Geschichde vunn Dehääm

28.03.2010 um 13:17 Uhr

Palmsunndaa

von: Paelzermad   Kategorie: Allerhand bei uns uffem Land   Stichwörter: Palmsonntag, Maulwurf

 

 

Jo Sundaa is Heid, die Uhre hann'se widder serickgeschdelld so dass ich Heid Moije e bisje ins Drudele kumm bin.

Was for'n Schdress.....Die Zeit hod kaum gelangd fer moi Rätsel se mache, do muschd aach schunn Friehschdick gemach werre, weil - um zwelfe is jo in gons Deitschland schunn werrer Middaa :-)

Un Heid is aa noch Palmsunndaa. "Isses am Palmsunndaa klar un roi, kann des e gud Zeiche fer de Summer soi"

Jo, wammer Heid Moije enausguggt, dann isss jo alles gesaat

 

Geschder hann ich Blimmelscher kaafd, fer die Schärwel uffem Friedhof nei se sezze.

Koine Schongs - es hodd so geschitt, dass die glatt vesoff wären.

Im Gade wa's Fränzje, de klää Molltruff aa in ar'scher Not, weils soi Molltruffshaufe weggewäsch hodd un soi Gäng, wurer grad gegrab  g'hadd hadd, die hodds dorchgeschbield.

Hoffentlich is des aam Kerlche ned abgesoff mid Monn un Maus.

Ich frää mich immer wanner beim Nochber driwwe fleissich graawe dud, des gebd so schääne Muschder in dem soi Wiss

 

Üwwerhaupt 's Fränzje.... schää dasser widder do iss no dem elend lange Winder.

Die Azzle schbaziern aa drauss rum, als obse ganed fort waren un die Amschdle sin frech wie Rotz. Die hubbsen uff de Balgon un klaun die Krimmele vum Abbelkuche.

Geschder hunn ich'se debei beowachd un de Kuche in Sicherheit gebrung.

Dä Abbelkuche schmeggd awwer beschdimmd b'sunnerschd gud weil -

moi Babbe, wann dä omends vun de Awet Hääm kumm iss, hodd immer g'saat "Willsche e Schdigg vunn moim Brot hunn, des is was gons b'sunneres, weil do die Vechelscher drüwwergepiff hänn" - Mir zwää Pänns hunn uns drum geriss Fröhlich

Ach, ich kumm schunn widder vum hunnerdschde ins Dausendschde.....Wammer so beim vezeele iss, falld äm vun Sellemols bis Subbehawwe alles inn

Palmsundaa un bloss siwwe Grad.

An moim Palmsundaa Sellemols, waas aa so kalt.

Ich hadd e foi schwazzes Kreppkläädsche middeme weiße Kräägelsche o - un seidische Schdrumbhosse.

Moi Omma Lena - ich här'se noch wie Dortmols - deed jezz saa - zieh gescheide Unerhosse drunner, fer so neimorische Fluddschelscher esses veel so kalt  - un Recht hadd'se.

Die Kerchebänk waan aaaschkalt un mir waan froh, wiemer uffschdeihje gekännd hunn.

 

Alla dann - en schääne Pamlsundaa..... Verrückt

~~Die paelzersch~~