Geschichde vunn Dehääm

18.03.2007 um 09:51 Uhr

E paar Daach ohne Indernet.....

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Saarland

 

 Irren ist menschlich.
Aber wer richtigen Mist bauen will,
braucht einen Computer !!!

 

 

Egal ob kabutt, orrer ääfach känns do....

Än Daach ohne Indernet kommer jo veschmerze - zwää Daach werd mer schunn kriwwelisch in de Finger....un wonn's donn schunnemol drei Daach sinn, donn hod mer krass "Entzuchserschoinunge"...gelle....

Ich hatt jo aach kää Indernet,
awwer aussem annern Grund.
Ich muschd jo zwää Daach bei denne Saarlänner vebringe - hach Gott,hach Gott......
Do in Kirkel hatt ich e Zwä Daache Seminar, weil die mich absolud in dem Bezirksvorschdand hunn gewolld hawwen un ich doll Hingel, hunn mich brääd schla, un wähle geloss.


Jetz muss ich schunn werrer Neijes lerne, jo...mer hod jo a schunschd nix ze dun.


Alla ääns muss mer denne Saarlänner awwer losse. Die kochen e delikat Sippche.


Middags un Owends e Büffee mit allem drum un dro -

"Herz was begehrschde" also do hoschd känne ned meggere.

un mid e bisje Mieh hod mer sogar veschdanne, was die babbelen.


Ich hunn mich emol ned grad hebgedreht ogeschdelld weil, ich muss do noch paarmol widder hie **g**

Korz vorm fordfahre Heid Middag bin ich üwwer zwä Indernetkaffee's geschdolwerd.

Ned nore Ääns, neeee, glei zwää waren in dem Bildungswerk un koschdelos noch dezu.


Gugdermol die Saarlänner, hunn ich so fer mich gedengt, die sinn jo gar ned so iwwerzwersch.

Schad dass ich des die Naachd ned gewisst hunn, wär mol wirrer schää gewess, die Naachd dorchsezobbe.

Im Bett wars eh so longweilisch Egal, näxschdes Mol wääs ich's

Ich saa ach nimmie
"Was essen de Unnerschied zwische'me Saarlänner unne'me weiß Hemm??? - mim'me weiß Hemm konnsche dich iwwerall siehjelosse";-);-);-)

Alla dann un Gruß debei, määnt die Paelzermad

 

 

 

10.02.2007 um 10:35 Uhr

"Tach" zu dem veräände Samschdaach im Februar....

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Maria, Lichtmess

Häär, kennsche en Satz mit sr .......jo klar - 's räänt :-) :-) :-)

Alla ä Gures hot der Monad awwer - 's is wennigschdens werrer friehijer hell un omends aach länger.

Es war jo am zwedde Februar aach Maria Lichtmess un bei uns in de Palz hääßts jo
„'Mariä Lichtmess, spinne vergess’, bei Daach ze Nacht gess’“

wo mer sich jetzt frooche kännt, was'fer spinne vegess werre soll. ;-) Die Spinne, orrer doch eher die Awet am Spinnrad, die wu mäschdens an lange Winderomende gemachd wor is.

Die Reechel vunn Sellemols besaat jo aach, dass die Baure an Maria Lichtmess noch die Hälfd vumm Fudder fer's Vieh hänn misse iwwerisch hunn, dasses gelangt hot bis zu de näxschd Ern.

War des ned so, hod der Bauer ned gescheid haushalle känne un is aarisch in die Bredullje kumm.

Lichtmess war aach de Ofang vumm Baurejohr dortmols.
An dem Daach hot's Dienschdboddejohr uffgehäärd.


Die Knecht un Mägd hänn de Reschd vunn ährem Johresgeld bezahlt krieht un kunnden entwerrer nei oischdehje, orrer sich annerschdwu e neiji Aawed suche.
Midde unnerm Johr is selde Änner nei inngeschdann.

Wann do Ääner doherkumm is, hodder määschdens was uffem Kerbholz gehadd un war annerschdwu enausgefloo.

Mid so ääm warn die :-) Knewwel :-) (Bauere wie moin Oba Hannes) ned grad sachde umgeschprung.


Jeder muschd jo so e Bischelche vorzeije un do hod misses liggelos die Dinschdzeit drinschdeh. Wo un bei Wem un wie lang. War des ned oschdännisch gefiehrd, hot'ne selde en Bauer genumm.

Jo, des war im Februar so, sellesmol.
Heid werren die Aawedsveträch gemach,
egal wie un wo un zu weller Zeit.

Die Momme hots vezeelt un ich hunns uffgeschribb, fer Eich....


Gruß.... saat emol die~~paelzermad~~ :-)

 

 

20.01.2007 um 14:14 Uhr

Samschdach is un Samschdachs werd die Gass gekehrd.

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Samschdach, kehre

 

 

  

Alla ich nix wie in die Dreckschuh eninn un enunner in de Hof.

Dort hunn ich mer de Besem geschnabbd, de Äämer uns Kehrblech un enaus uff die Gass.

De Nochber war driwwe, iwwer de Schossee a grad am kehre.

 

"Alla gemoije Loddar, bische aach am Dreck ewegmache"

 

"Jo was willden mache, seit die mit ährne Scheisskarre e paarmol am Daag do enuff un erunnerfahrn leit immer alles voller Schdää.

 "Jo, do hiwwe bei mer aa - un die Saufbrieder wu do vorre in däre Wärdschaft vekehre dun, wonn die nachts mit ganz krumme Fieß hämgehn, die schmeissen ähren Dreck bei mär in der Vorgade eninn.

Gugg nore mol - Sackdischer, Flasche und Gottwääswasalles ich do schunn eraus hann hole misse."

"Ich hunn mich do jo e paarmol schunn mit Wellene ogeleet, awwer die hängen der e frechi Gosch o in ährem Hormel, ei die deeden äm noch vedreche wommer ned Fersegeld gewwe ded"

 "Jo Ernschd, bei mär schdellen die ähre Roschdlauwe ab un bis die naachts all wirrer abgefahr sinn, is des e gejachdel un Schbekdagel. Schlofe brauch mer do jo nimmie.

Die mäschde sin jo blo - krottegranatevoll un säächen uschenierd aach ans Meijersche – Ich hunn drunne uff de Bollezei Bescheid gesaat, die sollen naachts emol e bissie efderschd gugge kumme."

 

"Aach gummol, do vorre kimmt de Jaggob, es Haarer Bläädsche – mol sieh was der werrer se vezehle hot"

 "Tach ähr Männer", veel geschafft hunner jo noch ned, gell......Gundach Jaggob – un du gehsch werrer maije?.....Alla, ich muss doch middem Hund laafe, die hunnen kaafd un wer muss middem laafe...ich...wääsch jo wies ess.

Do vorre uff der Hauptschdross hot's grad geschebbert.

De Eichän wolld rickwärts aus soiner Innfahrt un vun unne is änner kumm.  

Soi Machda hod am Finschder gelää unnem was nochgeplärrd.

De Eischän war korz abgelengt un schunn hots gebatschd. Hobbela hunn ich gesaat, des waa knapp. De Hund had sich jo aa veschrogg. 

De Eichän is ausgeschdieh un hod e Gesicht gemach wie wonner de Essisch all alläns gesoff hätt – wurer doch sowieso so'n Schbähbrenner is.

Der Onner hoddne hald hinne bes vewischd, des werd deier.

Obwohl de Eichän jo schuld es, hod der denne Onner beraat, moiliwwer,moiliwwer......

 "Du Ollwer, du üwwerzwercher, du Dollbohrer -  hodderne glei ogefahr, konnnsche ned longsom dorch de Ort fahre.

Machda, rufemol die Bollezei.

 Ei du Schoode, du hebgedrehder, konn ich rische dass du mit achzisch hinnerschd do erausfahre duusch.

Du musch doch gugge, du Dummbeidel.

 Du uffgstummbder Gaadezwerch, bloss dich bloos ned so uff du abgeressener Meder.

Schuld hosch du, du wasch innerorts veel so schnell.

 Saamol, du bisch jo dumm wie en Dobbelweck, belet mit Bohneschdroh. Schuld...ich.....ned in dausend Johr. 

Bassemoluff, glei ha ich deer äni uff die Gosch, dassder die Zä im Asch Klavier schpielen, du Schereschleifer, du forzdruggener.  

Och geh ford, kumm här, prowiers emol. Wonn ich donn mid deer ferdisch bin hosche e Visaasch wie en ausgedriggde Handkäs, kannsch dich druff velosse. 

Hallen mich feschd, schunn schlaa ich dem die Knoche kabutt, dass'er de Mond fer e Kucheblech oguggt- Ich schlaa dem uffs Zifferblaad, dass die Zeicher letzrum laafen."  

Was is hier los.... is dann die Bollezei kumm. Glei zwä Mann hoch sinnse ausgeschdieh.

 De Eichän, zorniggelsrot, faht erum un schilt glei weider.

Die bläd Bluns is mär hinne eninngerennd, do missener mol hiegugge.

 Der Onner hod wagger degeschegehall.

Die Bollezischde hunn e Aablick zugeheert un dann war'ne des awwer veel so bleed. 

So jetz redd Ääner nom Anner un ich schreibs uff, sächt der Ään. 

Un Sie, wer sinn Sie donn, waren Sie Zeuge, froocht der mich.

Iiiiiich, nää, ich geh nore mid moim Hund hunn ich gesaat, un mich dabberche vumm Agger gemach.

 Wissener, ich will jo mid Nimmand was un vezehl aach ned üwwer Annerleid.

Jo Jaggob, des wissemer...... **gg**

 

"Alla ich muss jetz weirer, moi Erigasche werd schunn mimm Esse wade", sääd'er un zieht soi Batschkapp korz.

 Jo, ich muss aa eninn, määnt de Loddar, muss noch no de Hase gugge un die Hingel fiddere.

Alla dann –

Alla dann –

Alla dann un en schäne Sunndach saa ich, nemm moi Besem, moi Schipp un de Äämer un geh eninn.

So ebbes awwera, des mimm Eichän.....ei do muss ich beim nausfahre jo aach als owwacht basse – naa, naa, wasses all gebd...... 

Här Ernschd, wollsch du ned die Gass kehre, ruft do's Frieda......

Schlaggdunnerkeilnocheninn........

06.01.2007 um 15:26 Uhr

En Daach wie jeder annere aach.....

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Amerikaner

   

1963 – Mir hadden grad gebaut un warn ingezo.

Unser Haus war de ledschde Neibau am Enn vunn de Gass. Owwe war noch en klääne Balkon dro un vunn do had mern en errlich freie Blick üwwers Feld un de Wald. Leider war moi Schdubb no vorre uff die Gass.

War awwer ned so schlimm, ich hunn eh jed frei Minudd moi Daggelche on die Loi gemach un dann simmer losgezo in de Wald. Määschdens hinnenunner üwwer de Kreizweech.

Dort unne war aach e aldi Müllkipp, links newe de Weech enuff - nimmie in Betrieb, awwer die Häärer Leid hunn do ähre Gadeabfäll hiegekippt.

Manchmol simmer dort enuff gewannert, weils dort so wunnerschääne Blumme geb hod. Die hodden sich dort selwer vemehrt un im Friehjohr/Summer wars dort oft schääner, alswie in jedem Gaade.

Ich hunn mich dort uff en Baamschdamm, in die Sunn gesetzt un de Waldi schpringe geloss. Fer dene war do immer was ze schniffele un se buddele, der hadd en Heideschbass. Ich hunn mer die Blimmelcher betracht, de Vechel gelauschd un annere Diercher beowacht, die wu sich hägetraut hänn. Iwwerall erumgugge kunnt mer vunn dem Pläzje aach, ohne glei gesieh se werre. 

Unser selwergebaudes Baamhaus war aach ned soweit eweg, drunne im Schlangepäädche. Dort hadd ich moi Hefdelcher veschdeggeld, die wu die Momme ned wisse gesollt hätt. Mir hadden in de Schul en schwunghafde Dauschhannel mit Liewesromane un Herzschmerzschnulze, es war e wohrie Pracht.

Manchmol hunn ich mer do so e Hefdelche gehol un dort owwe uff de ald Knaudel schdunnelang gelees un vumm Prinz uffem Schimmelgaul geträämt.

's war so schdill un häämelich, des Pläzel.

