Wunner bassieren.....
*Ge Moije* gnä Frau, rufts aus de Kich.
Do machd de Chef es Friehschdigg, do werd de Kaffee vebroch (schmeckt wie Tee) un de Toschd (no alla - wär'ne e bissi dungel hunn will)
O hauwahauwaha
Ich mach mich dabber erschd mol ab unner die Dusch.
Ääfach herrlich.... hääs dusche ess doch was foines un dodebei noch e schää Liedsche geträllerd.
Allerdings kummd do glei e:
"Eeeej Süßes - hall die Gosch, do gebds Leid, die deeden gern noch schloofe" :-)
Hobbela, des war moin Ableecher.
Ei an den hun ich jo garnimmie gedengd, weil der aarisch selde Dehääm schlofd.
Schunn bleed, wommer ned so mache konn, wiemer will, gelle....
Ingewiggeld in e Kuschelhandduch gehds an de Friehschdiggsdisch.
Die Sunn schoind tatsach direkt midde druff –
un – ei, ich bin schbrachlos.
Do leid doch e nei Dischdegg druff.... un nix vebrennde Toschd,
näääää – frisches Weißbrod un moi häßgeliebdes Kernerbrod leid aach im Kerbsche.
E Schdreißje Blumme aussem Gaade zierd die Mammeladegläsjer in de Midd.
Die Budder hod e Muschder ingeritzt
(frech, deed ich jezz denge*middem Kamm*) ;-)
Die schää-gedrexelde Holzaijerbecher, hodder aach erausgekruschd.
Un jezz kummd der Hammer iwwerhaubd -
De erschd Schlugg Kaffee....... e Gedicht.
Ei ich bin platt, wie norer Rund mimm Bicheleise.
So viel Mieh hod moi besser Dääl sich geb.
Do muss jezz erschd emol en digge Schmatzer eniwwergeschoob werre.
**Schaaaaaaaamatz!!!!
Wer saad's dann - Wunner bassieren immer noch, aach no 34 gemoinsome Johr.
Wann nor immer Sundaach wär......

Kummd doch do so en Realischd un *Batsch* is der schäääne Draam dohie.....
Ei määnsch dann du, dass ich des ned selwer aach wääs, du Saarlännischer Traummörder, du......**fg**
Isch hann also dei Traam kaputt gemacht... kann jetz nimmeh gudd schloofe... isch hall die Klapp ab sofort... :'-(