In de Heidisch Zeid geht sowas jo goooooooons annerschd.....
De Hoiner hot än neije Pzeeeeh sich kaaft, hot rumprowiert, sich aach en Indernetanschluss leeche losse, sich bei so paar Sache aach ogemeld...unner annerem aach bei some Forum fer Seniore.
Heer, horrer sich gedengt, do stehn jo luschdische Name drin, do kennt ich jo mol Äeni oschreiwe....Gedengt, gedo.... un weesche was, ess hot doch wärklich Äeni vun denne z'rick g'schriwwe.
Amme schäne Daach zeichts Blinkersche Poschd o. Des war e Mail vumm Kattel, so hotse gehees.
Heer, hot sich do de Hoiner gedengt, mogugge was der des fer Äeni ess.
Ei dere kennt mer jo mol z'rickschreiwe.....
Uns so hunn sich es Kattel un de Hoiner do in dem Forum fer Seniore kennegelernd.
Jung on Johre waren se jo alle Bäd nimmie, awwer noch jung in ehre Herze drin.
Epaarmol hunn se sich g'schriwwe – E goldisch Bopp, hot sich de Hoiner gedengt, die will ich jetzerd emol sieje. Alla, hennd se sich ehrie Dellefonnummere gewwe un og'rufe.
E Schdimmsche hottse, e Schdimmsche......hach Gott, des Kattel will ich sieh, sächt de Hoiner.
Es Kattel, e bisje verschämt, hot sich erschd gezierd und donn awwer doch en Schpaziergang mimm Hoiner verabred.
Es schaint jo e nedder Mo zesei, hot es so fer sich gedengt, warum dann ned....
Jo, un so hunn se sich in some Daal, im Wald getroff.
De Hoiner war z'erscht an dere Verabredung un hot schunn gewaat. E bisje uffgereecht warer aach.
Do kummts Kattel mit soim klänne Fltzer ogefahr, schdelld sich frech direkt newerschd Ihn un lacht ne aussem Audo eraus o.
Ich glaab, do waas schunn bassert mimm Hoiner, do hodder schunn e bissi soi Herz verlor......
's Kattel is ausg'schieh un hoddem Hoiner mo glei so en kleene Baggeschmatz vebasst.
De Hoiner,ned verleesche, hot se uff die Schnut gebuzzt.
Heer Krott, horrer g'saat...schäen dassde doo bisch.
Er soin Rucksack, äes soi Dasch un ab is gange in de Wald.
Om Baam war 4 g'schdanne. Hot de Hoiner gemeent, mer laafen dem vierer immer nooch, des iss en Rundweech. Gesaat,gedoo.....
Jessas, was hatten die sich all ze verzehle....
Uff eemol, de Hoiner ned iwwerzwersch, er nemmt em Kattel soi Hand und fiehrts dorch de Wald.
Es Kattel hot ne ogelächeld und do isser forscher worre, is schdeh bliwwe, hots am Kopp genumme, beigezoo un herzhaft abgebusselt.
Schäe wars un jo soooooooo romandisch.....
Im verzeele un so ab un zu bussele, sinn die Zwee als weirer geloffe, beschdimmd schunn ball zwee Schdunn.
Hach du liewer Gott, wo simmer donn jetzt eischendlich...un ob mer ned besser werrer zuricklaafen,hunn se alle Bäd üwwerleecht.....
Hie un Hergeriss, wie die Zwee warn, hunn die vor laurer,laurer nämlich ned emol die Wannerkad oig'schdeckt, die hot schee brav im Hoiner soim Audo gewaat....wurer die doch an dem Moije exdra noch gekaaft hatt.....Sooooooooo, un jetzterd.....
Wersch ned glaawe,awwer do hären die Zwee e Audo kumme. E Fraa fahrt langsam de Berch unneruff.
De Hoiner, sich ned geferschd, hald des Audo o un froocht.
Saan so mol, kummt do unne jetzerd ned ball emol die Schossee....
Nääää, lacht die Fraa, des is noch gons schää weid, ei do kennener noch e gud Schdunn laafe, bis dord onne.
Wo schdeed donn Ähne ehr Audo.
Ei do owwe uffem Waldparschplatz, sächt de Hoiner, wie kummer mer do am Beschde jetzerd werrer hie.....