An ewe some veträämde Nomiddach awwer, wars laud.

Odauernd is en Hubschrauwer driwwergefloo. Uff Äämol heer ich aach Schdimme. Leis hunn ich im Waldi gepeff. Der is ogewetzt kumm un hot sich an mich gedriggd. Ich hunnem's Loiche dro gemach un gehorschd.....

E Schdiggelche unnerhalb vunn moim Veschdeck wa's alde Schprengheisje g'schdanne. Des war noch vunn gonz Friehjer, wie do noch Schdä gebroch worre sinn. Ab un zu is do alsmol noch geschprengt worr.

Mer hot die Tuut dann üwwers gonze Dorf gehäärt, wonn de Schprengmoaschder gewarnd hot. Kääner hot do in de Wald geh derfe, bis die Tuut werrer gang is, dann wars gut. 

Alla egal...Jerenfalls an dem Nomiddach, dort unne, am dem Schprengheisje, war uff ämol alles voller Männer in Tarn-Oziesch mit Helme uffen Kopp, dreggische Gesichder un Gewehre im Oschlach. Mer isses Herz faschd schdeh geblibb. Im Waldi hunn ich schnell die Schnauz zugehall, dasser net belle dut un schdeggeschdeif hunn ich dort enunnergeguggt, was die do machen un ob jo aach kääner erufferkummt.

Ich war so ogeschbannt, dass ich nedmol gemergt hunn, dass do längschd schunn Änner hinner uns geschdanne is. De Daggel hot gemach wie veriggt un ich bin in dem Aachebligg vor angschd geschdorwe.....glaawisch wennigschdens... 

Vor mir hot en Mordskerl geschdann, schwarz wie die Nacht, dreggisch wie's Weisers Wutz no'm suhle un was der gebabbelt hot, des hunn ich aa ned veschdann.

No un No sinn Onnere aach noch kumm hunn sich ääns gegrinst un uff mich oigeredd. Noja, irschendwie hunn ich schnell gemergt,dass die mär nix due wollen, awwer  was die wollden....do bin ich aach ned dehinner geschdieh.

Der dreggische, schwarze hot als gedeit, ich soll mitkumme, alla hunn ich de Waldi uff de Aam genumm un bin mit. Vorre am Weech kunnt ich ne werrer laafe losse un er war jetz aach ruhisch. Wahrschoins hadder aach  kää angschd mäh gehadd. Der schwarze hod mich an de Hand gefiehrt, de ganze Kreizweech enuff, bis owwe an die Schdross.

Dort war aach der riesisch Hubschrauwer geland un vunn unne kunnt mer schunn en gonze Haufe Leid dort sieh. Panzer waren uffgefahr, die Wisse hunn ausgesieh, wie en Agger wo die Willsei drin waren. Der Bauer war ganz schää schdinkisch, awwer der hot Flurschaadegeld defor krieht (hot unsern Babbe schbäder vezeelt) 

Jo, also.....der baamslange Kerl hot mich uff änner vunn denne Panzer gehowe, midde owwe druff hod der mich gesetzt...uihhhhh war ich schdolz. Immer mäh Häärer Leid sinn kumm un hunn sich des Schbekdagel ogeguggt. Ich had e Kläädche o un e Scherzje drüwwer.

Vunn iwwerall hunn Hänn mer was zugeschdeggt. Klääne Päggelcher, greesere un dann Bixe in alle Greese. Ich wuscht garnimmie wie ich des alles feschdhalle soll. Do sieh ich uff Äämol moi Momme. Huhuuuuuuu Momme hunn ich geplärrd. 

Der Schwarze had moi Bligg beowacht un moi Momme härgehol.

Uihhhh, wie der die ogelacht hot, e großie Tutt genumm un alles eninngeschdobbt, die dann moiner Momme geb un mich vumm Panzer erunnergehol. Sooooooo viel Sache, die Tutt war ganz schää schwer.

Momme, was sinn dann des ferre Männer un was wollen die bei uns, hunn ich gefroot. Des sinn Ammi, die machen do Mannöwer fer e paar Daach, hot se mer erklärd.

Jetz warn jo noch en Haufe annere Kinner do, ich glaab's gonz Ort hatt sich uff die Bää gemach. Die Ammi hunn sich ned lumbe geloss un alle Kinner was geb.

Was Kaugummi war, des hadden mir all schnell haus. Kaugummi hat unser Dorf "erobert" un seitdem war des Kaugummi e Dorn im Au vunn all unre Eldern un de Schullehrer.

Moi Briederche is aach okumm midderer greessere Ausbeut. Dehääm dann isses losgang. Die Momme kunnt jo kää ameriganisch un was uff denne Bixe un Päggelcher geschdanne is hot kääner gewisst.

Mär waaden bis Heit Owend de Babbe do is, hot se ogeschafft...un solang wird vunn dem Zeigs nix ogeriehrt.... Hunners veschdann????  Sowas awwera, wo mir doch soooooooo neigierisch waren was do iwwerall so drin is.

Am Gaadediersche hummer die Schdross abgeguggt un unsern babbe ebei, bis dasser endlich okumm is.Ooooor was hadden mir ze vezeele.

Die Momme hodd'sem dann ausenannerklabuschderd un den Bersch voller Geschenke gezeijd. Es greeschde war, an all denne Bixe war jo en Bixeeffner glei mit dro gebosselt....wie praktisch hot de Babbe gemäänt.

Mir machen jetz ääfach emol änni defun uff. Gesaat, gedu.....er hotse uffgemach un die Momme hotse ausgeleert. Des sin Pfirsisch, saatse, oor wie schää. Sie hot uns all was in Dellercher gemach mit Drieh debei. Sowas leggeres hadd ich bis do nie ned gess.

Schlau wie moi Momme war seet'se...du Ernschd, les emol all die Bixe dorch un wos selwe druffschdeht wie uff dere do, die du ich in de Keller fer Suundaachs fer Nochdisch. Des is jo was ganz besunneres....

Äens vunn dene Päggelcher mache mer jetzt aa noch uff, mol sieh was do drin is.Es waren Kekse drin, gefillt mit Schoggelad.....dasses sowas gebt....nä,nä.....Mir durften glei ääns prowiere.

So hot die Momme, alle Bixe beinanner gedu, wos selwe druffg'schdanne is un no un no immer mol Äänie uffgemach.

Do war Gullasch un Gemies, do war Obschd un Budding, do war Supp un Flääsch un Worschd in denne Bixe un all sooooooo legger.

In de Päggelcher ausser Kaugummi noch Kekse gefilld un ugefillde un Schoggelad. Fer uns sellemols sowas wie Woihnachde, noch besser.

Am näxschde Daach no de Schul waren mir jo werrer bei dene Ammi. Awwer jetz hunn die nimmie soviel ääfach umschunschd härgeb. Krieht hammer wammer Grumbeere geschält hann, orrer Feierholz gesammeld un so klääne Aawede geholf hot. 's war ned schlimm,  beschdimmd ned.

Ich hann am näxschde Daach e Kärbche mit 10 frische Aijer mitnemme solle, so fer Dankeschää, hat mer die Momme ogeschafft. Der baamslange Schwarze war werrer do, ich hunnsem hiegehall un der hod sich genauso gefräät wie mir Owends vorher. 

Zeiche fer soi Ziggarett hodder mer gemach un ich bin hämgerennd. Momme, der brauch Feier fer soi Ziggarett hunn ich gesaat un weil mir Kinner kää Feier krieht hunn, isse mit ehinnergeloff un hot dem Ammi zwää Schächdelcher Schdreichhelzjer geb.

Omends dann, uff Äämol klingelts. De Babbe is an die Dier un kummt erinn in die Kich mit'rer große Holzkischd. Die hodder uff de Disch geschdelld. Die Momme hoddene ogeguggt.... Des war en Ammi, hot was geradebrecht vunn Feier un des schenkt der uns alles, die gonz Kischd, saat moi Babbe. Achdumoiliewergott, säät die Momme un vezeelt im Babbe die "Feiergeschicht".

Am näxchde Daach warn die Ammi veschwunn, mit Sack un Pack, grad als ob se nie do gewääs wärn. .....schad.....

Vun denne Bixe hadden mir lang ze esse. Die Momme hot alles e bisje geschfdreggd, mit Nudele, Grumbeer un Gemies, jenodem was drin war.

Un Schnääges hodse ingedäält un aach im Babbe alle Daach was in die Schaffdasch geschdeggeld.

Lang hunn mer noch drogedengt, an den Daach wie kään Onnere, ewe....

04.01.2007 um 18:39 Uhr

Waldi - de klää Daggel.....

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Dackel

  

Friehjer hat ich en klääne Daggel.

Waldi hodder gehääs. E lieb veschmusdes Kerlche.

Ich wääs noch genau wie ich denne krieht hann. Schwer hann ich for schufde gemisst.

Bei's Spächeles (so hunn die gehääs) musst ich wielong die Kohle aussem Keller schlebbe un die Kich butze.

De ald Schpächele war de Oba vunn moim Schulfreind Joachim. Die waren Frieher in Minche gewohnt un sin dann doher bei uns gezo.

Newer dem alde Baurehaus vumm Spächele hunn die sich en Bungalow hiegebaut.

Der Joachim is jo dann bei uns in die Schulklass kumm un weil mir jo aussem selwe Dorf waren, hod der mich Nomiddags mitgenumm zum speele in ähre Scheier.

 

Die hadden immer klääne Katze in de Scheier renne un aach klääne Hundcher.

Dortmols hunn ich jo noch ned gewisst, dass der ald Spächele die immer vekaaft.

Mir Kinner hadden vor dem Alde schunn immer en Heidereschbekt, weil der immer wiescht war.

Kinner kunnt der grad so wennisch leide wie die Dierscher.

Der hod nore sich selwer gekennt un nore Geld gesieh.

 

Der Joachim hat aach angscht vor soim Großvadder un mir hann uns immer veschdeggelt, wammer ne kumme gemergt hunn.

Manchmol hodder sich aach ogeschlisch un uns an de Ohre geress, wanner uns vewischt hot.

Gemacht hunn mir nix schlimmes, bloss mit denne Dierscher gespeelt, ne Wasser hiegeschdelld un Fudder zesammegesuchd.

 

Amme schääne Daach, (Der Joachim un ich hadden uns mo wirrer veschdeggelt) hunn ich gesieh, dass der Drecksack no denne Hundscher trede dut, un aa mid soim Schdegge gehjese schlaat. Du hunn ferschderlich gejault.

Wie der wiescht Mann fort war, hunn mir die Hundscher in de Arm genumm un gestreichelt un gegreint, so lääd hunn die uns gedu.

Ää Daggelche war debei, denne hodder besunnerschd getriezt, weil der net so schää war, wie die Annern. Der war e bisje lang gerot un hat aach schtaksische Bääncher.

Der klää Ragger un ich, mir warn glei ä Herz un ä Seel.

Der hod mers Gesicht abgeschlotzt un gemach wie närrisch, wann er mich bloss schunn kumme gesieh hot.

Ich bin hääm un hunns moiner Momme gesaat.

"Momme, ich mach alles was de willsch, ich helf der bei alle Awede, wonn ich nor des Daggelsche kriehje kann".

 

Klänes, hot'se gesaat – guggemol, mär hunn grad frisch gebaut, e aische Heisje un e Dach üwwerm Kopp, des is doch wischdisch.

Mär hunn kää Geld fer so e Daggelsche. Was soll der donn üwwerhaupt koschde"

 

Ich hanns jo noch ned gewisst, hann mir e Herz genumm un bin bei den wiescht Mann hiegang.

"Herr Spächele, ich hätt sooooooooo gern den klääne Daggel, den do, wu'se jo eh ned vekaafe kennen"

Den willsche Hunn, den wolld ich grad vesääfe, weil ich mit dem nix ofange kann".

Hach Gott....mär is faschd es Herz schdeh geblebb. Bidde, bidde, was sollern koschde, hunn ich gefroot.

Fümfunzwansich Merk, dann kannschene mitnemme, awwer des will ich Heit noch wisse.

 

Ich bin häm gerennt, hunn gebeddelt bei moiner Momme.

Nää, määnt se mit traurische Aue, des is viel Geld, des konn isch der ned gewwe.

Dodefunn missemer lewe, bis de Babbe es Schlechtwedder rum hot un werrer was vedient.

