Krimi - Dinner
Jo. genau so hot des gehääs, wo ich Geschder Omend war.
Des war direggd en Genuss fer Gaume, Aue un es Ohr.Â
Ogefang hod des Ganze middem Saladdeller. Der hat de Name "aus Feld, Wald un Wasser.Druff war Feldsalat, Orangescheibcher mid'rer Kersch in de Mitt- Wildlachssträäfe mit Preiselbeerdubbe druff un Paschdedescheibcher.
En subber Aueschmaus un aarisch legger.
So - un dann is losgang…..
 Acht Laieschauspeeler hunn die Familje Schmittbauer geschbeeld, die sich zum esse innerer Wertschafft trifft. Es Familjeowwerhaupt hat’s befohl.
En Mann un e Fraa hunn e bisje üwwer des vezeelt, was uns do so erwaade du dun hunn gesaat dasses Licht kabutt is un mir uns ned wunnern sollen, wanns ab un zu mol ääfach ausgeht..Nodem des Schdick vorgeschdellt war, is die Supp kumm.
E delikat Gemiesesüppsche, nore die Leffel warn e bisje klää
Dann isses weidergang.
 De Senior hodd voll Geld gehang un die ganz Blooss bis Dato unnschdizzd.
Zwää Dechder, die Ää hod gesoff, wie e Loch – die Anner had dauernd annere Männer am Reggelche hänge. Bei der Feier hadd’se schunn wirrer en Annere noch debei – nämlich en franzeesische Galan.
Der hod so uff fransosedeitsch „Arscheloch“ zu ääm vunn denne Vorgänger, vunn soim Liebsche, gesaat.
De ganze Saal hodd sich kabutt gelacht…..
 Debei war aach de Engel Tom, middeme jung Määdsche. Jeder hodd gemäänd, des wär Soim soinie.Vunn de Schwischersöhn war de ään gleichzeidisch de Vemöschevewalder, de Anner war Dokder – un dann war do noch en Veflossene, der war irschendwas am Bau.
Uff alle Fäll, hannse all vumm „Ald“ gelebd un warn sosesaa abhängich vunn dem soim Gudwill.
Jo, un jezz kummd der Sell, an demme Omend do oo un saat dasser widder heirade geht un zwar e blutjung Dingelche.
Die ganz Bloss is faschd in Omacht gefall, wierer dem Tom soi Mädsche, als zukinfdisch Fraa Schmittbauer vorgeschdellt hot.Oooor, do isses losgang….. De Senior war am Enn so fuchsdeiwelswild, dasser Jedem die Appanaasch gestrech - un die komplett Blooss enterbt hot.
Genau do isses Licht ausgang , es hot gekresch un gerumbelt un wies Licht wirrer o war, war de Alt dod.
E Messer midde im Herz harrer schdegge..
ÂDie Weibse hun gegreind, die Männer hunn die Leich enausgetraa un rinkumm isses Kalbsgeschnezzelde in Morschelrahmsoss un Buweschbazze middeme Schbarschelpäggelsche owwedruff..
ÂNo dem Gang isses widder weirergang.
 Jo, wer wars jezz, wer kinnds gewess soi – des wurden mir als Zugugger dann gefroot.Zeddelscher sinn ausgedääld wor, wumer de Mörder druff okreize konnt.Â
Ich hunn de Vemöschensvewalder ogekreizt un hat Recht.Leider warn noch elf Annere grad so schlau wie ich un’s hod misse ausgelost werre.
Des Krimibuch hod dann en Mann gewunn.Â
Schaad, hunn ich noch gedengt, wie de Noochdisch uffgetraa worr is.‚s war schunn elf inzwische.
Was fern schääne Deller. Ahhhhh un Ohhh hodds dorch ge Saal geraund.
Es war aach ääfach bongforzionees.
Uff dem Deller war en Schoggeladeschbichel, newe droo Beerescheibscher un Kiwi un e halwie Quetsch, schää gefächerd.
Bällscher vunn Schoggelade-un Mandelmousse warn druff vedäält un im helle Klecks hod die Mordwaff geschdogg. E Messer aus hell un dunkler Schoggelad. An de Kling war Preiselbeergelee veschmeert.Â
Des war en gelungene Ufftritt, en runde Omend un ich zieh moi Kapp for some tolle Infall, wu der Wert do gehatt hatt.
Dreizeh mol hadder jezz schunn ausfekaafenes Haus, hodder uns noch vezeehld un sich aarisch gefrääd, dass mir soveel geklatschd hunn.Â
Des vezeel ich jezz weider, nadieerlich ned um wasses geht un wer’s war….klor, newohr
…..Â
Alla dann…..
eijer paelzermad

Des Krimidinner find in Lautre uffem Bremerhof schdatt. Ich denk, dasses Desjohr aach widder machen - war toll.