Geschichde vunn Dehääm

05.11.2006 um 11:23 Uhr

Abbel im Schlofrock

von: Paelzermad   Kategorie: Dehääm gekocht un gebagg   Stichwörter: Abbel

 

  

Geschdern war ich jo uff de Häd bei moiner Momme, s'war jo allerhand se mache. De Grieschnitt im Vorgaade war fällisch un de Scherezaun ums Haus erum muschd aach geschdrisch werre. Alla, de "Ablecher"  :-))))  war mit,  es Wedder hot oinischermasse gehall un so hammer viel geschaffd.

Awwer des wolld ich eich eischendlich gar ned verzehle....

nää – vezeele wolld ich eich vum *Abbelgligg* un warum Äbbel  gligglich machen. 

Freidaach Middach had ich uff äemol de Rabbel krieht –Hunn en Budding aus knapp emme Schobbe Milch gekochd

(der muss e bisje digger soi, wie schunschd)

20 Äbbel geschält un's Kernhaus ausgeschdoch.

 ausseme Killo Mehl

zwä Päckcher Baggpulwer

200 Gramm Zugger

4 Aijer

12 Eßleffel Milch

300 Gramm Budder

en schääne Knetdäg gemach un e Schdick defunn ausgewälljerd. 

Jetzerd hunn ich immer än Abbel uff de Däg gesetzd E paar Rumrosine in des Kernhausloch geschdobbd un zwää Teeleffelcher vun dem Budding aach dort dezu.

Mirreme Dägrädche dann en greesere Kreis ausgeradeld un denne Abbel in den Däg oigewiggeld.

(Dägrechde werren ääfach abgeschnitt un bei de näxschd Portion werrer mit ausgewälljerd.)

Denne Abbel wie en Grumbeerkloß schää in de Hänn drehe un so de Däg gut odrigge. Uff e großes Kucheblech mit Baggbabier, die Äbbel druffsetze. 's bassen 12 Äbbel uff so e Blech.

Moi Äbbel warn jo ned grad klä un so hot moi Däg bloss fer siwwezeh Schdigg gelangd.. Die fimf wu iwwerisch warn, hunn ich uff e rundes Quetschekucheblech gehoggt.

Uff alle Äbbel hots dann noch en Klecks Budding owwedruff gewwe, weil des äefach schää aussieht, wann die gebagg sin.

Ab eninn in de Owwe mit de Blech – Heißluft sei Dank, geht des jo alles in äänem Rutsch.

Die Äbbel baggen bei 180° e gurie Schdunn – mit Heißluft nadierlich e bisje wenischer. Muss mer hald enin gugge, ob die schunn leicht braun un gar sin. 

Hui waren die schää, wie'se so uffem Dich geschdanne hänn, zum abkälde. Änner schääner wie de Onner, 's war grad e wohrie Prachd - un erschd der herrliche Geruch.

Es Wasser iss mer in de Gosch 'zamme geloffe - un wissener was.... Ich kunnts mer ned vekneife, änner vunn denne Äbbel enaus uff de Balgon se schdelle, bloss dasser schneller kald werd un ich denne fuddere kann.

(Soviel zum innere Schwoinehund) ** ;-)  :-)  ;-)  ** 

Siwwe schdig hann ich midgenumm fer moi Momme, weil ich wääs dass die se gern esse dud.

Oooor.... wie ich donaus kumm bin, in de Schdubb hinne enin, wu'se in ährem Sessel gehockd hod, die Kuchebox uffgemach -  un dann des Schdrahle vunn de Frieda-Elisabeth gesieh hann......

"Ach Gott, was e Fräd un ....oooor sinn die schää".....Sie hod sich ball gar nimmie oikrie känne.

Do war mid ääm Schlagg die gonz Aawet vum Freidaach vegess.

Um korz node drei hotse schunn zum Kaffee geruf, kunnts gar nimmie abwade so en Abbel se schbachdele.

"So safdich de Abbel un schä knuschbrich de Däg", hot moi Frieda-Elisabeth gesaat...'s hot gebassd...... 

Wie ich moi Momme so in ährm "Abbelgligg" gesieh hann, hunn ich so for mich gedengt –  

Friejer war se jo e Dunnerkeilsie un aarisch schdreng war se aach. Manchmol hunn ichse ins Kaggaduggaland gewinschd, wonn se gar so eschlich war. 

Sie war im Kriech Owwerfeldwewel beim Rode Kreiz un sowas is hald fers Lewe drin, des hot moi Babbe immer gesaat, wonn ichem vorgejammerd hann.....

Wahrscheins hadder Reschd gehatt.

Heid, viel älder un selwer Mudder, denk ich do driwwer doch e bisje annerschd. Leicht hats die Momme jo äre gons Lewe ned gehatt un sicher hotses  aach nie bees gemännt un desweche machts mer Heit frät, se e bisje gligglich se mache –

 **un seis aach bloss mid Abbel im Schlofrock**

So hääsen die nämlich  :-)  

 

 Es i-Dübbelche fer aarische *Sießmeiler* is jo dann Sahne dezu, orrer e frischie Vanillisoß.....gelle.... 

Falls ner nobagge wollen, e gudes gelinge un lossens eich schmeggeFröhlich

 

Herzliche Gruß ~~die PälzermadFröhlich


Diesen Eintrag kommentieren