Nä moi Schätzje, so laad wie mers dud, des geht ned.

 

Ich hunn mich in die ald Audogarasch gehockt un iwwerleet.....un wann ich schaffe geh fer des Geld~~~~

Widder die Gass efor, mit Herklobbe geklingeld....

Die Fraa Spächele war an de Dür un ich hunn sie gebiddelt un gebeddelt, dass'se mich ähre beim butze helfe losst, bis ich des Daggelche vedient hunn.

Sie hot ährn Mann dann rumkrieht, awwer zu was fer'me Preis.

Der hod gesaat, weil der klää Daggel jo dann so quasi ab Heid schunn moi wär, misst ich aa fer dem soi Fudder schaffe.

 

Glei noch de Hausaufgawe bin ich alle Daa hiegang un dann hodder mich schaffe geloss bis umfalle.

Wo rennsch du dann alle Middag so eilisch hie, hot mich die Mamme mol gefroot. Ich geh speele mit de Mäd, hunn ich geschwinnelt.

 

De ald Spächele war e richdische Willewwer.

Der hot immer de Kohlekaschde uffgezo un eninnge....

nä, des kommer nedemol do schreiwe.

 

Dem soi Fraa hot mer lääd gedu. Sellie hat nix schäänes.

Ogeplärrt hodderse un ich glaab, handgreiflich is der aach worr. Die war so vehäärmt un duckmoaserisch.

Dereselieb hunn ich die Sawwerei wegmache geholfe, aach wanns mich faschd als g'howe hot.

 

Drei Woche is des so gang, do hod die Momme was gemerkt.

Saamol, frocht'se, was issen mit deer los, wie siehsch du dann aus, bisch du krank, orrer briehsch du was aus.

Erscht hunn ich nix gesaat, awwer sie hot gebohrt un gebohrt un dann hunn ich gegackst.

 

Wie die gehäärt hot, was der wiescht Spächele mit meer macht is die aussem Haus gerast – hot mich mitgeschlebbt un bei denne Vorre Schdurm geklingeld.

De Ald war selwer an de Dier.

"Sie zeich ich oo, uffem Gerischd, sie Kinnerschänner un Dierquäler, hot se gekrisch.

Was glaawen sie dann wer sie sinn, e Kind so aussenitze".

Der is frech gewääs wie Rotz. Hot gesaat, ich hätt des alles freiwillisch gemach, do kännt mer soi Fraa froo, die dät's beschdädische un hot die Dier zugebatschd.

 

Jetz hodd drowwe uffem Dorf änner gewohnt, der war beim Gericht. Zu dem is die Momme hie.

Ich will e Ozeich mache, hot se gesaat un dem Mann alles vezäält, aa dass der Spächele mär des Daggelsche veschbroch hätt, wonn ich defor schaffe du.

 

Der Mann hot gemäänt loss mich des mache, ich redd mid dem emol Tacheless. Sowas derf der ned mache.

 

Es enn vumm Lied war.....Mit dem Gerichtler durft ich hie un mär des Daggelsche hole, glei am selwe Daach noch, weil ich angschd had, dassern vesääfe dut.

 

Was mär des weh gedu hod, wie mer do hiekumm sinn un der Ald Schdinker gesaat hot, der Daggel wär fortgeloff, orrer so.

Jerenfalls wäre nimmie se sieh in de ganz Scheier ned. Mär kännden jo nochgugge geh.

 

Ich bin in die Scheier gerennd, hunn alles abgesucht...nix.... uff ämol häär ich e leises peife...

De Joachim hat sich wirrer veschdeggelt. Kumm, ich wääs wo'rer den klää Daggel hiegedu hot.

 

Draus himmerm Hingeslchdall hadderne in en Grumbeersack geschdeckt un owwe zugebunn.

Fers vesääfe haddem wahrschoins die Zeit nedmee gelangt.

Gott sei Dank, war ich froh.

Ich hunn den Klää do erausgehol un dem Gerichtler den Sack gezeijt.

Der hot was in soi Buch geschribb un ich duft mit dem klääne Kerlche häm geh.

 

Die Mamme hot gemäänt. Jetz hosche fer den klääne Ragger sooooo gekämpft, jetz bringe mer den aa noch satt.

 

So lang de Waldi gelebt hot – immer wann de ald Spächele am Deerche vebei gang is mit soim Schdegge.

Er hoddene furschbar veklefft un soi Zäh gefletscht. Ich glaab, wanner nausgekännt hätt, der hädd'ne wiescht gebiss.

De Waldi un ich warn unzertrennlich bis er mit ferzeh Johr die Daggellähmung krieht hot un geschdorwe iss.

 

Denne ald Spächele hunn ich gehasst solang wierer gelebt hot un e safdisch Schdrof hadder jo aach krieht, des hoddisch vumm Joachim gewisst.

 

Es hässt jo immer dass kään Mensch wiescht gebor werd – un nix wär soo schlecht, dass ned aach noch was gudes debei wär.

Bei dem kann des awwer ned geschdimmt hann, der war schunn wiescht gebor un war soiner Lebdaach wiescht un falls an dem was gures war, dann hadders so gud veschdeggelt, dassers selwer nimmie g'funn hot.

 

 

05.12.2006 um 13:06 Uhr

Die Fried' uns nei Dellefon

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: SeniorenTelefon

 Die Fried wird näxschde Mondaach 80 Johr...

Grad hoddse e nei Härgerät vebasst krieht un sich gefräät, weils e Kassemodell is un se nix dezubezahle muss.

Dunnerwerrer was sin die Kassemodelle doch so modern un aach schää osegugge.

Sie härt prima demit un's dellefoniere geht aach prächdisch.

 

Alla, hun mär uns gedengt, do kriehtse fer ährn Geburtsdaach e nei Dellefon.

So äns wuse in de Hossesack schdegge un mit erumtra kann, wuse de ganse Daach hinne newer ehrem Ruhesessel leie losse kann.

 's wär besser, weil...do brauch se ferse dellefoniere nemmie immer uffseschdeie un mär määsden nemmie Schdunnelang waade, bis die Frieda-Elisabeth an den Abberat kummt.

 

Gesaat, gedu....

Im Lade hadden die so e Senioredellefon, ned so forzelisch klään, mit exdra grosse Taschde, schää leischd un ned soviel Schnickschnack, des deht se eh nemmie kabiere.

Alla, hummer des kaafd.

Am Samschdaach hotse die erschd "Lehrschdun" krieht.

Gefräät hotse sich wie e klää Mad un war Feier un Flamm, fers glei ausseprowiere.

Gut dass ich mer sowas schun gedengt - un die Abberadur üwwer Nacht uffgelade hat.

 

Die Nummere vun ähre Freindinne ( wuse immer schännt *die kännden jo aa mol orufe, die hun mä Geld wie ich*)

De Dokder un die Ohredokdern, die Nochbern un ähr Kinner.

Alles hot ährn Enkel misse foi seiwerlich in e klää Bichelche uffschreiwe.

Des hotse hinne, newer ähren Schduhl uffs Dischelsche geleht un's Dellefon kummt dort debei.

Owends, des wääse, musse des Gescherr wirrer in die Ladegarasch schdelle.

Mär hann'er alles ausenannerklabuschdert un ich glaab, sie hots halwerschd geschnallt.

 

Am Sundaach – Geschdern – mär waren grad beim Kaffee Moijens, hot se ogeruf.

Haaaaaaaalllo, häärsche mich, hotse in de Härer geplärrt.

Ich hun vor Schreck beinah moi Safdeschdigg falle loss.

Ei allemol här ich dich.....

Es orufe hot also aach geklabbt nore...gehärt hot sie mich ned so rischdich.

 

Ei Momme, hun ich jetzt aach gekrisch – do ess newe an de seid so en klänne Knopp, dort musche druffdrigge. Sie hots gemach un saat...

Ei Dunnerkeil, jetz här ich dich jo wie wann'de newedro schdeje deetsch.

 

Ei Momme, des hunnisch der doch Geschder gezeijd – des is e exdra Knopp dassde ned immer doi Härgerät onnerschd oischdelle musch, wonn's rabbeld.

 

Jo määnt'se...jetz wu des saasch....

Ach waat nore, ich wers schunn uff die Reih krieh.

 

Moi Vadder hot immer gesaat – "mer lernt jo aach en Ochs drigge" säät'se noch.

 

Jojo – die Frieda-Elisabeth un's nei Dellefon....

 

 

Bis se achzisch is, isse fit wie en Addidas mit dem Gescherr....wedde.......

 

 

 

Jo un Geschder war's jetz soweit. Der große Daach war do.

De Parre kam so am Uhre zehne.

Dem un alle Annere wu graduliere kumm sin, hod'se ähre nei Dellefon schdolz gewiss.....

 

Um halwer zwelf hodder immer noch gehoggt. Här, ich hunn gedengt, der will bei're inziehje. - Bin emol in die Schdubb eniwwer un hunn gesaat

"Momme hosche ned Middagessehunger –Eijoh seet'se ich hunn jo schunn Beizeide Kaffee getrunk."

Des hodder dann geschnallt un hot sich vum Agger gemach. Puuuuuhhh......

 

Nomiddags dann, waren aach e paar Schulfreind do, vun denne wenische wu noch lewen

un nadierlich es ganz Geschwerdel – soll häße, die Kinner un die buggelich Vewandtschaft. **gg**

Es war en harmonische Daach fer die Frieda, - aach, orrer grad weils Dellefon odauernd gerabbelt hot un Sie prima dellefoniere kunnt.

 

Subber Sach – Die Fried uns nei Dellefon......

 

 

27.11.2006 um 14:03 Uhr

's Kletzje

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Fuhrwerk

 

  

Moi Großvadder, de Hannes, war jo ned bloss Bauer, nä...der war aach "Fuhrunternehmer".

Der hat Aggergeil gehatt un Fuhrwerk.

En Pluggskersch, e Bohleroll, en Heiwaa mit Schbrosse an de Seide un e Langholzroll hod in de Scheier platz gehatt.

Dodemit hodder fer die Leid hauptsächlich Holz, awwer aach onner Sach gefahr.

Die Ambach enunner, dorch de Wald bis zum Rodekerchehof sin die Geil geloff un hun's Holz gezo.

Dort sinn nämlich vun de Forschdleid Bääm geschla worr un die Schdämm hot de Hannes mit soim Fuhrwerk aussem Wald gezerrt un uffgeschdabelt.

Ä um die Anner Ladung hot misse aussem Wald enuff iwwer die Häd, enunner no Kerchem ins Sääwerk geschafft werre.

Drei Männer waren immer bei denne Fuhre debei.

Äener hot uffem Bock gesess un mit Hü – Ha – Hot, die Geil gelenkt,

Äener hat die Ladung im Au –

un Äener hot mäschd misse neweher laafe un bei Zuruf 's Kletzje unnerleje.

 

Geschafft beim Hannes un geholf bei dere Awet, hot de Ungel Hermann un schbäder aach moin Babbe.

Noja, en rischdische Ungel war des jo eischendlich ned.

Der war bloss en Kusäng vun moine Momme, awwer mäer Kinner hun hald Ungel gesaat.

 

De Herrman hat immer e Batschkapp uff, Summers wie Winders un hodder die mol wu vegess, der is Killomeder weid serick geloff, nore fer soi Batschkapp werrer se hole.

 

War des Fuhrwek voll, hot misse de Herrman neweher laafe.

Gefahr hot nor de Hannes, der hot kään Onnere uff de Bock geloss.

 

Horrer gemergt dass die Geil es alleweil nimmie packen,

so hodder geruf  "Herman... 's Kletzje"

Un de Herrman is geschprung un hot de Bremsklotz unners Rad geplaggt.

So hot die Schoos ned serickrolle gekännt un die Geil kunden veschnaufe.

 

Isses werrer weidergang, hot de Hannes werrer geruf "Herman... 's Kletzje"

Des is zichmol so gang bis die Baamschdämm an Ord un Schdell waren.

 

Alle Daach, solang wie Holz gefahr worre is, hots dorchs Ambachdal geschallt  un Jeder kunds hääre....

"Hermann....'s Kletzje"

 

Ob ähr jetz roden, was der Mann ferre Uzname hot, soiner Lebdag schun – weil, er lebt jo noch.

