren mir allminanner dann ingelad beime werglich liewe Monn vun siwwenesiwwezich.

Der had en Budderkuche gemach, selwer, wuhlgemergd mit Mandle owwedruff – sooooo look, sooooo leicht, – Hut ab, do kammer noch was lerne.

En Quetschekuche, mimme Hefedääg zum nerrerknie –  ei do kännd sich e monschie Hausfraa e Schdiggelsche devunn absäwele.

 

De Disch war schää gerichd, grad wie wonns "Lisbeth" persäänlich vebeikumme ded.

Vezeehlschers vunn Drowwe un Drunne, oomass. Kaffee debei geschlawwerd un de leggere Kuche vebuzzd.

*Wie bei Käänichs*, des beschreibd denne schääne Nomiddag.

 

Jo Dunnerschdaags wollden mir jo z'erschd uff die Gaadeschau, awwer des is viel se laafe un leirer warn fussmässisch ned all so gud benanner.

Alla hummer des sinn geloss. Schdatt desse warn mir Omends uffem Bremerhof un hunn dort was gemach? – klar *esse*

No all dem veele Flam-Schbeck- un Zwiwelkuche muschds aa mol widder e gud Schiggelsche Flääsch sinn mit Pommes un Salad.

 

De erschde un de Ledschde Daa vun dem Besuch, war ich jo ned debei, awwer soll schää gewessd sinn, middem Wohnmobil so e bisje dorch unsern Palz se gondele.

Iwwer Johanniskreiz, vebei an de "Weltachs" midde drin im Pälzer Wald.

 

Alla, - 's war mol ebbes anneres fer die Großschdädder - un die wu nore's Wasser kenne duud.

Ich kenn dodefor moin Pälzer Wald un will aa mol widder enuff ons Wasser – wann nimmie Desjohr, awwer bald  ;-)

 

Schää wars..... :-)