O weh, sächt die Fraa, des is awwer weid un sie missen denne gonse Weech werrer zerick, weil se schunscht zu weid weg, un unne erschd im näkschde Dorf rauskummen.
Ach du moi Liwwer, sächt di de Hoiner, jo dann geh mer hald werrer zerick.
Die Fraa saat uffemol – wannse wollen, ich nemm se gern mid bis do enuff an die groß Waldkreizung, dann hunnse nimmie so weid.
Heer, wesche was...ei die Zwee warn froh un sinn glei oig'schdie.
Im fahre hot se donn verzeelt, dasse im Owwerferschder soi Fraa is un desweeeche im Wald rumfahre derft.
Sie wolld de Hund e bisje renne losse, muss awwer desdeweeche immer erschd de Weech abfahre, ob do aach grad Kenner läeft.
Äen wunnerscheene Schdäpilz hatt se aach im Kob gehatt uff de Rickbank, denne hot se weirer drunne,midde uffem Weech g'funne, hot se sich gefreet.
Drowwe an dere Kreizung sinn die Zwee dann ausgeschdie,hunn sich herzlich bedangt un die Ferschdersfraa hot noch gewinkt.
Ach war der des jetzerd schee, hots Kattel g'saat un de Hoiner hot genickt, jo, do sieht mer mol, dasses nednore in de Palz...näää, sogar midde im Pälserwald, aarisch nedde Leid gebt.
Zerick der Weech, war jetz jo nemmie weid....
Se hunn sich, fer e bisje auszuruhe,uff en Holzschdoss gesetzt und verzeelt.
Hach was war de Hoiner geschwitzt un wierer mit soiner Hand so unnerm Kattel soi Bluse,iwwer dem soin Buckel gefahr is, hotter gemerkt, ei's Kattel schwitzt aach....
Mä hodder sich awwer ned getraut...... un's Kattel hoddene awwer aach abgelengt.
"Her Hoiner, guggemol e Krott", säscht's un biggd sich denooch.... un tatsächlich krawweld do so e klänie Krott iwwers Gras, genau vor ähre Fies. Die Zwäe henn ehrn Schbass dro gehatt, dere Krott zusegugge.
Siehschde, saats Kattel, sogar
**Pälzer Krotte gebts im Pälzer Wald**
Nome Weilche sinn die Zwee uff un weirer,zerick ans Audo.
Jetzt wär en Kaffee ned schlecht, do owwe irschendwo isse Hitt vum Pälzerwaldveroi, do fahre mer jetzt hie. Gesaat, gedoo...
An dere Hitt hunn e paar Audo g'schdanne un mer hot aach zwee Leid draus sitze gesieh.
Alle dann eninn.....
Tschuldschung, awwer heid is geschlosse, sächt der junge Mann....
Ach Herrjeh, schaad, saats Kattel, uffs Klo hätts jo aach emol gemisst.
Do kummt so e älderie Fraa aus de Hittedeer und frocht....Wonnse dorscht hann, kennense gern was krieje, ach e Wärschdsche mit Weck deet ich Äehne wam mache, nore dauert des e bisje.
Ach wär des schee, wann mir en Kaffee krieje kännden, hot's Kattel sich gefreet.
Eijo sächt die Fraa, en Cappuccino mach ich Eich glei....
's hot ned lang gedauert un sie hoddene erausgebrung.
Jetzterd wars jo so, dass der Hoiner jo e Üwweraschung in soim Audo g'hatt hatt.....
Der hatt jo exdra fer denne Daach selwer en Käskuche, schunn Frieh Moijens geback und exdra fers Kattel e paar Schdigger mitgebrung.
Die hot er aussem Audo geholt und die Zwee hunn den Käskuche zu ehrem Cappuccino geschlacht.....
Toll konner backe, der Hoiner, des hottem 's Kattel aach gesaat, wies die ledschde Krimmele vunn dem Blättsche erunner geklaubt hot.
Des war on dem Nomiddag jetzerd schunn Glücksfall Nummer zwee.
En g'schparde Rickweech vunn minnischdens onnerdhalwi Schdunn un
e uffenie Hitt mit Kaffee, wu eischendlich zu war....
War des en wunnerscheene Nomiddag, glawens nor......