 

Froot Äener uff de Häd nom Hermann, krieht er hekschdens e Achselzugge – froot er awwer nom Kletzje....

 "Ei allemol kenn ich's Kletzje, der wohnt doch uff de Owwerhäd"

 

 

  

26.11.2006 um 13:49 Uhr

De klää Moltruff iss gans err

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Maulwurf

  

De Moltruff – Fränzje häßt'er- is e fleisisch Kerlche

Grabt de Borrem rum Perl fer Perlche.

 

Monadelang schun grabt'er Daag fer Daag

Vun Moijens o, mit Schipp un Hack

 

Baut faschd ohne mol se schnaufe,

newernonner all soi Moltruffshaufe

 

Die Tempradure gaugeln'nem de Friehling vor

geht’s so weider, schippt er ohne Paus ins näxschde Johr.

 

Jetzerd awwer, willer mol bei soi Gewergschaft geh,

weil, was'er Desjohr schaffe muss, is nimmie schää.

 

Normalerweis wär längschd schun Winderschlofe ogesaat

's Bett is gerichd, die Kammer voll, dass ach soi Fraa ned klaat.

 

Jetz hodder dick soi Schnauze voll, 's iss nemmie wohr

Wonn endlich end donn desdo Johr.

 

© paelzermad 2006

 

Dehääm hun ich ne mo kennegelernd, es Fränzje....

Draus uf de Häd, vorre vor de Weed is so e Schdiggelche Wiss.

Dort hodder grad geschdoss.

 

Schdill hun ich mich higesetzd un gewaat,

bisser aus soim Moltruffshaufe owwe erausguggt.

 

Jessas is des e goldisch Kerlche, e sieß Gesichdsche und Hänn wie e Grabschipp.

War wunnerschää den klääne Kerl mol lewendisch se sieh.

 

Dass der immer noch dort wohnt, hun ich Geschder gesieh, wie ich do vebeigefahr bin.

Ään Moltruffshaufe newerm onner, die warn ball nimmie se zähle.

 

Ich hun mich erinnert ans Fränzje - un gefräät.....Fröhlich

 

 

15.11.2006 um 19:24 Uhr

Die Pälzersch war "knaudele" **gg**

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Alteisen, Erinnerungen

 Nä, im ernschd....Heid war ich drauss uff de Hääd.

Dort is Moije nämlich schperrisch Müll. Also war ausraame o'gsaat.

 

Im Keller schdehn jo Schränk o'mass un in jedem is noch drin, was moi Babbe un moi Momme so üwwer die Johre uffg'howe hun.

Was sich do alles werrergefunn hot - Des war e Reis in die Vegangenheid, bis serick in die Kindheit.

 

Topplappe, gehegeld un geschdriggd – also, mer konn se immer noch ogugge.

Kissjer, wu die Fraa Schulz als gemacht hot, wonnse in de Schdubb bei de Momme g'sess is un die zwä zesomme gehandarweided un geraatschd hun.

 

Die ald Dampmaschin – wie gud ich mich an des Woinachde erinner. Es Chrischkinnsche hat den Bausatz gebrung un de Babbe hot moim Bruder geholf die Maschin se baue un zum Laafe ze krieje. 's hat ned glei geklabbt un der hod e Schlärr gezo, dasser sich bal druffgetret hot – awwer dann isse geloff un hot gedampt.

Ich hun'sem Geschder newehie geschdelld, mol sieh wasser saat.

 

E wunnerschäner Abbel aus Schdägut, ogemolt in gelb mit rore Backe un es Deggelche hat zwä griene Blättcher. Do is Friejer die Mamelad eninkumm fer uf de Disch se schdelle weil, Mamelad is sellemols jo immer in große Inmachglässer ingekochd wor un die hädden uffem Friehschdiggsdich jo ned gebasst.

 

Uralde Kucheblech, wu die Momme so druff geschwor hot – "Dochder, egal was de ferre Dääg backe dusch, back uf Schwazblech, uf Weißblech werder nix", so saat se heit noch.

 

Moim Babbe soi klänne Woigläsjer, (Piffcher, falls ner die kennen). Die hodder gesammeld, wu immer er äens vewischd hot. Mährschdens hot noch en schäne Schbruch druffg'schdann.

Un donn soi Wärgzeigschränk, die warn jo schwer wie Blei. Was drin war, war mäschdens jo nimmie viel Wert un ganzs schä veroschd.

E Däl hummer mol mit naus un schwupp...war schun de erschde Aldeisehännler do un hod ausgekruschd. Alla, ich han an dem Middag achd veschiedene Audo ofahre un ufflade gesieh un was mer widder oigefall is, wie ich denne so zugeguggt hann...

 

"Lumbe, Aldeise, Knoche Babier, alles war ähr nimmie brauchen, des sammele mir"

 

So sin Friejer die Lumbehännler dorch die Schdrosse gefahr un hun geschellt mit ähre große Handbimmel. Mir Kinner sin hinnenochgeloffe un hun mitgeruf.

 

Do leijen jetz awwer noch alde Schrauweschlissel, so große wuchdische Dinger, knapp en Meder lang, wääs de Deiwel fer was'ser die mol hergenumm hot - 

un die Audogaraasch, die is jo noch iwwervoll mit allem meegliche Eisekrams uff dere groß Wergbank, an de Wänd un drummerum.

Des hewe mer awwer uff, bis Äens vun uns Luschd hot, des alles ausenanner zu klabuschdere, was mer do noch brauche kann un was ned.

Do hot en Eisehännler soi Dellefonnummer dogeloss, den kommer orufe. Dem Soi Herz wird wahrscheins hubbse, wonner des all sieht.

 

Blumevase, noch die schänschde Borremvase, sowas hot mer heit gar nimmie, all noch ganz un ohne Macke.

 

Zwä, nee drei Flääschwölf sogar, die waren sellemols schun deier un zwä Kichemaschine. Äeni iss immer fers Weckmehl se mahle, eruffgehol wor un die Onner fers Flääsch un die Lewwer dorchsemahle, fer die Lewwerknepp. Alle Bäd so laud, dass mer en Geheerschade defun krieht...

wahrschoins schdehn die desdeweeche do unne gut vepackt...**gg**

 

Moi alde Schi... - die korze fer im Wald erumserenne, (Langlauf) nennen die des Heit - un die Lange.

Die had mer mol en Bayer vekaaft middeme herrliche Schiwachs dezu.

Die sin abgang wie Nochbers Lumbi, wonns dunnerd. Huih....de alde Berch enunner orrer im Schdäbiehl uf de Hangwisse wann schää Schnee gelee hot.

Bei uns hots üwwerhaupt immer viel Schnee gewwe, des hun ich in all denne Johre do in de Schdadt nie gesieh, wie sellemols Dehääm.

 

Un die Schlittschuh, dodal veroschd, die Dinger.

Nix vun weeche mit schääne Schdiwwelcher droh, so wie Heit, nänää...des warn bloss die Kufe un die hot mer misse unner die Schuh schnalle un mit Oimachgummi vun de Weck-Gläser fixiere.

Dann noch diggi Gordel drum, dass mer se jo ned velierd.

Ohr, wie oft is mer dodemit gefloo.

Also ich war kää Freind defun un hun a ball die Fies hunne geloss, awwer moi Bruder, der war dodemit echt gut.

 

Kaum dass die Wiss newer unserm Haus, unner Wasser geschdanne is ( des bassiert alle Johr, weil's do viel Grundwasser gebt) un des zugefror war, war der uff dem "Weiher" Schlittschuhlaafe. 's war schä dem zusegugge, un's hot sooooooo leichd ausgesieh.

 

Schdäguthäwwe in Zwiwwelmuschder, wunnerschä un en schdänerne Woikruch mit de Bämbel, un'nem schmiedeeiserne Halder.

Donn noch de große Lackhawwe aus Schdägut, der is groß wie e Fass un noch oiwondfrei erhalle.

Die groß Korbflasch, wu de Babbe soin "Obschdler" ogesetzt hot.

Große, drei Lidder Ligärflasche....

Echde Raridäde die uffem Flohmärk richdisch Geld bringe deeden.

 

Awwer nix, die bleiwen mol schä noch schdeh.

 

Rasierabberate, Kaffemaschine, Kuchepladde un Deggel. En elktrische Doseuffmacher, Waffeleise un was wääs ich noch alles.

Do hod sich aa so mansches "unnitz Geschenk" werrer gefun, wu mir Kinner immer ned gewisst han, was mer de Eldre kaafe sollen zu Woinachde un Geburtsdaache.

 

Was ich awwer vemisst hun, is des alde gusseiserne Waffeleise, wu moi Momme immer die Waffele drin geback hot. Des hat aach so lange Eiseschdiehl gehatt, weil 's hot jo misse uffem Owwe gedreht werre.

Dodezu hots do Därrobschd geb, selwer dedärrt im Owwe un imme schdänerne Hawwe uffgehowe, so dasses iwwer de Winder langt.

Ä Porzion is dann üwwer Nachd ingewäächt wor un annerndaachs gekochd.

 

So wie die Waffele, knuschprisch un luck, so hun kää onnere Waffele geschmeckt, egal wo ich prowiert hun.

Ich muss die Momme mol froh, ob des vielleicht uffem Schbeicher schdeht, orrer 's hot "Fies" krieht..... Des werrich jo dann heere.

 

Im Babbe soi Woiregaalche, ohr was warer immer so schdolz, won Besuch kumm is.

"Waat, ich hol e gud Dröppche eruff" so hodder immer gesaat.

E paar gans alde "Gude Dröppcher" leien noch do unne, die werremer im Dezember mol uffmache, wann die Momme achzich werd un debei aach an de Babbe denke.

 

Uffgehob han ich aach e großie Kischd mit allerlei Kruschd (Krimskrams), wo mers Herz blud fer fortseschmeisse.

E jed Schdiggelche vezeelt e Geschichd. Ich hätt schdunnelang zuheere känne,

awwer des mach ich e onnermol, un gans in Ruh......

 

 

Hach jaaaaaaaaaa...... seifzt die Paelzermad

01.11.2006 um 14:25 Uhr

~~Novemberblues~~

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: November, Tanne, Herbschd, Gräwer

  

So, wär des aach werrer erum, des Halloween.

Siechde, so geht Ääns ums Anner.

Kaum war Summer, noch kää rischdisch Herbschd un die redden vum Winder. Soll jo Heid noch Schnee gewwe, sieht aach grad denoo aus. Kalt genung isses devor un die Luft rischt no Schnee.

Kaum waren mir Kinner, e korzie Juchendzeit un schunn sinn mir selwer Mudder/Vadder.

Geschdern war ich uffem Friedhof, hunn die Platt sauwer gemach. Des ganse Laab erunner -  dort stehn jo alle Sorrde Bääm, ach warn do schääne Blädder debei.Dodebei hann ich mich erinnert.....

Frieher Dehääm, do is am Nomiddag vor de Allerheilische, es klänne Wäälche gepackt worr.

Schipp un Hack- Grund un Grabgeschdeck un Schale druff, all des wu mer e paar Daach vorher zesamme gebaschdeld hänn.

Dodefor waren mir extra im Wald Hutzele sammele, Zwagge vun Wildrose mit Hachebudde, vum Immergrie e paar Zweiche, des hot so wunnerschääne rode Beercher. Vun de Erle aach e paar Zwagge, e paar dicke Blautanneäschd un dann nadierlich schääne große Goggele.

Manchmol sinn die soweit owwe gehängt, dass mer mit Waggeschdää vesucht hann, welle vun de Tann ze schmeisse.Do hot sich gezeijt wer schmeisse un vor allem aach treffe kann - un ich... naja, ich war halt jo e Linxses J

Äämol hunn ich beinoh e Neschd vumme Eichhörnche getroff. Des is wie en geölde Blitz die Tann enunner un hat gescholl, wie en Rohrschbatz..

Dehääm, bei de Tante Annlies in de Scheier, is des ganze dann zu wunnerprächdische Grabgeschdegge gebunn  un in Schale mit Grund geschdeckt wor.

Die Kerze dodefor hänn mir in de Schul aus Bienewaawe selber gerollt. In des Waweblatt is in die Mitt e Schick Docht geleet wor un dann e bisje an de Heizung ogewärmt un uffgerolld..

