Do isse widder.....
Do isse widder.....
Die Johreszeit, wu ich eischendlich gar ned leide kann.
's is Schnuddelwedder drauß – newwelich kald un glatt, wammer Moijens ned mid rechend.
Sogar geschneet hots schunn. Leije geblebb iss awwer nix.
Alle Geboot begäänd äm Wer, wu de Schnubbe hot und egal wiemer aach uffbassd. Es vewischt äm unner Garandie aa.
Ebbes schäänes hod die dungel un leise Zeit awwer doch.
Moijens in de Frieh un Owends, wanns grad finschder werd, wern bei uns Dehääm Kerzjer ogeschdeggd.
Ich lieb den Geruch un des wame Lichd in de Schdubb. Sogar moi Rätselheft mach ich am Liebschde beim Kerzelichd.
Mer sitzt aach werrer meh beisamme, dud vezeehle iwwer Sell un Jenes.
Treffd Freind, emol zum Käffche tringe, un schbaziere geh.
Geschder war ich mid moiner Freindin unn moim "Schdengelche"
(Des häßd so, weils ohne soi Glimmschdengelcher ned lewe kann) *gg*
uff'rer Tubber Paady, bei de goldisch Dochder vunn moiner liebschd Kolleschin, wu ich je g'hadd had.
Achzeh Leid, orrer so, had se zu dere Vorfiehrung ingelad. Debei war aach die Oma – un die had en Hefekranz gebagg, awwer Hallo, war der mmhhhhhhhhhhhh.
Mir is bei dem Kranz de Randonkuche vun moiner Oma ingefall. Der war nore e gut Schdigg greeßer. In die Forme Sellesmol hod e gud Kilo Mehl ninn gebassd.
Nä, sääd die Oma, Randonkuche is des do awwer ned, weil Randonkuche is mit Backpulver – derdo is jo mit Hef.
Recht haddse, do isses mer widder ingefall. Hefekuche hodds efderschd gebb, Randonkuche an Feierdaa.
Die goldisch Krott hat vunn denne neimorische ~Muffins~ gebagg, mit Schoggelad. Ei veduzz, die warn jo genauso legger.
Abbelschnegge hodds dann frisch aussem Owwe geb, weil die Tubbertande jo ährne Sache vorgschdelld hod. Dodebei war aach so e Schnizzler, wo die Äbbel so klää schnizzle dud, ei grad wiemer se hawwe will.
Nochemol e Anneres wu die Niss gemahl hod. In ännie vun ähre Schissele hoddse dann die Äbbel midde Niss un'eme bisje Zugger vemischd – Had Blädderdääg debei, den hoddse ufferolld, die Abbelfüllung enin, zammegerolld in diggere Scheiwe ( Schnegge) geschnidd . Alles uff die Baggunnerlaach (nadierlich aach vunn Tubber) un ab in de Owwe. – Warn aach kää Owwekruzze – nää warn gud. J
Des Brot wuse in der Silikonform alswie e Berremsche gebagg had, des war ned so moins....
Awwer alla, ich bin hald e Kernertande – wärs Vollkornbrod gewäss......
(aach e ziemlich gaagelisch Sach, die Baggforme)
Jo, Schissele mid Deggele, in alle Greeße. Kanne fer de Kaffee un Kännscher fer die Milch. Häwwelcher fer warm se halle un Welle fer in die Mikrowell. Schääne Sache un prakdisch is jo vieles aa.
Herz was begehrschde – alles kunnd mer kaafe. Jo, mer muss debei saa, es is aach ned grad e billisch Sach.
Die erklärn zwar ährne dääls gesalzene Preise midde lange lewensdauer, awwer ich mään:
E bisje "bezahlbarer" derfd der Schbass schunn sinn, grad in de heidisch Zeit vunn o'mass Harz4 - un wu jeder schbare muss.
Ausser, die wollen, dass Tubber nore fer e beschdimmdie Gesellschaftsschicht sinn soll, was ich mer awwer ned vorschdelle kann.
Ich hunn jo aach so Manches schunn e paar Johr lang, awwer es Welljerholz, des hunn ich noch ned.
Des määchd ich gern prowiere - un fer die Momme die neie Milch un Zuggerhäwwelcher. Ährnie sinn schunn "Annaduwak" alt.
Die Gewerzdeesjer sinn e bassend Geschenk fer Wen, fer Woihnachde.
Des war en schääne Nomiddag, mit viel Vezeehlcher un Prowierles. Ich hoff fer die goldisch Krott aach.
En liewe Gruß an Allminanner vunn depaelzermad