Des warn schäne Kerze, nor wommer die in de Schdubb ogeschdeckt hot, ohr was hot des geschdunk. Also ich hann die ned gern geroch.

Wie alles uff de Kärch gelad war,

isses mit de Momme (so hot moi Momme zu ährer Momme gesaat)

un de Momme (also moiner Momme) **gg**

ab enunner uff de Kerschhof gang. Bis die Gräwer all gemach warn hot des schunn e paar Schdunn gedauerd un dann jo noch die drei Killomeder de alde Berch werrer enuff, Hääm.

Unnerwegs hot mer do als ball's halwe Dorf getroff. Des war wie so e kläänie Wallfahrt.

Wann Sauwedder war, is des ganse ewe vorverleecht wor. Die Baure un die alde Leid hunn immer gewisst, wann mer die Gräwer im Johr mache muss, wann de Winder frieh un wanner schbäder kummt.

Jo, so wars Sellemols. Heid kaaft mer de Grabschmuck fix un ferdisch, weil mer mäschdens gar kää Zeit hot, fer selwer se baschdele. 

Änns vun moine Lieblingslieder is

"November Rain" vun Guns N' Roses

Jetzt grad geht aach bei uns die Sunn eweg, 's is windischer

un räent sogar e Schutt.

Alla, werd de erschde November soim Ruf doch noch gerechd un moi Lied basst aach dezu.

Des heer ich mer jetzt grad emol o un denk e bisje on Dehääm.....

 

 

 

25.10.2006 um 19:01 Uhr

Do werd die Wutz geschlacht – Do werd die Worscht gemacht............

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Wutz, schlachten

 

  

 

Alla, moi Mudder schdammd jo noch aus emme Baurehof.

Moin Großvadder midderlicherseits war ein schdure Baureseggel. Alles hot noch soim Kopp gehe misse, sogar was gekochd werd, hodder beschdimmd.

Moi Großmudder, midderlicherseits hot zum gebasst, wie de Bobbes uff de Äämer.

 

Wie moi Mudder moin Babbe hot heirade wolle, ohr was hot die Grumbeerhutzel do gescholl un erumgedoobt.

"Do kummt jo wirrer der wus Hemm ned uff de Aasch se ziehe hot"

so hot moi Großmudder als aussem Fenschder geruf, wannse moin Babbe kumme gesieh hot.

 

Do muss mer jo im Hannes die Schdang halle, weil – moi Momme war soi Lieblingsdochder un er hot die Lena serickgepiff un gesaat -

" Wonn des Määre den Borsch ubedingt will, dann sollsen ach krie – in acht Woche is Hochzet, sieh zu dassde de Krom bis dorthie zammekriech"

Soi Wort war Gesetz, aach fer moi Großmudder, un so hot se sich, wonn aach mit murre fieche misse.

Jo alla.... so isses kumm dass die Zwää hänn doch noch känne heirade geh.

De Hannes hoddene sogar schrääch geniwwer e klännes Heisje kaaf, wu moi Bruder un ich aach uff die Welt kumm sinn.

Un jed Johr hoddere ne e klänni Wutz geschenkt. Die is dann gefiddert worr, bisse schlachtreif war un so änni war die

 

**Jolande**

 

Ohr moi Liwwer, wonn ich mich an die erinner. Die war schunn vunn Klää uff wiescht.

Vunn wääsche, zu dere in de Sauschdall schlubbe un die knuddele, nääääääää....die hot äm glei gebiss – un wie.

Bleiwen eweg, hot moi Momme gesaat, awwer weil die ewe so wiescht war, hots uns äefach Schbass gemach die ze äjere.

Wommer bloss die owwerschd Schdalldäer uffgemachd hot, is die Jolande schunn gerennt kumm un hot als gefaucht, wie e dollwierisch Katz.

 

Newer der ald Audogaraasch (e Audo hadden mir jo sellemols noch kääns)- hadden moi Bruder un ich, unsern Sandkaschde, fer se schpeele.

 
 

Moi Bruder hat e Burch gebaut un war grad debei de Burchgrawe mit Wasser vollzeschidde.

Ich bin geschdolwerd, orrer vielleicht wars aach so e klää bisje Absicht....**gg** wer wääs....

Weil, neirisch waren mir immer e bisje uffenanner un gekracht hunn mir uns aach.

 

Tja ...un so isses bassiert, dass ich midde in die Burch gefall bin...plotz...hie waase.....

 

Oweija, war moi Bruder sauer......

Hodder doch moin Lieblings-Teddy aus moim Bobbeschääsje geriss un is an de Sauschdall gerennt.

So schnell kunnt ich ga nid gugge wie der denne Teddy bei die Jolande eninn geschmiss hot.

Die hoddene glei todal verrobbd – Nix war vunn moim Teddy noch an ääm schdick

 

Au.... des hod weh gedu.... e paar Schrecksegunde... ich hunn netmol geplärrt....

bin in die Garaasch un hunn de Hammer vunn de Werkbank geschnabbt...eniwwer gerennt, wo moi Briederche seeleruhisch zugeguggt hot, wie die wiescht Sau moin Teddy zerleecht....un hunnem denne Hammer uff de Hinnerkopp gewäsch....so wierisch war ich

( e echdi rodhoorischi ewe) **gg**

Die Brieh is glei geschbritzt  un der hot gekrisch wie am Schbiess.

Die Momme is gerennd kumm, hots gesieh, denne Bu geschnabbt, e Gescherrduch um soin Kopp gewiggelt, e Audo vunn de Polewachmänner ogehall un ab middem ins Krangehaus enunner no Kerchem.

Ich hunn jo glei gewisst, dass ich do was schlimmes gemacht hat, in moiner Wut un die Zeit, bis moi Momme mit moim Bruder widder Dehääm war, des war die allerschlimmschd wu ich jeh gewaad hann, in moim gonse Lewe.

Er war genäht worre un Gummibäärche haddem der Dokder noch geschenkt, weiler so tapfer war. Mann, war der schdolz druff....

 

Wielang ich dodenoch nimme hann sitze känne, des wääs ich Heit nimme so genau, awwer nie wirrer hann ich moi Momme so bees gesieh, wie dortmols.

Un an allem schuld war die bees Jolande.

So e Wutz hadden mär nie vorher un nie denoch, jemols mäe gehadd

un wie die im Herbschd geschlacht worr is,

hann ich mich richdisch gefräät....

  

20.10.2006 um 13:59 Uhr

Bawwet babbel ned !....

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Babbelschnut

Kaum dasses Bawwet uff dere buggelisch Welt war, hot des ganse o'gfang.

Im Schduwwewaache hots geleeche, mit soine Fieß geschpeelt un vor sich hiegebrawwelt.

Die Momme hot mit de alt Schpächelen vezeelt, die hot awwer ohne Höhrrohr nix veschdanne, also hot die Momme laut redde misse.

Es Bawwet in soim Scheesje, is aach als lauder worre un schunn hots gehääs

"Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde".....

 

Beim Schpeele draus im Gaade, 's hot gejuchzt beim Sandkuchebacke, sich uff die schdramme Schpeckbää geklatscht un erumdedollt, es war e wohri Pracht.

Die Momme hot iwwers Gaadedärche mit de Nochbern gemaijt.

"Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde"

 

Beim Esse, die Momme hat gut gekocht un de Babbe un des Briederche hunn mit am Dich gehockt. Es Bawwet hot sich als ball veschluckt, weils kaum de Löffel in de Gosch, als werrer gebabbelt hot. De Babbe hot mirrem ernschd Gesicht geschännt

"Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde"

 

Dann kam de Kinnergaade. Es Freilein war e liewi un hat viel Geduld mit all denne Pänns, awwer es Bawwet hot an dem Geduldsfaade bees geroppt un dem Freilein is donn schännes Daachs aach emol de Gaul dorchgang

"Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde"

 

Die Schul, es Freilein Kümmer sollt'em häkele, schdigge, nähe, schdobbe un schdricke beibringe. Sie hot sich aarisch Mieh gewwe un erklärt, gemach un gedu, awwers Bawwet hot ääfach nit die Gosch gehall. Do is dääre de Krache geplatzt un sie hot gekrische

 "Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde"

 

Die Fraa Heise hot's die Kunschd vumm koche gelernd. Besser gesaat, sie hots prowiert, awwer es Bawwet kunnt soi Schnüß net halle un hot immer dezwischegebabbeld.

Die aam Fraa hot als nimmie gewißt ob se se noch all beinanner hot.

Schännes Daachs wars ähre aach zeviel un's Bawwet muschd vor die Dier

"Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde"

 

Un donn.... de erschde Borsch. Peder hodder gehääß. E engelsgeduld had der jo aach gehatt, hot sich des Gebabbel ogehäärt un halt Hoffnung gehatt, dasses irschendwonn jo aach mol Luft hole missd. Noja...denke hotter jo gedärfd.....

"Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde" hot er gesaat, sich die Bawwet geschnappt uns se herzhaft abgebusselt.

 

Geheirat hots Bawwet awwer donn de Philp, en sauwere un herzengude Mann

Er hots innischlich geliebt, es babbele geloss, grad soviel wies wolld.

Glicklich warer mit soim herzgebobbelde, mit soiner Bawwet, Johre lang un die Formel fers Bawwet "abzeschdelle" die hodder jo gekennt.

"Bawwet hal die Babbelschnut – nore mol fer fimf Minudde"

 

Ännes Daachs awwer – 's war Moijens in de Frieh – greiftder im Bett eniwwer, veschreckt un ruft "Bawwet, was iss mit däer"....

"Bawwet kumm, saa doch was".......

  

18.09.2006 um 19:24 Uhr

Elwetritschejacht

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Elwetrische

 

 

En Daach wie Heit, e bissie reenerich un kiehl, so änner wars, ich erinner mich noch genau.

 

Mir waren mit de "Falken" (SPD-Jugend) im Dahner Felseland uff dere Jugendherbersch.

E gonzi Häerd Rotzleffel, un's Schaadte Hedwig, ich un de Faul(e) Hellmut waren mit als Betreuer.

Die Kids (Buwe un Mäd) warn all so um die 12 Johr alt. E paar warn jo gonz schä vorlaud, hunn alles besser gewisst und vor nix angschd...hann die aach bloss gemäänt.

Mir, hie unn her iwwerleescht was mer mit dere Bande oschdelle kännt, dass denne net langweilisch werd.

"Ich habs" säät do de Faule Hellmut (der hot echt Herr Faul gehäß **gg**)

Mir machen mit denne Bärsch e Ellwetritschjacht, heit Owend wanns dunkel werd, bringen mir die mol gewaldisch uff Trabb.

Awwer dodezu brauche mer minnischdens 20 Hawwersäck un e paar Daschelambe, mol gugge wu mer die härkrien"

Eninn, de Herbergsvadder gefroot...... Der hot uns enunner no Hinnerweiredal geschickt bei en Bauer. Mit 8 gelähnde Maldersäck un 24 Hawwersäck sin'mer enuff in die Herbersch. Die Säck hannmer im Audo geloss, die muschden die Bärsch jo net glei sieje.

Beim Owendesse dann in dem große Saal, waren jo all beinanner.

Die Deer geht uff un de alde Förschder von der Geschend do, kummt erinn. ('s war mit dem jo Middags ausgemachd)

Aarisch wichdich hodder gedu un verzeelt dass in soim Revier so komische Viecher umgeh däde – die misst mer fange, weil die alles dorchenonner mache däde un ob die Bärsch sich traue däde. Brauche kännter awwer nor die schdärgschde und die g'scheidschde unner'ne.

"Alla, wer traut sich mitsegehje, wonns dunkel werd" frochder.

Do hockense all minanner mit sooooooo große Aue un horschen dem Förschder geschpannd wie en Flitzeboche, zu.

Ä Hand geht enuff, di näxscht, noch ä, un noch ä - un uff ämol warn se all die schdärgschde un die g'scheidschde Buwe, wie aach die Mäd.

"Ei wie sieht so e Dier dann aus", froocht Äener. "Gesieh hot die noch Känner so rischdisch, nore mol so was husche, desderweche missen mir aach all beinonner bleiwe un uffbasse, dass Kääm was bassiert.

"Ziehn eich was waames o, wer hodden e Daschelamb debei, bringen die mit, un donn geht’s los".

Drauss hammer donn die Säck ausgedäält un Gordele fer zusebinne, falls Änner so e Elwetrisch fangt.Lambe warns aach genuch, alle Vorbereidunge warn getroff un dann is losgange.

Zirka e halwie Schdunn simmer in de Wald eninngeloffe. Wommer die Junge so beowachd hot, gons geschpannt warn se, uff jed Gereich gehäert. E pischbere und "hall doch mol doi Babbelmaul" hot mer alles gehäert.

's war jetzt ziemlich duschder un die Lambeschdrahl sinn eriwwer un eniwwer dorch de Wald gehuschd.

"Tritsch, Tritsch" hunn die Treiwer in Abschdänd immer werrer geruf.

 

Uffemol häert mer e uffgerechdie Schdimm - "do is Änner, ich hunne gesieh"

"Ei wo dann, ich sieh nix" – e anner Schdimm....... und donn uff äämoö kreischt e bisje weider weg hell

e Buweschdimm "Hilfe, Hilfe, ei helfen mer doch, warum helft mer känner".

Die Annern sinn erschdarrt, sinn noh bei kumm, un jetz hot mer schunn e bisje angschd in de Gesichder siehe känne.

Mir Große hunn uns es lache jo so verkneife misse, dass die bloss nix merken.

Werrer en Hilferuf, noch weider weg, und do, nochemol e färschderlich gejammers.

Glei druff wars Meisjeschdill, dann isses Gepischber losgang "wer hot jetz do gekrich, wer war donn des" Al hann se uffgereecht dorchenonner geredd. Jeder hot was gewisst.

Ach Herrjeh, Herrjeh, Herjemmineh......Angschd hänn viele jetz gehatt. Sie händ äm grad läed du känne.

Gons ernscht hots Schaade Hedwich gesaat "Des geht jetzt awwer e bisje weit, jetzt isses ernschd un bevor noch mä bassiert,breche mer besser die Elwedritschejachd ab".

Mit de Trillerpeif hot se des Signal fer abbreche gewwe un mucksmeisjeschdill is die Härd serickmaschiert.

Gons gedatscht waren se noch, wie mir in de Herbersch okumme sinn.

"So" - hot de Faule Helmut g'saat – jetzt stellen eich mol in die Reih un zählen dorch wer fehlt".

Ach Gott, de Kunnrad Bernd is net do, de Schbiese Karl fehlt aa, un de Schneirer Norbert, der is aa net do, soll dänne all was bassiert soi, hunn allminanner sich jetzt gefroot.

 

Es Ruth hot ogefang zu greine, weil - de Bernd war soin beschder Freind.

Des hotmer doch e bissie läd gedu un ich hunns Beised genumm unnem gepischbert, dass Alles nor e Schookes iss, unn's soll noch e bisje waade.

 

In dem Aablick is de Förschder mid some große Plugskärch es Hofdor ringefahr kumm. En Gaul war devorgeschbannt un die zwä Forschdmänner waren aach debei.

Uff dem Bluggskärch hunn die große Maldersäck geläe. In drei defunn, hots widl gezappelt. Der Förschder saat "Heit hammer Glick - Heit hummer was gefang un des hummer nore eich se vedanke, ähr warn werklich e tollie Trupp.

Jetzt hewense die zappelnde Maldersäck vunn dem Plugskärch runner un leen se uff de Borrem.

"Wolln'ner mol die Elwetrische sieh" froocht de Förschder, awwer gehn bissie serick, dass Känner gebiss wird, die sinn gons schää närrisch".

"Wer traut sich die Säck uffsemache"????

Werschs net glaawe, awwer Känner hot die Hand gehowe.....

"Alla gut, mach ichs hald selwer, gewwen mol en Schdegge her" saat de Förschder.

Geht hie, bind die Säck uff un schpringt mimme Satz serick.

Die Kinner hunn uffgekrich.

Äens nom Anner krawwelen die vemissde Buwe jetzt aus de Säck un langsam fangt e riese Gelächder o.

Nie hot mer schännere Gesichder gesieh, wie die vunn denne Kinner, wiese gemerkt hunn, dass Alles bloss en grosse Schokes war......

Die Herberschsleit hatten Kakao gekocht un Brote,wer noch was wollt und dann isses losgang.

"Du warsch je de gröschde Hosseschisser, hot mer genauso gehäert wie, du Feischling hosch die jo gar net vorrehie getraut un noch so einisches.

Es war en lange Owend un vegesse hot des beschdimmd bis Heid - Känner.

Am näxchde Moije konnde mir Große mit Ruh Friehschdigge, weil die Kids lang gepennt hann.

 

Schää wars Elwetritsche jaache, fer Uns un fer die Junge..... 

Jetzt is dodefor jo werrer grad die Zeit, alla auf...... in die Palz äär Leit !!!

  

03.09.2006 um 15:18 Uhr

Warum hann Fraue angschd for de Meis ??

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Maus, Audo

 

  "Murophobie - Angst vor Mäusen" kummt aach Heid noch dorch die werklich bleed Erziehung seidens hysterischer Müdder, die ehre Mäd beibringen sich vor Schbinne, Insekde un sunschdischem Kriechgedier ze ekele orrer ze färschde ( des Gediers kännt äm jo sunscht wohie schlubbe)

....anschdatt Die dänne beibringen Reschbekt for de nadierliche Dinge zu habbe.

 

en Elefant is halt groß un mächdisch, behäbisch un langsam

e Maus nor klä un flitzisch un halt aarisch schnell...

 

Wann ich nore drodenge du....

Moi Schwääschern wolld Audofahre lerne un hot beimer lammediert

"Och Sanna, kumm...loss mich doch emol prowiere.

Jetzt lewen die jo drauss uffem Land in de Näh vunn moiner Mudder.

Un des Haus (moi Eldrehaus) schdeht innerer Millidärisch Privatschtross.

 

Alla hann ich gedengt, machsches hald emol, loschd die mol die Schtross enuff un werrer erunner fahre.

Gesaat, gedo....Die hot sich ons Schdeier gesetzt un is losgebrummt, ich war newedro.

Die Schdross es halbwegs kerzegrad, bis owwe dann e Buggel kummt.

Des Narredier hot an dem Buggel gekrisch uns Schdeier losgelosse, des Audo hot en Satz in de Acker gemacht.

Ich hunn mer de Wersching sauwer ogedozt (Gurte waren do noch net)

Die bleed Sunn hots Flenne ogefang un gejammert,

es wär do direkt vorm Audo e Maus üwwer die Schdross gerennt.

Ich hunn des Schodebless emol gefrocht ob se als Kind middem Klammerebeidel gepudert worre is, un war schdingesauer.

Gott sei Dank war moim Audo nix bassiert.

Ääns schdeht awwer feschd - Die Dunsel hätt ich moiner Lebdaag nemmie fahre geloss Sonstige

31.08.2006 um 19:21 Uhr

Paulche - Unser Katz

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Katz, Schatz

 

Unser Paulche is e goldisch Katz so klä un frech, en ääfach sießer Schatz
Der weckt uns frieh um fimfe uff, kratz an de Dier un springt uffs Bett enuff
Gebt eher donn kä Ruh bis ich die Aache öffne du.

Drauss in de Kich bin ich dann Doseöffner fer den Racker
Der schlaacht de Bauch sich voll un macht sich dann vumm Acker
De ganze Daach ward der nicht mehr gesähn,
erscht Owens kummder widder häm.


Wonns dungel werd hockt der schunn for de Schduwwedär, so als Godderschprich, wann kummen eer....
dort drin steht jo soin Schoggelschduhl, do schlooft er dann
un Frieh um fimfe fangt des Ganse dann vunn forre an......


29.08.2006 um 16:06 Uhr

Hääder Leit

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Backschdubb, Korn, Gutsje

 

  

Die Hääd is nor so en kläne Vorort in de Nordpalz. Dort gebts heid ca 165 Haushalte mit umdie 400 Inwohner, un ääner dodefunn war ich bis 1970. 

 

Drowwe uff de Owwerhääd hodds ä Geschäft gewwe, dort hott mer alles kaafe känne un, es war aach Raatschplatz. Wer die Neiischkeide wisse wolld, der hot nore enuff ins Engemanns/Burschderfers gehe misse.

Getroffe hot mer dort jo immer Jemand. Mudder un Dochder hunn im Lade verkaaf un de Herr Engemann, der hots Brot geback.

Im Lade un hinne in de Backschdubb hotts immer sooooooo gut geroch.

Mir Dehääm hadden jo noch Kornäcker -  wars Erbdäl moiner Mamme vunn ährm Vadder.. Des Korn is drunne in de Miehl gemahl worr un vunn dem Mehl hot de Herr Engemann dann Brot geback. Solang bis des Mehl all war hot en Dreipinder alle Woch, nore de Backerlohn gekoschd. Ab dann hummers Brot misse ganz bezahle.

Äämol, ich kunnt mich ned beherrsche un hunn des Knerzje abgebiss. Dehääm hunn ich gesaat, es wärs Burschderfers ehr Katz gewääs. Do war ebbes los, wie sich rausgeschdelld hott, dass dess geschwindelt war......

Des hatt schwer Sänge geb un ich hunn sowas nie werrer gemachd, awwer des hatt halt soooooooo gut geroch un aach geschmeckt.......

In unsrer Gass hot aach de Klaine Fillip gewohnt mit soiner Dochder. Er iss an zwä Schdegge gange un hot känne kaum noch enaus. 's Katrina hot in de Fabrik geschafft und so war der Fillip de ganse Daach allää.

Oikaaf hot die jo, awwer do warn hald aach so Sächelcher wu die ned hätt wisse solle......

Immer wonn de alt Fillip was gebraucht hot, Duwwak orrer e Schnäpsje, dann hodder uns Kinner geruuf. Her, horschemol...du kännsch mer mol ins Burschderfers gehe und Duwwak hole, hodder dann gesaat – du kriech ach was defor.

Merschdens hodder äm dann fuffzich Penning gebb, un des war dortmols viel Geld fer e Kind. Kä Wunner, dass mär uns drum geschdridde hunn, wer oikaafe gehe derf. Sogar gewärrfelt hummer, mit de Kligger, in e Kuhlche uff de Gass, un wer gewunn hod, der derft die fuffzich Penning kassiere.

Märschdens hunn mär Gutselcher dodefor kaaft,die sinn dann gedäält worre.

Ach was hatt der Mann soi Fräd, un mir Kinner immer was Sießes.

Manchmol hod die Fraa Burschderfer uns aach noch was exdra geschengt, ganz wiese gelaund war.

Moi Momme hot emol verzeelt, wiese vumm oikaafe kumme is -  die Fraa Burschderfer hätt im Lade de Leid verzeelt.... " Im Frieda soi Bu war do un hod e Brot gehol, ich wolldem e Gutsje schenge- was männener was der klä Borsch do gessat hot.... **Fraa Burschderfer, ich hunn Dehääm aach noch e Schwesterche**Alla, hunn ichem hald zwä Gutsjer gebb".....

Die Leid im Lade hädden all gelacht.

Des schääne war – der hod des Gutsje aach wärklich soim Schwesterche (also mir)  gewwe.

Die Zeidung getraa hot Sellemols moi Tande Ellfried. Bei Denne war vunn de Rhoipalz (Rheinpfalz) en blaue Kaschde form Haus g'schdann, dort hot en Fahrer Nachts die Zeidunge oig'gschlosse un die Tande Ellfried hot die Moijens um fünf ausgetraache. Äemol im Monat isse kassiere kumme.

For die Poschd hod die Fraa Schdols gesorcht. Die hadd e Schdübbche als Poschdschdell oigerichd, so mit allem drum un dro. Heer, die war dodedorch sogar Beamtin un krieht Heid schäne Rente.

Üwwerhaupt hunn so Sache, un aach die Ärwet uff de Äcker, Sellemols faschd alles die Fraue gemacht, un die Männer sinn schaffe gang, es Geld vediene.

Bauerei war dort schunn nämmie so. Zwä Bauere waren im Ort, wu mer soi frische Milch krieht hot. De Weiser Guschdaf un änner noch uff de Owwerhääd.

Hinkel hadden mer jo selwer drunne uff de Wiss, un manchmol hod moi Mamme Aier verkaaf un vunn däm Geld hoddse moim Babbe donn e Päckelche Duwwak un Bläätcher fer Zigarette se rolle, kaaft. Ich wääs noch, "Batavia" hot der gehääs un de Babbe hott sich dodriwwer richdich fräe känne..... 

De Weid, des war so en rischdische Bosseler, der hott alle Wäschmaschine reperiert, wonn was kabutt war.

En Korbmacher, in de Siedlung drowwe war aach do, der hot mär moin erschde Weirekorb gemach, wunnerschä. Nom Schulranze hunn ich niemäh was anneres genumm wie en Korb, fer zum schaffe geh ned, un fer insekaafe erschd Rechd ned und des is bis Heid noch ned annerschd.

De Schuhmacher is g'schdorwe wie ich noch e Kind war, so hott mer donn halt fer die Schuh flicke se losse, enunner in die Schdadt gemisst.

Jeder hot was gekännt un all hännse sich zammegeholfe wann ebbes war. 

Aus de Schdadt enaus, die drei Kilometer enuff, in die Hääd enin – das war

"Häämkumme"

schunn vunn ganz vorre, vumm Ortsofang o...... 

Gemietlich un nett, warn die Leit vunn de Hääd......

 

24.08.2006 um 13:24 Uhr

Hällbeerzeit

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Hällbeere, Sellemols

 



Hällbeerzeid

In unsere Kinnerzeid muschden mir im Summer, nooch de Schul mit Hällbeere roppe.

Meescht waren's mäe Müdder zesamme, weil die Plätz, wos die schännschde un dickschde gewwe hot, waren dief im Wald, un als Grupp war mäer ääfach sicherer.

Die Müdder hadden Pausebrod un was fer se tringe debei.

Moi Briederche hods jo iwwerhaubd ned leire gekennt, die Hällbeerpliggerei, awwer die Momme, schlau wie se war, die hod uns jo immer was schäänes verschproche, wann mir fleissisch geroppt hunn.

Ich war jo aach ned grad wild druf, weil, on mich sinn jo die Schnooge so gange, ich war immer gonz verschdoche...Ich hätt siesses Blut, händ se immer g'saat.

Ach wann bloss dortmols fer Mädscher schunn Hosse gewwe hätt.

E Lichdung, wo alle Reechejacke, es Gescherr un Dasche ab'gschdellt worre sinn, is ausgesucht worre. Die Fraue hänn sich die Kanne um de Bauch gebunne, hänn e Zeid fer e Paus ausgemacht un hänn sich dann üwwer e großi Fläch verdeelt. Aach mer Kinner hunn uns schäne Plätzjer gesucht un mit roppe ogfang.

Hot Äeni en bsunnerschd scheene Platz gfunne, so hot ses de Onnere zugeruf.

Jeder vunn uns had jo soi eischenes Gescherr, wo die Beere neigeplickt worre sinn un wann des voll war, hann mir des ausgeleert in de große Äemer.

Die Momme hot in e grossi Blechmilchkann gerobbt. Die hat se aach mimme Bännel um ehren Bauch gebunne.

Ich hat e Blechtass mit Hengel, wie die hald Sellemols waren.

Midde in die Hällbeere hunn ich mich ningesetzt un geroppt un Ofangs hod des aach immer rischdich Schpass gemach.

Schdolz bin ich zu de Momme g'loffe, wann ich voll gehatt hunn – ich häers noch Heid, wie sie immer gsaat hot " Kumm Klennes, e Händsche voll bassd noch druff" un was hunn ich mich immer gefreet, wann ich ausleere gekennt hunn, weil, donn deerft ich was tringe, un ich hat immer Dorscht...**gg**

Die Buwe vunn de Tande Luwwis hännd oft versuchd zu beschummle. Die hänn Hällbeerlaab unne in die Becher geschdobbt und e paar Händscher voll Beere druff un hänn donn g'saat" guggemol, ich hunn voll"...awwer die Luwwis hotse immer verwischd....

Die Frau Weid war jo meescht aach mit roppe....ach, wie gut ich mich an die erinner.....

Des war e ziemlisch diggi Frau, awwer, die hod alle annere Müdder was vorgemachd em robbe. Schdunnelang is die gebiggt geloffe un hod mit zwäe Hänn gleichzeidisch gerobbd. So viel wie die Frau hod in de gleiche Zeid Känni geschaffd.

All händ se sich g'roocht wie die Frau Weid des macht, ohne dassrer's Kreiz abbrechd.

Mer Kinner hann nadeerlich vesuchd uns gescheseidich zu iwwertrumpe beim robbe un irschendwie is dodebei so en Nochmiddag aach schnell erum gange.

Jo... un donn war do jo aach noch die Sach mid denne Hällbeermänncher....

Mer hännd nadierlich die Geschichd dodefunn gekennd un allemol wann mer die Tasse augeleert hunn, hunn mer in denne große Äemer nochgeguggt, ob do noch alle Hällbeere drin waren, weil.....

Die Geschichd is jo drum gonge, dass Hällbeerpligger irschendwonn gemergt hann, dass die Äern in de Käerb immer wenischer worre iss, obwohl se doch immer dezugerobbt hunn.

Äns vunn de Kinner hot sich an de rand vumm Platz gesetzt un muschd die Kärb bewache.

Nix iss bassiert, awwer die Hällbeere waren werrer wenischer worre.

Hmmmm....alla hunn sich alle Kinner zesamme hiegesetzt, warn gonz leise un hunn uffgebasst. Un uff äemol.....

Unner de Hällbeerbüsch eraus sinn die Männcher gekroche kumme, vunn alle Seide….klää un hutzlisch warense, große schbitze Ohre un gonz verschrumbelde Gesichder hännd se gehatt.

Hässliche Kerle waren der des.....So schnell wie die die Hällbeere geklaut hänn, so schnell hunn die Kinner gar ned gugge gekennt. Erschd warn se gonz endsetzt, aaaaaaaaawer donn.....

Äens vunn de Mäd hod sich en Schdegge geschnabbt, so e schä gaddingses Eierbackraalche un hod die hässliche Kerle demit verjaachd.

Hui, sinn die ab un die Kinner hinnenoochgerennd.

© Paelzermad 2006

So wars, un gesung hännd se dodebei es

Lauter Hällbeerlied


Als Kinner ham'mer's oft gesung,beim Häämweg aus'em Wald,
un wa's Gescherr mit Hä'lbeer voll, hhot's doppelt laut geschallt.

Friehmorjens sim'mer nausgezoh', e Herd aus unsrer Gaß,
mit Äämer, Milchkann, Schobbeblech, de Kläänschte mit're Tass.

E Nachthäwwel, e aldes hot's Karlche mitgefeert:
Es wa' die roinschte Blechmusik, so hot sich's a geheert.

Ham'mer im Wald e Platz gefunn, wo's Hellbeer hot die Mass,
sinn dabberche mer in die Bisch, denns Plicke macht uns Spaß.

Wer plickt un plickt – ons Maul net denkt, sell sieht mer jo so gut –
Kriet Finger ball wie Dinte bloo, wer eßt e blooi Schnut.

Wie ham'mer Middags uns gefräät, uff unser drugge Brot,
un wa'sche vorm Raschde noch so mied, denoh wa'sch glei kommod.

's Fritzje hot emol gekrisch: "E Weschp hot mich gestoch!"
Un's Klärche blärrt ganz ferchterlich: " Do kummt e Dier gekroch!"

De kleene Kurt, weil sell'mols mied, der hockt ball bloß noch do;
soi Hosseborm wa' hinne dann voll Flecke blitzebloo.

Oft war' en Ääbscher aa debei, der soi Kann net voll,
duht Laab un Hutzle unne noi, dass mer's net merke soll.

Wie hot des Kreiz em weh geduh vum viele, viel Bicke,
doch häämzu is's allertche gang, do hot gesung die ganze Kligge.


Dieses Mundartlied stammt von Kurt Baumann, der 1977 damit den ersten Preis beim Mundartdichter-Wettstreit in Bockenheim errang

 

22.08.2006 um 16:00 Uhr

Moin Babbe

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Babbe

 

 


 

Moi Momme un moin Babbe

 

 

 

Moin Babbe, Ernscht- Fillip hot er gehäs, geruf hotten jeder Ernscht., war en herzenguder Mann.

Er hot im Strossebau geschafft, die Walz gefahr' un ach die Leid im Bussje uff die Ärwet un werrer heem.

Ich glab s'gebt wenisch Schtrosse zwische Alze un Meenz, wurer ned mit dro gebaut hot.

In die Stadt, zu soiner Firma waren des gut 3 Kilomeder, un fer denne Wech hot er e aldes Fahrrad g'hatt. Enunner iss jo prima gange, awwer fer heem ze fahre war de Wech zu steil.

Mir Kinner hann Owens oft howwe am "Alde Berg" geschtann un gewaat bis er kummt.

Hoch g'howe un geschlengert hot er mich, moim Brurer iwwer de Kopp gestrich un 'nen an de Ledderhosse hochgezo...huii - Nie war'rer mied orrer schlecht gelaunt.

Moin Brurer hotter donn uffs Rad gesetzt, die Dasch hann ich getraa, un so simmer heem marschiert.

Sellemols waren mir, imme ganz klenne Heisje gewohnt, was moi Mudder vun ehrem Vadder geerbt g'hatt hätt.

Die Mamme hot meischt mim Schorz im Hof geschtann un noch irschendwas gemacht.

Im Summer war die Weschbitt draus uffem Holzbock uffgebaut, 's hääs Wasser war gericht. De Babbe hots Rad eweggestellt, dann soi Hemd ausgedu un sich gewesch.

Mer zwee henn brav gewaat, weil’s donn glei Owendesse gewwe hot..

Dodenoch musste mer 'ne in Ruh die Zeidung lese losse, hann gespeelt bis er donn g'saat hot

"no, er zwee Ragger, geh'n mol her do"

Jooooooo, dann is g'schnawwel losgange, mir hann alles verzehlt vum Daach.

Oft hot er dann noch Holz gehackt orre was ausgebessert un mer hänn zugugge derfe, orrer mit zum Weiser Guschdaf niwwer.

Des war de Baurehof bei uns im Ort.

Fer mich war des am schänschte, wu ich doch so närrisch war uff die Viecher. Kieh un Gäse, en dicke Ochs mit riesegroße Herner, e Katz mit ehrer Kätzjer, Rolf-e Doggemischling, for dem hann all Reschpekt gehatt, kläne Ente, Gäns un Hinkel, des war moi Welt.

Nore, wannse die Wutze g'schlacht hunn, do hunn ich mich verschteggelt, weil de Metzjer mer ämol mit'eme abbene Sauschwänzje, de Bagge ogemolt hot...eklisch war des, des hann ich nie vergess.

Späder enaus dann, ich war schun acht-noi Johr alt, ich erinner mich noch so gut do dro.

Wann die Leit fer uff die Bauschtell net vollzählisch waren - Platz im Bussje war, do hammer manchmol mitgederft no Nerrerolm an de Rhoi.

Die Mamme hatt Esse un Trinke debei, mer henn bade gederft un sie hot geles.

Wär'n do net die eklisch schlimme Schteschmigge gewess, es wär herrlich g'wess, awwer ich war immer ganz verschtoch un schä was des dann nimmie. L

Aach, no Alze zum Ohredoker hot er uns Moijens mitgenumm.Des war jo aach immer so e Prozedur.

Ich bin jo nore mit,weil’s dodeno dann in de Alzer Kaufhall panierde Fisch mit Grumbeersalat gewwe hott. J

Jo,un Owens hann mir dann an de Stross uff em Babbe soi Bussje gewaat, un er hot uns werrrer mit Heem genumm.

Ich wees noch, wie ich dort an de Ohre operiert wor bin, ich hatt e Loch im Drummelfell - wie moi Babbe mer e paar wunnerscheene Orhbambelscher mitgebrung hot. Aquamarinblaue Stänscher mit silwerner Oifassung . Hann se aarisch lang gehatt.....

In de 60zicher Johre hot er mit de ganze Nochbersleit unser Haus, un ach die Heiser vun de denne gebaut. Dortmols waren des 7 Familie. Die Leit hann sich gescheseitich geholfe und so is eens ums annere gewachs.

1963 sinn mer dann oigezo un ich hat e Stubb fer mich ganz allä, endlich.!

Unser Speelplatz war die Gass. Klickerles un Fedderball, wasses dortmols halt alles so geb hot.

Radfahre hot moi Babbe mich uff dere Gass gelernt un aach im Winder middem Schlerre fahre.

Mer warn jo bloss drei Mäd im Ort, alles annere warn Buwe. Die hann uns noch beigebrung, was mer so fers Lewe braucht, zum Beischbiel uff die Stroh-un Haischteck krawwele un Flobbert schiesse J

Mer brennd heit noch de Hinnere,wann ich an die Senge denge du, wus do geb hot,wie de Babbe uns beim Flobbert schiesse verwischt hot. Hausarrescht un des e gansie Woch, des war schlimm, awwer ich hann schiesse gekennt J

Späder donn, ich war verliebt, was horrer uffbebasst, was des fer Borsch warn, wu do kumm sinn...Hach jo, eener war vun Nack, emme Winzer soiner. Der is kumme, freiweg üwwers klä Deersche gehecht, hot sich form Babbe uffgebaut und hot gesaat: Un ich heirat doi Dochder, dass des wäsch, ob deer des basst orrer net.

Moi Babbe hot nore gons drugge gemeent: do esses ledschde Wort noch long ned geschbroch,un wannde dich net glei abmachsch, tret ich der de Schugg en de Aasch, do lernsche's flieje.

No, des hatt der Nacker awwer glei kabiert un is ab. Aus wars mit dere Lieb'

Eener hot mer soga emol e Maibäämche g'schdeggt, gons owwe uff de Schornschde, moi liwwer,was hot de Babbe do geflucht, bis er des werrer hunne hatt.

Un dann, dann kam die Sach mit'em Fiehrerschei.

Ich han gebiddelt un gebeddelt dass er mich e bisje iewe losst – mer hadden jo dortmols schun e eichenes Audo.

Des hod er mer donn ach so bisje beigebrung.

Ich hann de Fiehrerschei in Alze gemacht, er hot mich abgeholt un Heemzu derft ich fahre. Okumm bin ich prima, nore in die Garasch....

De Babbe hot gemeent, du musch do rickwärts noi. Alla gut....Ich han de Kersch erumgedreht un schee uff de link Seit uffbebasst un rechts esses donn bassiert. Der Rickspichel war halt ab un die Stossstang e klä bisje lädiert.

So..., hot moi Babbe gemeent, jetzt weche aach, wiemer sowas ned machd J

Leischd hot mers ned, awwer leischd hots em, so hot er oft gesaat.

Leischd hot er’s mit mer beschdimmd ned gehatt.

So wars.......

Ich kennt noch viel verzeele vun moim Babbe ..... schä war's.....


 

© Paelzermad 2006

22.08.2006 um 13:49 Uhr

Bussiere - Awwer ned wie Sellemols

von: Paelzermad   Kategorie: Vezeelscher vunn Dehääm   Stichwörter: Pälzer, Krott


 

In de Heidisch Zeid geht sowas jo goooooooons annerschd.....

 

De Hoiner hot än neije Pzeeeeh sich kaaft, hot rumprowiert, sich aach en Indernetanschluss leeche losse, sich bei so paar Sache aach ogemeld...unner annerem aach bei some Forum fer Seniore.

Heer, horrer sich gedengt, do stehn jo luschdische Name drin, do kennt ich jo mol Äeni oschreiwe....Gedengt, gedo.... un weesche was, ess hot doch wärklich Äeni vun denne z'rick g'schriwwe.

Amme schäne Daach zeichts Blinkersche Poschd o. Des war e Mail vumm Kattel, so hotse gehees.

Heer, hot sich do de Hoiner gedengt, mogugge was der des fer Äeni ess.

Ei dere kennt mer jo mol z'rickschreiwe.....

Uns so hunn sich es Kattel un de Hoiner do in dem Forum fer Seniore kennegelernd.

Jung on Johre waren se jo alle Bäd nimmie, awwer noch jung in ehre Herze drin.

Epaarmol hunn se sich g'schriwwe – E goldisch Bopp, hot sich de Hoiner gedengt, die will ich jetzerd emol sieje. Alla, hennd se sich ehrie Dellefonnummere gewwe un og'rufe.

E Schdimmsche hottse, e Schdimmsche......hach Gott, des Kattel will ich sieh, sächt de Hoiner.

Es Kattel, e bisje verschämt, hot sich erschd gezierd und donn awwer doch en Schpaziergang mimm Hoiner verabred.

Es schaint jo e nedder Mo zesei, hot es so fer sich gedengt, warum dann ned....

Jo, un so hunn se sich in some Daal, im Wald getroff.

De Hoiner war z'erscht an dere Verabredung un hot schunn gewaat. E bisje uffgereecht warer aach.

Do kummts Kattel mit soim klänne Fltzer ogefahr, schdelld sich frech direkt newerschd Ihn un lacht ne aussem Audo eraus o.

Ich glaab, do waas schunn bassert mimm Hoiner, do hodder schunn e bissi soi Herz verlor......

's Kattel is ausg'schieh un hoddem Hoiner mo glei so en kleene Baggeschmatz vebasst.

De Hoiner,ned verleesche, hot se uff die Schnut gebuzzt.

Heer Krott, horrer g'saat...schäen dassde doo bisch.

Er soin Rucksack, äes soi Dasch un ab is gange in de Wald.

Om Baam war 4 g'schdanne. Hot de Hoiner gemeent, mer laafen dem vierer immer nooch, des iss en Rundweech. Gesaat,gedoo.....

Jessas, was hatten die sich all ze verzehle....

Uff eemol, de Hoiner ned iwwerzwersch, er nemmt em Kattel soi Hand und fiehrts dorch de Wald.

Es Kattel hot ne ogelächeld und do isser forscher worre, is schdeh bliwwe, hots am Kopp genumme, beigezoo un herzhaft abgebusselt.

Schäe wars un jo soooooooo romandisch.....

Im verzeele un so ab un zu bussele, sinn die Zwee als weirer geloffe, beschdimmd schunn ball zwee Schdunn.

Hach du liewer Gott, wo simmer donn jetzt eischendlich...un ob mer ned besser werrer zuricklaafen,hunn se alle Bäd üwwerleecht.....

Hie un Hergeriss, wie die Zwee warn, hunn die vor laurer,laurer nämlich ned emol die Wannerkad oig'schdeckt, die hot schee brav im Hoiner soim Audo gewaat....wurer die doch an dem Moije exdra noch gekaaft hatt.....Sooooooooo, un jetzterd.....

Wersch ned glaawe,awwer do hären die Zwee e Audo kumme. E Fraa fahrt langsam de Berch unneruff.

De Hoiner, sich ned geferschd, hald des Audo o un froocht.

Saan so mol, kummt do unne jetzerd ned ball emol die Schossee....

Nääää, lacht die Fraa, des is noch gons schää weid, ei do kennener noch e gud Schdunn laafe, bis dord onne.

Wo schdeed donn Ähne ehr Audo.

Ei do owwe uffem Waldparschplatz, sächt de Hoiner, wie kummer mer do am Beschde jetzerd werrer hie.....

O weh, sächt die Fraa, des is awwer weid un sie missen denne gonse Weech werrer zerick, weil se schunscht zu weid weg, un unne erschd im näkschde Dorf rauskummen.

Ach du moi Liwwer, sächt di de Hoiner, jo dann geh mer hald werrer zerick.

Die Fraa saat uffemol – wannse wollen, ich nemm se gern mid bis do enuff an die groß Waldkreizung, dann hunnse nimmie so weid.

Heer, wesche was...ei die Zwee warn froh un sinn glei oig'schdie.

Im fahre hot se donn verzeelt, dasse im Owwerferschder soi Fraa is un desweeeche im Wald rumfahre derft.

Sie wolld de Hund e bisje renne losse, muss awwer desdeweeche immer erschd de Weech abfahre, ob do aach grad Kenner läeft.

Äen wunnerscheene Schdäpilz hatt se aach im Kob gehatt uff de Rickbank, denne hot se weirer drunne,midde uffem Weech g'funne, hot se sich gefreet.

Drowwe an dere Kreizung sinn die Zwee dann ausgeschdie,hunn sich herzlich bedangt un die Ferschdersfraa hot noch gewinkt.

Ach war der des jetzerd schee, hots Kattel g'saat un de Hoiner hot genickt, jo, do sieht mer mol, dasses nednore in de Palz...näää, sogar midde im Pälserwald, aarisch nedde Leid gebt. Fröhlich

Zerick der Weech, war jetz jo nemmie weid....

Se hunn sich, fer e bisje auszuruhe,uff en Holzschdoss gesetzt und verzeelt.

Hach was war de Hoiner geschwitzt un wierer mit soiner Hand so unnerm Kattel soi Bluse,iwwer dem soin Buckel gefahr is, hotter gemerkt, ei's Kattel schwitzt aach....Fröhlich

Mä hodder sich awwer ned getraut...... un's Kattel hoddene awwer aach abgelengt. Fröhlich

"Her Hoiner, guggemol e Krott", säscht's un biggd sich denooch.... un tatsächlich krawweld do so e klänie Krott iwwers Gras, genau vor ähre Fies. Die Zwäe henn ehrn Schbass dro gehatt, dere Krott zusegugge.

Siehschde, saats Kattel, sogar

**Pälzer Krotte gebts im Pälzer Wald**

Nome Weilche sinn die Zwee uff un weirer,zerick ans Audo.

Jetzt wär en Kaffee ned schlecht, do owwe irschendwo isse Hitt vum Pälzerwaldveroi, do fahre mer jetzt hie. Gesaat, gedoo...

An dere Hitt hunn e paar Audo g'schdanne un mer hot aach zwee Leid draus sitze gesieh.

Alle dann eninn.....

Tschuldschung, awwer heid is geschlosse, sächt der junge Mann....

Ach Herrjeh, schaad, saats Kattel, uffs Klo hätts jo aach emol gemisst.

Do kummt so e älderie Fraa aus de Hittedeer und frocht....Wonnse dorscht hann, kennense gern was krieje, ach e Wärschdsche mit Weck deet ich Äehne wam mache, nore dauert des e bisje.

Ach wär des schee, wann mir en Kaffee krieje kännden, hot's Kattel sich gefreet.

Eijo sächt die Fraa, en Cappuccino mach ich Eich glei....

's hot ned lang gedauert un sie hoddene erausgebrung.

Jetzterd wars jo so, dass der Hoiner jo e Üwweraschung in soim Audo g'hatt hatt.....

Der hatt jo exdra fer denne Daach selwer en Käskuche, schunn Frieh Moijens geback und exdra fers Kattel e paar Schdigger mitgebrung.

Die hot er aussem Audo geholt und die Zwee hunn den Käskuche zu ehrem Cappuccino geschlacht.....

Toll konner backe, der Hoiner, des hottem 's Kattel aach gesaat, wies die ledschde Krimmele vunn dem Blättsche erunner geklaubt hot.

Des war on dem Nomiddag jetzerd schunn Glücksfall Nummer zwee.

En g'schparde Rickweech vunn minnischdens onnerdhalwi Schdunn un

e uffenie Hitt mit Kaffee, wu eischendlich zu war....

War des en wunnerscheene Nomiddag, glawens nor......Fröhlich

20.08.2006 um 20:30 Uhr

Es Lena ....

  

Es Lena sitz schunn seit dreißisch Johr alle Sundag, vorre in der erschd Kerchebank, dass se aach de Parre sieht!


Ich hunns jo so im Kreitz...,klaat se merschdens.... mei Lewe lang hunn ich geschafft, im Wingert, uffem Acker unn im Gaade aach. Geärnd un ängekochd, Gemies, Obschd un Schmeer. Die Grumbeer hunnisch merschd allans ausgemachd.Devor gesoit, dass im Winder, em Keller immer was se hole war.Unn deham do hot mer mein Mann Komplimende gemacht. Dess konnt der guud, der Charmeur, besunnerschd awwer dann, wann er was gewolld hot.Mei Liewessje hot er gesaat, un aach Budderblimmelche. Unn wann er dess gesaat hot, mei Budderblimmelche,hunn ich gewisst, uff was der enaus will, was der määnt.Grummbeersubb nämlich. Die hott er halt soo aarisch geern gesse. Wie geere deed ich ähm die Heid noch koche......Traurig

Des verzeeltse Jedem wu sich newer se sitzt, egal ob der’s heere will orrer ned.

Es Lena....